.... 📌Bu yazı hep sonradan pişman olanlara gelsin. .... “Kuş ölür sen uçuşunu hatırla” diye yazmış, Fürug Ferruhzad. Bende diyorum ki; “Kuş öldükten sonra sen uçuşunu hatırlasan ne olur?” Kaybetmeden kıymetini bilmeli insan elindekilerin. Elinden gitmeden, henüz vakti varken.. Sonrası pişmanlık, sonrası acı sonrası çaresi olmayan hüzün oluyor yazık ki! Mesala sevdiğini söylemeli muhattabına, bildirmeli. Efendimiz (S.a.v) tavsiye etmiş bunu bize; "Biriniz kardeşini (Allah için) seviyorsa, ona sevdiğini söylesin." Allah için, yani başka bir beklentiye girmeden, karşılık beklemeden sevmeyi ve bunu duyurmayı öneriyor bize.. Sevdiğini, senin için değerli olduğunu söyle karşındaki insana; Annene, babana, kardeşine, eşine, arkadaşına, akrabana. Söyle ve kıymetini bil bu duyguların, bir insanın gönlünde yer almanın mutluluğunu yaşadığın için ve bu duyguyu sana bahşettiği için en başta şükür et Yaradan’a. Sonrasında; Kırmadan, incitmeden, yormadan sev, sevdiklerini. Ufkunu geniş tut, insanın her zaman hata yapabilir, unutabilir olduğunu, sabretmen gerektiğini unutma! Büyük sıkıntılar yaşasanda çok kırılıp, affetmiyorum dediğin zamanlarda, özür dilemenin çok naif, ince bir davranış olduğunu aslında bunun bile karşıdakine verilen değeri gösterdiğini hatırla ve bağışla insanları. Henüz vakti varken kıymetini bil, elindeki her şeyin ve en önemlisi insanların. Kaybettikten sonra değerini bilsen ne fayda!.. Kuş öldü sonuçta! İşte şimdi, şu anda onun öldüğünü, onu kaybettiğini düşün, ne yapardın? Hangi davranışına pişman olurdun, neler söylemek isterdin ona? Düşün ve hemen yap, yapılması gerekenleri, şimdi söyle sevdiğini, yarını yok, bugün yaşadığın hayatın. “İnsana hayatta iken yetişmek lazım feryadına. Yoksa su dökmenin ne faydası mezar taşına?..” https://www.instagram.com/p/BxnLoi9l_kg/?igshid=dtbrz5wlqt20