Seri Şair @bozukruhhali - Tumblr Blog

Öldüğümü söyleyene döndüğümü söyleyin.

SeriŞair

“Seni onlardan ayıran neydi? Beni sana böyle körü körüne bağlayan, kilitli kılan, kutsal bir değer gibi içimde İlahlaştıran o şey neydi? Yüzlerce gece tek bir cevap alamadan sorduğum her soruda başka bir sen cevapladım kendime. sensiz yaşamayı düşünemiyordum. Uyandığım her sabah yanıbaşımda seni görmek, acıyan, ağrıyan her yerime seni sürmek istiyordum. Bir insan nasıl olurda kendinden başkasını bu denli muhtaç hissedebilirdi. Anlamıyordum, anlayamıyor olmak beni öfkelendiriyor, biraz ötemde olduğun her an sana temas edebilmek arzusuyla yüzsüzleşiyordum. Bir başkasının sana dokunduğunu, sana seslendiğini hayal etmek beni ben olmaktan alıp hayvanlaştırabiliyordu. Bu tutku çıkması kaçınılmaz bir savaşıda peşinden sürüklüyordu. “Her zerremle sana aşıktım, Her zerremle senden nefret ediyordum. ” Kendini hiç görmediği tanrısına adamış onun için bütün insani değerlerini yitirmiş Ortadoğulu bir manyaktan tek farkım benim tanrımın teninin kokusunu biliyor olmamdı. Onu koklamıştım, onunla sevişmiştim. Bütün insanlığın son bulmasını istemiştim. Kutupları, çölleri, Venezuella'yı bütün doğayı ona hediye etmek istemiştim. Düzenli nefes alıp verebilmemin tek koşuluydu. Kanserimdi, vücuduma yayıldı. İçim tam manasıyla ona aitti. Sormaktan hiç bıkmadım. Onu nefes alan bütün canlılardan önemli kılan neydi? Neden tamamınızın ölmesi onun saçının ucundaki kırıklardan önemsizdi..”

sokaktakiyazar

Savcı Esra: Niye geldin?

Behzat: Sen niye ağladın?

Savcı Esra: Geçti gitti boş ver..

Behzat: Çık çık çık… Geçmedi gitmedi, sen niye ağladın?

Savcı Esra: Behzat sen akıllı bir adamsın ama konu kadınlara gelince biraz salaklaşıyorsun galiba.

Behzat: Hee.

Savcı Esra: Ben sana diyorum ki adamlar gelip seni alacak, gideceksin. Bu işin sonu yok! Belki senelerce tutuklu kalacaksın, ne zaman döneceğin belli değil, senin umurunda değil. Ağladım… Çünkü seninle konuşamadım. Ağladım, çünkü sen beni görmüyorsun. Ve ben seni seviyorum.

Behzat: Ama ben bunu bilmiyordum.

Savcı Esra: Bilmiyorsun… Tabi nereden bileceksin. Sen ancak birisi öldüğünde duygusal yaklaşıyorsun. Senin duygu radarına girmek için illa ölmek mi lazım Behzat?

Behzat: Yok, hayır. Yapamam ben.

Savcı Esra: Haklısın. Cesaretin olmadan ne yapacaksın ki? Hayatımda tanıdığım en korkak adamsın. Herkese meydan okuyorsun ama kendi duygularından korkuyorsun. Geçmişe saplanıp kalmışsın. En büyük felaketler senin başına gelmiş dimi? En büyük acıları sen çekmişsin, ben hiç bir bok bilmiyorum ki. Acı nedir? Bilmem. Yalnızlık nedir? Bilmem. Dünyanın ekseni kaydı Behzat, 12 cm yerinden oynadı sen bana 1 cm bile yaklaşmadın! Saplantılısın…

Behzat: Hee, ne güzel söyledin. Saplantılıyım ben. Benden bir bok olmaz, biz seninle hep kavga ederiz, mutsuz oluruz biz seninle.

Savcı Esra: Mutsuz olalım, ne var! Biz de mutsuz oluruz. Ben seninle mutsuzluğa da varım…