Sen ölene kadar çocuk kal,bütün günlerin dini ve milli bayram tadında geçsin inşallah 🙏🌸
ama buna ağlarımm...
$LAYYYTER
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
No title available
Claire Keane

ellievsbear
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
RMH
art blog(derogatory)

Origami Around

Kiana Khansmith

blake kathryn
occasionally subtle

Product Placement
I'd rather be in outer space 🛸
Three Goblin Art

Discoholic 🪩

if i look back, i am lost
Acquired Stardust

Andulka

titsay

seen from Singapore
seen from France
seen from Japan
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from Mexico
seen from United States

seen from Malaysia
seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from United Kingdom

seen from Singapore

seen from Malaysia

seen from Türkiye

seen from Switzerland

seen from France

seen from France
@bocaliyorum
Sen ölene kadar çocuk kal,bütün günlerin dini ve milli bayram tadında geçsin inşallah 🙏🌸
ama buna ağlarımm...
Aklımı adam edemiyorum, kalbim eski bir haydut.
Kuşlar gelsin, tüm kuşlar…
Denizlere gidelim.
Sessizliğin çiçek açtığı bir yüzü vardı.
Her bakışında bahar sessizce doğar, ruhumda hiç solmayan bir bahçe bırakırdı. 🌸
Gördüklerim seninle ilgili.
Sevdiklerim sen.
Rüzgarı yavaşlatan gözlerin değil mi hep?
Haziranın var senin.
Bazı günlerin özel cümleleri yoktur, özel sessizlikleri vardır.
Çiçeklerin dokunduğu insanları seviyorum, her hâllerini.
Yaşa; müsaade et
gökyüzü sürüklesin seni peşinden.
Bugün çok sevdiğim bir insanın yanımda gözyaşlarını tutamaması ve benim hiçbir şeyi onun için kolaylaştıramamam çok zordu. Kararlar vermek zorunda çünkü. Uçurumdan mı düşecek, huzur mu bulacak bilmiyorum. Bazen bazı şeyleri bilmek istiyorum, mümkün olsun istiyorum, tek kullanımlık mucizeleri olsun insanın.
Kendi derdinden utan,” dedim kendime; kuru can sıkıntılarından, kaliteli yalnızlıklarından utan. Bir şarkıya ağlıyor gibi değildi gözleri, “kalbim kırıldı” diyebilecek kadar bile hak görmüyordu kendinde. “Feda ettim,” dedi, kendini feda etmekten pişmandı. Yaşamak işte… beterin beteri var, güzelin güzeli.
Elimde tuttum tuttum da içemedim kahvemi. Kendi için bir dağ yıkacakmış gibi utanarak veda etti bana. Gitti.
Güzel cümleler kursam sanki darmadağın olacaktı.
Dinledim sadece; dinlemek çok zor bir işkence.
Ne tuhaf… Bazı insanları acılarından seviyoruz, bazılarını hayallerinden, dik duruşundan; en çok da hissettirdiklerinden.
Aklımda dolaşıp duran düşünceler var, gözlerime bakan gözler, dokunduğum eller… Ne zaman başlıyor insanın “bu kadar yeter” dediği an? Bu kadar kalabalık, bu kadar renk, bunca his.
Bir defa kafaya takınca öldürüyorum ben bazı şeyleri. Şarkıları eskimeden kapatmıyorum, kokuları unutmuyorum, insanları kolay kolay terk etmiyorum.
Ben eskileri de özlemiyorum aslında… özlesem de öyle herkes gibi değil. Bazı vedalar edilsin isterdim. Bazı insanlara son defa sımsıkı sarılmak isterdim. Belki biraz günah işleyip daha çok hata yapmak… Ama kırıp dökemeyeceksem, bazı masalar hiç kurulmasın isterdim.
Çaresizliklerim hayatla ilgili değil; kuşlarım var içimde. Yitirdiklerim ölümcül değil, biraz eksiğim sadece.
Oluyor işte bazen… Dönüp dolaşıp kendine varıyor insan. Belki de fazla gülümsemekten kurcalayıp duruyor içini.
Günlerden bayram.
Bozuk paranın değeri kalmamış. Mezarlıklardaki çiçeklerin güzelliği sokaklarda bile yok. Mutluluk bence en çok özel olmayan günlerde. Dürüstlük de öyle.
Dünyaya biraz ara vermeli.
Sessizlik… Sessizlik, gel bul beni.
Dileklerini tut, cesaretini sev kalbinin.
Bazen hayatı bile bekletmeli…
Yüreğini bin parçaya bölsen yine de çiçek açardı.
Cennetin çocukları 1997
Çiçekler toplayan bir çocukluk var içimde, bir de biraz aşk işte.
Güneşe çıkınca başka biri oluyorum.
Kızıl bir dünya düşün; bulutları erimiş, sesi sakin bir kalp gibi.
Özlüyor insan.