#theaterislife

[danyarauz]

#Grupo #Teatro #MAYBOARTE #TheaterIsLife #theater #theaterlife #Managua #Nicaragua #9años #9 #años #BodasDeSangre #LaNoviaDeTola #VidaEstamosEnPaz #DoñaConsuelito #EntreOtras

[melldodgers-blog]

Cruela d' vil 💔 @rominamercad jaja #mypartnerincrime #theaterislife

[jeanettehill]

Shanna Richards brings years of experience to her role as Carolyn Merritt! #dcmbatx #ourstoriesourvoice #theaterislife

[melldodgers-blog]

¡Emma! Pasa; siéntate... #contracciones gracias @rominamercad la mejor gerenta de mi vida 😊 #teextraño #theaterislife 💚 (at Asociación de Artistas Aficionados)

[wiick-ed-blog]

«Leave a lighthouse in the wild,'cause I'm coming in a little blind.Dreamer of a lighthouse in the woods,shining a little light to bring us back home.» #senzacuore#finale#halfaheartwithoutyou#theaterisart#theaterislife#seeyaallsoon 🎭♥️ (presso Teatro Comunale Carpi)

[danyarauz]

#Colmo #Actor #Theater #TheaterIsLife #Teatro #Managua #Nicaragua (en Managua, Managua)

[kidicarus81]

Research it never ends!!!!! Planning is always fun to think about. #theaterislife #chicagotheaters #tctp #thecuckoostheaterproject

[blue-addict]

Panarili

Ako’y musmos pa lamang ng pasukin ko ang mundo ng sining. Bagong usbong man sa paningin ng iba, tingin naman nila’y ako ay maalam. Naaalala ko noon aking silid ang naging saksi sa tuwing tinuturuan ako ng aking ina sa bawat kumpas at bigkas ng aking galaw at wika. Deklamasyon at mahahabang piyesa ang aking naging sandata upang makamit ang aking pangarap na inaasam na makasungkit ng gintong medalya. Subalit, umatras ako sa laban, napanghinaan ng loob, naduwag, umiyak, at nanahimik habang tinitignan ako ng aking ina na nagpipigil ng kaniyang galit. At dahil dito, natuto akong tumayo sa sarili kong mga paa. Naging matapang akong humarap sa madaming at ibang klase ng tao at ibinaon sa limot ang pangit na karanasan.

Noon pa man, malaki at mahabang plataporma na ang aking inaapakan hanggang sa ngayon. Ito ay ang tanghalan o mas kilala bilang entablado. Sa tuwing hahakbang ako ng paakyat papunta dito, nakikita ko kung sino ba talaga ako. Nagiging malakas, matatag, at komportable akong tumayo at kausapin ang libo-libo sainyo. Sa kada hakbang ko naman paibaba, pakiramdam ko’y ito na ang hudyat na matatapos na ang aking misyon. Gayon pa man, nananatili akong Masaya sapagkat alam ko sa aking sarili na nakaiwan ako ng isang aral at alaala. Hindi man ako tanyag o kasing tayog ng iba naniniwala ako na ang bawat isa satin ay may karapatang mangaral at magiwan nang tinatawag na pamana o legacy sa wikang ingles. Ito man ay sa pamamagitan ng monologo o palitang-usap lamang, ito pa rin ay makapangyarihan dahil  kahit ang ekspresyon ng ating mukha, ay kayang maghatid ng mensahe o balita.

Teatro ang aking naging pangulo upang lakbayin ko ang makabagong mundo na hindi ko naaaninagan ng husto. Naging pananggulo ko man ito sa minsang pagkakataon, siya naman ay laging panalo. Sa bawat bukas ng pulang kurtina nasisilayan ko ang isang magandang buhay at makukulay na mga ngiti sa labi lalo na sa mga nangangarap na mapabilang sa ganitong klase at ekstra-ordinaryong mundo. Sa bawat paghampas naman nito sa tuwing ito ay magsasara, nakararamdam ako ng pagka lungkot ngunit isang maganda, at masayang alaala ang iniiwan nito at sinisigurong hindi agad ito malilimutan ng sino man. Minsan nang sumagi saaking isipan na paano kung habambuhay akong nasa teatro at isa ako sa mga instrumento na naghahatid ng saya at aliw sa bawat manunuod. Wala na akong iisipan pa kundi ang maliligayang araw ko sa pagtatanghal sapagkat dito ako hinubog ng ating maykapal.  

Brandon Silverio | 2016