Gdybym mógł, powiedziałbym ci wszystko, jak na spowiedzi. Wytłumaczył, co się stało.
Ciebie to pewnie w ogóle nie interesuje... Nie pamiętam takich niebieskich oczu, no może kiedyś, kiedy byłem nastolatkiem z wielkim sercem i marzeniami. Problem w sumie w tym, że z tobą poczułem się tak zaopiekowany, krytycznie zaopiekowany. Byłeś wspaniałym strategiem.
Gdy wtedy siedzieliśmy przy piwie, obok wił się bluszcz. Było tak ciepło i duszno. Ale gdy zaczęło się sciemniac, lekko zmarzlem. Otrzezwiałem.
"Co ja wyprawiam? Przecież nie znam tego człowieka. Przecież dziś go poznałem. Nie poznałem nikogo nowego od 7 lat... Nie powinienem."
Byliśmy już w drodze do ciebie.
Ale najpierw znowu bluszcz. Ściana bluszczu. Ogromna, kilkupietrowa ściana kamienicy obrosnieta błyszczem, światła wysypanych bluszczem ścieżek pomiędzy potężnymi drzewami na dziedzińcu. Nie wiedziałem czy to jawa czy sen.
Twoje mieszkanie. Obrazy. Życie. Pełno bibelotow, aż może trochę za dużo. Nagle przyszła burza, jakiej nie pamiętałem. Patrzylismy przy zgaszonym świetle na rozrywaną blyskawicami panoramę miasta. Fale deszczu uderzyły o szyby, jakby zapowiadając co się wydarzy, bijąc na alarm.
Zapytales, jak dziecko, jak... Jakbyś nigdy nie dorosł, jakby nie było w tobie krzty goryczy że świat jest jaki jest. Zapytales czy możesz mnie powąchać.
Zglupialem. To pytanie wykraczalo poza granice mojej logiki, jak to, jak można. Ale zgodziłem się, i tu, tu popełniłem ten błąd...
Zbliżyles się do mojej szyi, czułem twój oddech, jak gorące powietrze uderza o skórę, jak nerwy reagują, jak wysyłają sygnał, jak mój mózg go interpretuje i wywala pierdolony error. Błąd systemu.
Czułem ten zarost na swojej szyi. Nie mam slow... Żeby to opisać. Co się wtedy ze mną stało. Poczułem rzeczy, uczucia, emocje, które mnie oplotły.
Dokładnie, precyzyjnie unieruchomily stawy, zastygły mięśnie.
vaporwave
andulkaphoto
baratheonpilled
ellievsbear
pixelskylines
jacobvanloon
areudirty
stormborns
