Zaman hızla akıp gidiyor ve büyüyoruz,yaş alıyoruz hayattan.Ve ben bugünlerde bu dünyadan bir yaş daha aldım.20'li yaşlarımın ilk günlerinde yazıyorum bu yazıyı.Bir zaman sonra dönüp bunu okuyunca "vay be"diyeceğime eminim..20 yıldır bu hayattayım daha yolun başındayımdır belki de ama dönüp baktığımda kendimce bir çok savaşları kazandığımı görüyorum.Çok şey kaybettiğimi ve çok şey de kazandığımı..10 yaşındaki küçük kız çocuğuna 20'li yaşlardaki üniversite maceralarından bahsetseydiniz şüphesiz pekte bir şey anlamazdı.Ama şu an o küçük kız kendi yolunda emin adımlarla ilerliyor.Bazen düşüyor,yara alıyor ama oynamaktan vazgeçmiyor.Vazgeçme küçüğüm,sakın vazgeçme..Daha kazanacağın yahut kaybedeceğin çok savaş var,güçlü kal.O küçük kızı al karşına de ki ona "hep büyümek isterdin ya al bakalım işte koca kız oldun"..Sakın hayâl kurmaktan,çalışmaktan,mutlu etmekten ve mutlu olmaktan vazgeçme.Hayatının en kötü zamanında bile şükredeceğin şeyler muhakkak olur,unutma.Ve insan yaralandığı yerden daha güçlü kalkar ayağa.Hayatında sabretmen gereken çok zaman olacak,sabret ve sonunda mutluluğun sana geleceğini bil.Değerlerine sıkı sıkı sarıl.Her davranışınla örnek ol.Kendine çok iyi bak..♥️🎈
