Reality Sucks

I really love when Immature People tell you to Grow - UP when you're being the Biggest person by Blocking and Ignoring Them

[blue-addict]

Disorientated

Just a short story about a depressed millennial.

[blue-addict]

Disorientated

[blue-addict]

All blue be like.....

[blue-addict]

Ngiting magtatapos. HAHA! (C) Abby

[blue-addict]

Playing with water because you cannot play with fire.

[blue-addict]

His will is strong but his faith is stronger. Salute to this man!

[blue-addict]

[blue-addict]

[blue-addict]

[blue-addict]

Once upon a time on the edge of a great forest, there lived a poor woodcutter with his wife and his two children Hansel and Gretel. Congratulations, Repertory Philippines!

[blue-addict]

Mukha akong Aso ♡ yung isa mukhang cage :'( (C) Abby

[blue-addict]

Ang paplastik niyo! Hahahaha! Konti nalang guys graduate na din us! (C) Abby/Zeus

[blue-addict]

Panarili

Ako’y musmos pa lamang ng pasukin ko ang mundo ng sining. Bagong usbong man sa paningin ng iba, tingin naman nila’y ako ay maalam. Naaalala ko noon aking silid ang naging saksi sa tuwing tinuturuan ako ng aking ina sa bawat kumpas at bigkas ng aking galaw at wika. Deklamasyon at mahahabang piyesa ang aking naging sandata upang makamit ang aking pangarap na inaasam na makasungkit ng gintong medalya. Subalit, umatras ako sa laban, napanghinaan ng loob, naduwag, umiyak, at nanahimik habang tinitignan ako ng aking ina na nagpipigil ng kaniyang galit. At dahil dito, natuto akong tumayo sa sarili kong mga paa. Naging matapang akong humarap sa madaming at ibang klase ng tao at ibinaon sa limot ang pangit na karanasan.

Noon pa man, malaki at mahabang plataporma na ang aking inaapakan hanggang sa ngayon. Ito ay ang tanghalan o mas kilala bilang entablado. Sa tuwing hahakbang ako ng paakyat papunta dito, nakikita ko kung sino ba talaga ako. Nagiging malakas, matatag, at komportable akong tumayo at kausapin ang libo-libo sainyo. Sa kada hakbang ko naman paibaba, pakiramdam ko’y ito na ang hudyat na matatapos na ang aking misyon. Gayon pa man, nananatili akong Masaya sapagkat alam ko sa aking sarili na nakaiwan ako ng isang aral at alaala. Hindi man ako tanyag o kasing tayog ng iba naniniwala ako na ang bawat isa satin ay may karapatang mangaral at magiwan nang tinatawag na pamana o legacy sa wikang ingles. Ito man ay sa pamamagitan ng monologo o palitang-usap lamang, ito pa rin ay makapangyarihan dahil  kahit ang ekspresyon ng ating mukha, ay kayang maghatid ng mensahe o balita.

Teatro ang aking naging pangulo upang lakbayin ko ang makabagong mundo na hindi ko naaaninagan ng husto. Naging pananggulo ko man ito sa minsang pagkakataon, siya naman ay laging panalo. Sa bawat bukas ng pulang kurtina nasisilayan ko ang isang magandang buhay at makukulay na mga ngiti sa labi lalo na sa mga nangangarap na mapabilang sa ganitong klase at ekstra-ordinaryong mundo. Sa bawat paghampas naman nito sa tuwing ito ay magsasara, nakararamdam ako ng pagka lungkot ngunit isang maganda, at masayang alaala ang iniiwan nito at sinisigurong hindi agad ito malilimutan ng sino man. Minsan nang sumagi saaking isipan na paano kung habambuhay akong nasa teatro at isa ako sa mga instrumento na naghahatid ng saya at aliw sa bawat manunuod. Wala na akong iisipan pa kundi ang maliligayang araw ko sa pagtatanghal sapagkat dito ako hinubog ng ating maykapal.  

Brandon Silverio | 2016

[blue-addict]

“What I like about photographs is that they capture a moment that’s gone forever, impossible to reproduce”

-Karl Lagerfeld

[blue-addict]

I'd rather have your respect for being independent than have your pity for not being able to stand on my own

JarOfQuotes.com

[blue-addict]

03-20-16

[blue-addict]

“Life is way too short for bad vibes” so take back me here. #tb