Vanochtend heb ik mijn onderzoeksdocument tot nu toe besproken met Paul. Hij stelde mij kritische vragen over wat de waarde is van mijn onderzoek en waarom dit relevant is. Ik wist hier niet 123 antwoord op, en heb dit daarom later die dag uitgeschreven, zodat ik me kan voorbereiden op de vragen bij de Dragons Den.
De afgelopen tien weken heb ik tijdens de minor dit onderzoeksdocument samengesteld. wat is gestart vanuit mijn eigen fascinatie en observatie tijdens het onderzoek in groepsverband in periode 1 van de minor. Ik heb kennis gemaakt met initiatieven, instanties, organisaties en bedrijven in Rotterdam-Zuid, maar ook de bewoners waren een belangrijk onderdeel van mijn onderzoek. De complexiteit van (overheids)communicatie met de superdiverse samenleving in Rotterdam-Zuid wekte mijn interesse.
Vanuit hier ben ik onderzoek gaan doen naar functies van kleur, vorm en de representatie en communicatieve functies van het beeld, wat gesteund werd door de deelgemeente Charlois. De deelgemeente gaf dan ook aan interesse te hebben in onderzoek naar de effectiviteit van geprinte media (zie de verklaring op blz 46 van dit onderzoeksdocument).
Dit heb ik gedaan door bestaande literatuur en theorie te bestuderen en parallel hieraan ben ik test-cases uit gaan voeren op straat met de bewoners van Charlois. In eerste instantie om te onderzoeken welke post wel en niet gelezen wordt en de effectiviteit van beeld op bestaande uitnodigingen en flyers van de gemeente. Als vervolg hierop heb ik onderzoek gedaan naar op welke manier vorm, kleur en beeld een rol kunnen spelen bij de diverse berichten vanuit de gemeente en wat de wensen van de bewoners zijn.
De bewoners werden uitgenodigd om op het aanbod te reageren, waarbij vooral de gesprekken en het proces tijdens dit onderzoek voor mij van waarde zijn.
De bewoners blijven op deze manier geen toeschouwer van de overheidscommunicatie, maar kunnen ook deelnemer worden, waarbij zij mede de uitkomst bepalen van de vorm en manier van communicatie.
Er kunnen nog geen betrouwbare uitspraken worden gedaan over de exacte keuzes van beelden, kleuren en vormen. De resultaten van deze onderzoeken geven slechts een indicatie van enkele voorkeuren van de bewoners in Charlois. De bewoners heb ik bereikt door straatinterviews te houden, wat erg arbeidsintensief was. De resultaten van dit onderzoek zijn dan ook verkennend.
Wel heeft dit verkennende onderzoek mijn interesse gewekt naar het belang van om beeld- en tekstgebruik te onderzoeken bij een superdivers publiek. Welke boodschappen werken, welke niet? Vragen beelden extra aandacht? Welke teksten worden wel of niet gelezen? Waarom wel of niet? Kortom, wat bepaald de communicatievoorkeur van iemand? En wat is het beste medium om te communiceren? Via de traditionele weg of via bestaand informele netwerken die voor de overheid en andere organisaties nu nog onzichtbaar zijn? Al deze vragen wil ik meenemen naar mijn afstudeerproject, waarbij ik gebruik wil maken van het verkennende onderzoek en dit onderzoeksdocument dat ik heb opgesteld tijdens de minor.
Hiermee wil ik ook de bijdrage van ontwerpers aantonen om schriftelijke en beeldende communicatie begrijpelijker en aantrekkelijker te maken voor een superdiverse samenleving. Met dit onderzoeksdocument wil ik dan ook mijn portfolio aanvullen en mij onderscheiden van andere grafisch ontwerpers. Het onderwerp om met een superdiverse doelgroep te communiceren is nog relatief nieuw. Er is weinig onderzoek gedaan, er bestaat weinig specifieke literatuur.
Veel bedrijven en organisaties lijken het vanzelfsprekend te vinden, terwijl het eigenlijk iets heel ingewikkelds is, waaraan voldoende aandacht en middelen besteed moet worden. Enkele voorbeelden heb ik benoemd in dit onderzoeksdocument: uitnodigingen en flyers zijn niet aantrekkelijk , er wordt op de tast een beeld bij gekozen, er wordt geen onderzoek gedaan.
De toenemende etnische en sociale diversiteit in de samenleving beïnvloedt de dagelijkse praktijk van communicatieprofessionals. Ook de communicatieadviseur van de deelgemeente Charlois geeft aan dat dit een probleem is waar de gemeente al een tijdje tegenaan loopt. Aan onderzoek doen is een must. Grondig vooronderzoek en een serieuze voorbereiding voor communicatie met een superdiverse doelgroep zijn absolute voorwaarden. Ook kennis van cultuurverschillen hoort daarbij. Als de communicatie niet optimaal verloopt, zullen de mensen zich niet aangesproken voelen en zich minder snel verbonden voelen met de organisatie. De beste manier om communicatiematerialen bevragen blijft naar mijn idee in eerste instantie toch interviews op straat en groepsgesprekken, waarna via sleutelpersonen meer specifieke informatie gewonnen kan worden.
