Depresyonda olup olmadığımdan emin değilim. Yani, mutsuz değilim. Ama mutlu da değilim. Gün içinde espriler yapıp gülebiliyorum. Fakat bazı geceler yalnız kaldığımda, nasıl hissedildiğini unutuyorum..
Saçma sapan bir his işte.
art blog(derogatory)
Claire Keane

gracie abrams

Origami Around

Discoholic 🪩
No title available
The Stonewall Inn
EXPECTATIONS
Game of Thrones Daily
Sade Olutola
One Nice Bug Per Day
Monterey Bay Aquarium
hello vonnie

No title available
No title available
YOU ARE THE REASON
No title available
official daine visual archive
RMH

Jar Jar Binks Fan Club

seen from United States

seen from Malaysia
seen from Algeria

seen from Singapore
seen from United States
seen from United States
seen from Colombia

seen from United States
seen from Bangladesh

seen from Singapore
seen from United Kingdom

seen from United States

seen from United Kingdom

seen from United States

seen from Türkiye

seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Russia

seen from United Kingdom

seen from Austria
@birazfazla
Depresyonda olup olmadığımdan emin değilim. Yani, mutsuz değilim. Ama mutlu da değilim. Gün içinde espriler yapıp gülebiliyorum. Fakat bazı geceler yalnız kaldığımda, nasıl hissedildiğini unutuyorum..
Saçma sapan bir his işte.
"Neye inansam yalan, ne bilsem yanlış, nereye elimi atsam şüphe..
Her şey eksik her şey yarım.
Bana gözlerimin içindeki ışığı özlettiler.."
demiş bir alıntıda.. tanıdım.
Ne güldüm dünyadan, ne gördüm insandan...
Sırtımı dayadığım her dağda bir fırtına koptu, dost bildiğim her gölgede bir sitem kaldı.
Ne ömrün baharını hissettim ne de bir vefa kırıntısı gördüm.
Meğer insanın insana verebileceği en büyük yük, yine kendisiymiş.
Kim bana nasıl davranıyorsa Allah'da ona öyle davransın..
Duyguları olan insanları seviyorum ben..
Bir şarkıyı abartacak kadar sevenleri, gece durduk yere birini merak edenleri, kırılınca içine kapanan ama yine de güzel kalmaya çalışanları..
Çünkü bu yüzyıl biraz hissiz olmayı dayatıyor insana.
Çok bağlanma, çok sevme, çok belli etme diyorlar.
Ama bence insanı insan yapan şey tamda bu. Bir şeyleri hissedebilmesi.
Ve galiba dünyanın hala güzel bir yer olmasının sebebi, içinde kalbini tamamen kapatmayan insanların olması..
Seviyorum ben kendimi, deli hallerimi , gülmeyi bilen gözlerimi, ve hatta iğneli sözlerimi, ağız dolusu attığım kahkahalarımı, dosta keyif, dûşmana nispet sevinçlerimi..
İmkansıza niyetlenişlerimi, derinliğe dalışlarımı..
Dedim ya; herşeyden birazfazla'yım..
Benim de kaybetmekten korktuğum kişiler vardı sonuç olarak hepsini kaybettim çokta korkunç bi şey değilmiş ..
Ve ben,
hiç bir gürültüye tahammül edemeyen, birinin bir şeyi bir kereden fazla söylemesine katlanamayan, kalabalık ortamlarda bulunmak istemeyen, ışık sevmeyen, adımın iki kereden fazla çağırılmasından hoşlanmayacak birine dönüştüm.
Aslında insanın bir tane düşmanı vardır, o da kendisidir.
Nasılsın? diye soran birine en iyi cevap,
-“Gördüğün gibi” demektir..
Ne gördüğü, seni ne kadar önemsediğine, gönlünün güzelliğine kalmış artık...
Bana biraz sitemkar bir cevap gibi geldi , ben hiç gördüğün gibi dememişim 'nasılsın' sorusuna onu farkettim.
Zirve her zaman 'iyiyim' bence..
“Hayatta kolay kolay söylemeyeceğim
iki şey var artık.
Biri; tanıyorum.
Diğeri; güveniyorum.
Çünkü kimi çok iyi tanıdığımı söylediysem, sonunda o hep hiç tanımadığım biri çıktı." demiş bir yazıda..
Bende diyorum ki; Asıl yanılgı, bir insanı zamanla çözdüğünü düşünürken, aslında sadece onun bize gösterdiği kadarını bildiğimizi fark ettiğimiz o ilk kırılma anında başlar. Sonunda anlarız ki güvenmek bir risk, tanıdığını sanmak bir yanılgı, o yanılgıya rağmen yeniden inanabilmek ise insanın en büyük direnişidir.
Rastgele..
Hayat çok komik...
Hiç bir şeyin olmadan geliyorsun, her şey için savaşıyorsun, yine hiç bir şeyin olmadan gidiyorsun..
şöyle anlatayım; gövdem kalbimi taşıyamıyor artık...
Yorulduk be... ruhen.
Kurt dün gece sigaranın zararlarını anlatan bir belgesel izledi ve çok korktu, bu sabah bir karar aldı; artık belgesel izlemeyecek..
Çünkü kurt çok zeki ..
Asil bi edayla yola koyuluşlarım olurdu, çekip çıktığım kapılar arkamdan ağlar sanırdım...
Sanmışım işte, hepsi o kadar..
Niye ağlasınlar yaw onlara çok kapı açılır sen kendine ağla.
Bazen miyadim dolmuş gibi bir tükenmişlik, bıkkınlık geliyor sonra daha dur daha karpuz kesmedim diyorum.
Türkçe de söylenmesi en zor cümlelerden biri;
"Sana haksızlık ettim."