İnsanlar, tuhaf canlılar. Körelen insan, düşünen insan, duyan insan, hisseden insan, doğan insan, ölen insan, gören insan. Ama belki de önemlisi; bilen insan. Her duyguyu tadıyoruz evrende, düşe kalka büyüyoruz, kimimiz şanslı, kimimiz kaderimize mahkum doğuyoruz. Yanlış kararların alınan derslerle beraber bizi doğruya taşıması gibi doğru kararlar da bazen insanı yanıltmasıyla beraber insanı yanlış kararlara ve en kötüsü belki de bedellere taşıyabilir. Bedelin büyüklüğü alınması gereken derse göre değişir. Ama isterseniz dünyadaki, evrendeki, hatta var oluştaki en büyük bedeli ödeyin. Söz geçiremeyeceğiniz, ister mantık ister akıl isterseniz de duygu, hiçbirisinin hakim olamadığı tek bir 'şey' vardır; sevmek. Ama alelade bir 'sevgi' sözcüğünden bahsetmiyorum. İnsanların birbirine söylediği o gelişigüzel kelime değil sevmek. Göz bebeklerini, nefes alış verişini, nabzını, karakterini, mantığını, aklını, beynini ve düşüncelerini ele geçiren, onlara hükmeden 'şey' olan sevgiden bahsediyorum. Bu sefer sözcük demedim çünkü ben bunun sonsuz genişliğe sahip edebiyat dalının temeli olan kelimelerle bile tarif edilemeyecek bir kavram olduğunu düşünüyorum. Bu benim düşüncem evet, demokratik bir çağda, herkesin fikirlerini belirtebildiği bir dönemde yaşıyoruz. Bu teoremime itiraz eden insanlar olacağını biliyorum. Ama inkar etmeyin. Yanınızdaki güzelliklerin farkına varın. Hayatı sadece böyle yaşayabilirsiniz. Daha önce de değindiğim gibi, ben sadece bir adamın bakışlarında kaybolmaktan, bir kadına tutulmaktan bahsetmiyorum. Yolda gördüğünüz bir taş parçası da olabilir bu. Ya da belki de kardeşleriniz vardır, ama siz gidip en olmadık, size en zıt, ama sizi aynı kanı taşıdığınız insanlardan daha iyi anlayan birisi ile aynı yaşamda olduğunuz için kendinizi şanslı hissediyorsunuzdur. Ya da belki bunların hiçbirisine sahip değilsinizdir. Ama önemli olan sahip olduklarımız değil. Bu saatten itibaren ne yaşıyor olduğumuz ve ne yaşayacağımız. Herkes hayatının bir bölümünde depresifliği tadar. Önemli olan sizi bu durumdan neyin çıkartabildiği. Yaşlı değilim, kahin veya medyum değilim, çok bi yaşanmışlığım da yok. Ama yaşadım. Biliyorum. Bilen insanım ve kendimi bunlar sayesinde şanslı hissediyorum. Hayatım benim ellerimde, güzelleştirmek veya berbat etmek tamamı ile bana kalmış. Bunun bana öylece gelmesini bekleyemem, fark etmem gerek. Sadece bilmek yetmez. Fark etmeniz gerekir. Gözünüzü açın, fark edin. Bir şeylerin değiştiğini ve belki de tepetaklak dünyanızın güzelleştiğini göreceksiniz. En önemlisi, günün birinde, mutlu olacaksınız. Yalnız veya değil. Mutlu olmayı herkes en az bir kere hak eder. Çünkü hepimiz günahsız doğuyoruz. Saf mutluluk elde edilmesi kolay bir şey değil. Ama bir gün herkes tadıyor. Bu evrende veya başka bir var oluşta. Bir şekilde bunu yaşıyoruz ve yaşayacağız hatta belki de yaşadık.
jacobvanloon
dailybridgerton
turnnoffyourmind