Het spanningsveld van dit onderwerp is voor mij aanwezig bij de mate van het in- en uitsluiten van doelgroepen. Het mag geen reden zijn om bepaalde doelgroepen uit te sluiten, gewoonweg omdat ze een aparte communicatiestrategie vereisen. Maar het mag ook geen strategie zijn om doelgroepen op een negatieve wijze in hokjes te plaatsen. Het is juist de kunst om diversiteit te herkennen en om discriminatie, het uitsluiten van doelgroepen en het plaatsen in hokjes uit te sluiten. Dit kan alleen door het dialoog aan te gaan.
Afsluitend wil ik benoemen dat ik geloof in een meer superdiverse aanpak van de communicatie door o.a. de gemeente, woningbouwcorporaties en andere instellingen met al dan niet commerciële doeleinden. Superdivers communiceren is een doorlopend verhaal. Af en toe raak schieten heeft geen blijvend effect. Het is van belang om de diversiteit in het (communicatie)beleid van non-profitorganisaties en overheidsdiensten op een juiste manier plaats te geven.
Wie wil ik zijn als ontwerper in de hedendaagse samenleving? En wat kan ik als ontwerper zijn in de samenleving van de toekomst? Welke verantwoordelijkheden heb of neem ik en wat wil ik toevoegen aan de maatschappij?
Grafisch Ontwerpen is voor mij een gebied waar ik mijn persoonlijke fascinaties kan ontwikkelen en kleine en grote maatschappelijke discussiepunten kan aankaarten. De rol van de grafisch ontwerper is zoals eerder gezegd aan het verschuiven, waarbij grenzen vervagen en in beweging is. Als ontwerper wil ik de wereld begrijpbaar en toegankelijk maken, en niet te vergeten; mooi. Met mijn ontwerpen wil ik bevragen en bekritiseren, maar ook simpelweg vertalen. Daarbij verbind ik kunst, vormgeving en wetenschap en vertaal informatie naar beeld.
Onze cultuur wordt daarbij steeds meer een beeldcultuur, een samenleving waarin we steeds vaker met beeld communiceren dan met taal. We zijn biografen van onze belevingen, ideeën en interesses, wat vooral gedocumenteerd wordt via internet, zoals social media. Het begrip van beeld en de mogelijkheden het te vangen in een beschrijving lijken bij die ontwikkelingen achter te lopen.
Ik lever graag een maatschappelijke bijdrage in sectoren zoals natuur & milieu, cultuur en op het gebied van educatie en voorlichting. Tijdens mijn stage in het derde jaar van de opleiding bij Studio Room lag de focus meer op de commerciële kant van het vak. Deze twee richtingen wil ik combineren tijdens mijn afstudeerproject. Aan de hand hiervan wil ik mij dan ook op de markt zetten als kritisch, betrokken en onderzoekend ontwerper en tijdens het ontwerpproces wil ik de ruimte nemen voor straat- beeld- en vorm-onderzoek, waarbij de ontwerper, opdrachtgever en de gebruiker elkaar over en weer inspireren.
Om in te spelen op de superdiverse en superdynamische samenleving in Rotterdam-Zuid, blijkt dat er nog veel te winnen valt op het gebied van communicatie en ontwerp. Dit geldt niet alleen voor de gemeente, maar ook voor andere initiatieven, organisaties en bedrijven.
Via verschillende contacten die ik heb opgebouwd gedurende de minor heb ik gehoord dat veel organisaties het er me eens zijn dat een betere communicatie de drempel van maatschappelijke voorzieningen verlaagt en dat er specifieke communicatie met een superdivers plubliek nodig is. Er is bijvoorbeeld vraag naar hoe beeld beter kan worden ingezet voor een superdiverse doelgroep, bij het maken van een ‘veiligheids-campagne’ in Rotterdam-Zuid.
Voor mijn afstudeerproject wil ik een opstartend of bestaand bedrijf of organisatie benaderen met een superdivers publiek. Met dit onderoeksdocument als basis en statement voor het belang van onderzoek en kennis van een superdiverse doelgroep. Dit document dient naast als onderzoek voor de deelgemeente Charlois dan ook als aanvullend document in mijn portfolio om mijn opdrachtgever en externe partner voor mijn afstudeerproject te benaderen.
ellievsbear
stormborns
kianamaiart
baratheonpilled