-tüm.
Geceler geçerken günlerin içinden,
Her saati seninle geçen düşüncelerimden,
Yorgun düştüm.
EXPECTATIONS

@theartofmadeline
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
tumblr dot com
Today's Document
🩵 avery cochrane 🩵
d e v o n
macklin celebrini has autism

Origami Around

Jar Jar Binks Fan Club

titsay
No title available
RMH
untitled
Not today Justin
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
🪼

ellievsbear

Kiana Khansmith

No title available
seen from Philippines

seen from United States

seen from Germany

seen from United States

seen from Türkiye

seen from United States
seen from Kazakhstan

seen from Malaysia
seen from Russia
seen from United States
seen from Brazil

seen from Vietnam

seen from Germany

seen from Ukraine
seen from Jordan
seen from Malaysia
seen from Suriname

seen from Russia
seen from Pakistan

seen from Malaysia
@benimyazisayfam
-tüm.
Geceler geçerken günlerin içinden,
Her saati seninle geçen düşüncelerimden,
Yorgun düştüm.
Güvenin Limanı
İnan birine güvenmeye halim yoktu,
Çok istedim ama yapamadım başta.
Savunamadım seni kendime ve insanlara.
Kayıp İrade
Müsaade ettim karışın bana,
Söyleyin hayatımda ne isteyip istemediğimi.
Alın, siz yönetin beni,
Bir yolda seçemedim zaten tutun iplerimi.
Bilinmeyene Koşu.
Onca yük yüklenmiş üstüme,
Üstlenemediklerime kahroluyorum.
Yetişemediğim şeyleri düşünmekten,
Geçtiğim yolları göremiyorum.
Sorgulama
Gurur, farklı mıdır herkese,
Sana öğretilen ne, bana öğretilen ne.
Bu kadarcık tavır aşkı gölgeler mi bir gece de?
Söyle, ne kadar aydınlıktaydık o zaman biz birlikte.
Bazen..,..,...
Bazen şiirler, şarkılar, yollar kitaplar
Bazen uçan kuşlar, sokak kedileri, tatlılar, arabalar
Bazense bir avuç kum insana hatırlatır hatırlamak istediğini.
Zihninin en ücra yerine koymak istediğini sunar önüne.
Süslenip püslenmiş bir şekilde.
Zayıf İkna
Mantık ve kalbin birleştiği yerde insan rahatlar,
Yapma, sokma o araya uçurumlar
Bahaneleri halat yaparsan, düğümleri elbet kopar.
Gel, gerçeklerle ilerleyelim sağlam sağlam.
Şu Sıralar
İhanete uğramışım hissiyle cebelleşiyorum şu sıralar. Kapayamıyorum da kendimi, okyanusum da kulaçlar atmaya çalışıyorum. En garibi de şu ki ilerliyorum, sonsuzlukta ilerlemek nasılsa öyle.
İhanete uğramışım hissiyle de cebelleşiyorum bir yandan. Ufak kulaçlarımın götürdüğü yerlerde ben kimseyi unutmam biliyorum, Ama kimselerin kulaç atmaya başlama ihanetini kaldıramıyorum. Biliyorum ki onların kulaçları beni okyanuslarından dışarı atacak. Ve onlar yüzmeyi öğrenmeye başlıyorlar görüyorum.
Devam ediyorum, ihanete uğramışım hissiyle cebelleşiyorum.