Sabahlardan nefret ederken, beş ya da altı saat uykuyla , kendiliğimden sabahın erken saatlerinde uyandığım şu günlerde. Mont giysek terleyip, üzerimizdekini çıkardığımızda üşüdüğümüz bu mevsim bizi hasta edebilir, belirsizlik delirtebilir, kahkahalar ise derin denizde yüzmeye takatin kalmamışken atılan bir can simidi.
Sizi hiç anlayamıyorum, nasıl bu kadar boyanırsınız, nasıl bu kostümlerle takınırsınız ortalıkta. Hayır bir baloda değiliz, hayattan bahsediyorum. Fiyatı belirsiz makyaj malzemelerini ya da işlemeli elbiseleri de kastetmiyorum. Yapmacıklıktan kalıplar çıkardığınız o maskeleriniz, -mış gibi yaptığınız saydam kişilikleriniz ve size üç beden büyük ya da beş beden dar gelen sizin olduğunu iddia edip, aslında hiçbir şey olmadığınız karakterlerden elbiseleriniz. Ben size ayak uyduramıyorum, ben ayaklarımı birbirine de uyduramıyorum, itiraf etmek gerekirse ben penguen gibi yürüyorum. Fakat tüm o takılıp düşmelerim bana taktığınız görünmez çelmelerden.
Evim mabedim benim ama sokağın kızıyım. Patilerimin kirlenmesinden değil de boynumun sevilmemesinden korkuyorum. Ayağına dolanmak istediklerim, ruhumun kuyruğuna basıyor, eziliyorum, arabalar değil, insanlar arasında. Ait olmak hayali bir pasta kreması gibi benliğimi sararken, insanların sevgisizliği bıçak gibi saplanıyor en çilekli yerimden. Mumlarımı kimse üflemiyor, bak küçük çocuk heyecanım aktı tabağa. Belki iyi ki doğmadım ama ‘yaşasın ulan varım!’ , olan bu cümle dünyanın en acıklı şarkısında tarafımdan yazıldı. En güzel dilimi sona sakladım, sana sakladım.
tüket-me ve sadece sen tüket.
turnnoffyourmind
pixelskylines
gummygunk
stormborns
dailybridgerton
prguitarman
