Jan 19, 2017
Elimdeki tüm şiirler öldü, bir şeyler bitti, bir şeyler başladı. Gün ayıyor, yeniden, son treni kaçırmamam gerekiyor, aradan tüm insanları çekiyorum, hepiniz iğrençsiniz, geri dönmeye çalışırken karşıma çıkmayın, tüm hataları ben yaptım, ben sileceğim, tren kalkıyor, ben gidiyorum, buralar kapanıyor, pek çok iğrençliğe şahit olduğu için, dükkanda annesinin kanını gören çocuk gibiyim, buraya tahammülüm yok, elimden gelse ateşe veririm, size tek bir cümle kuracağım; siktirip gidin ve kendi bokunuzda boğulun.