Liseye başladığım sene konuştuğum bi kız vardı, baya ilgileniyordum. Sürekli birbirimize şarkılar gönderiyorduk, ben tabii o zamanlar güllü, azer bülbül falan dinliyorum. Kızın da bir müzik zevki var görmeniz lazım. Cradle of Filth'den tut marliyn mansona uzanıyor. Annesinin 14 yaşındaki kızının böyle adamları dinlediği için psikoloğa götürmesini normal karşılıyordum. Bu da benimle hep alay ediyor tabii, yok müzikten şarkıdan anlamıyorsun, müslüm gürses dinlenir mi, kendini de jiletlersin sen falanlar filanlar. Tabii ben bunlara ses etmiyorum, googledan “metal müzikler” yazıp kendime playlist hazırlamaya uğraşıyorum. Şarkıların isimlerini falan ezberliyorum. Aradan biraz zaman geçti, sevgili olduk. Sebebini anlayamadığım bi şekilde sevmeye başladı beni. E tabi insanız biz de, o kadar sevilmeye göt kalkıyor elbette. Bi gece ayrılmak istediğimi söyledim. Tabii o zamanlar whatsapp filan yok, görüldü olayları da mevcut değil. 10.000 sms yapıyoruz. Ben senden ayrılıyorum yazdım buna sanki neymişim gibi. Cevap gelmedi. “Tamam mı?” yazdım. Yine cevap yok. “Cevap vericek misin?” yazdım. Yine cevap yok. “Numaranı da siliyorum, sen de sil.” yazdım. Yine cevap yok. “Hala bişey yazmanı bekliyorum.” yazdım. Sonra bi multimedya mesajı geldi, bi açtım bu şarkı çalıyor. Ardından bir mesaj; “Daha ne yazayım, müslüm gürses söylemiş her şeyi, bana bir şey bırakmamış.” Uzun bi süre kalakaldım öylece. Sonra tekrar bi mesaj; “Müslüm Gürses çok güzel, gelsene.“ O günden beri kimseye gidemiyorum.
