"Kötü insanlar tanıdım ben,bir sen kalmıştın değişmediğim."
No title available
Fai_Ryy
No title available
ojovivo
hello vonnie

@theartofmadeline

Game Changer & Make Some Noise
The Stonewall Inn

pixel skylines

titsay
One Nice Bug Per Day

oozey mess
Show & Tell
taylor price

#extradirty
Color Me Curious
Not today Justin
Monterey Bay Aquarium
Phantogram Three
almost home
seen from United States
seen from Philippines
seen from United States

seen from Mexico

seen from United States
seen from United States
seen from Germany
seen from United States

seen from Netherlands
seen from United States

seen from United Kingdom

seen from United States
seen from United States
seen from Mexico
seen from Poland
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
@bulgurpilavii
"Kötü insanlar tanıdım ben,bir sen kalmıştın değişmediğim."
Bir gün geldiğinde mezarıma çiçekler bırakmayın, toprağıma ayak basmayın çünkü ben hiçbirinizi affetmeyeceğim. Karanlıkların bile ardında yalnız bıraktığınız bu çocuğa toprağın ardından ulaşmaya çalışmayın. Kalbin ya paramparça kırılmak ya da taş gibi katılaşmak zorunda kaldığı bu iğrenç yeri terk edeceğim. Sevgi göstermek için bile hep son anları bekliyorsunuz; hastane koridorlarını, siren seslerini, veda vaktini ama ölümün son anı olmaz. O ansızın gelecek ve yüreğinize inen pişmanlık hiçbir şeye fayda etmeyecek.
"Dün hastalığımı yendiğimi öğrendim, ama sevinemedim. Ne yazık ki, bu sevinci yaşayamıyorum, çünkü etrafımdaki insanlar, özellikle dostlarım, bu mutluluğumu kutlamama engel oldular. Bir yanda aylarca süren mücadele, öte yanda sevinçten bile uzak kalmam... Bazen insanlar, senin kazandığın zaferi, onların kaybettiği bir şey gibi algılıyor. Kendi huzurumu bulmaya çalışırken, onların ruhsal yükleri bana yansıyor ve bu da beni daha da zor durumda bırakıyor.Bir zafer kazandım ama bu zaferi kimseyle paylaşamamak çok acı. Onların derinlerdeki kırgınlıkları, bana mutlu olma şansı bile tanımıyor. En çok ihtiyacım olan şeyin, bir tebessüm ve desteğin olduğunu hissettim ama ne yazık ki o anlarda ben yalnızdım. Şu an hissettiğim şey, sadece bir başarıyı değil, aynı zamanda insanların içindeki mesafeyi de aşmak zorunda olmak. Belki de bu hastalık sadece bedensel değil, insanlarla olan ilişkilerimi de test etti. Ama bir şekilde, her ne olursa olsun, bu yolculuğu da tek başıma geçeceğim."
kırıldığın şey için suçlanmak.. kırılmaya bile hakkın yokmuş gibi
Allah'ım, bana öyle kapılar aç ki tüm kapananlara şükredeyim.
bazıları anılarını yazmak için günlük tutar, bazıları ise tumblr kullanır.
beni benden çok bilene;
bazen sadece susarak anlatırsın.bazen de göz yaşlarınla yazarsın.şüphesiz ki her şekilde anlar;)
“Sabah verdiğin teselliye akşam sen muhtaç oluyorsun.Dünya böyle işte.”
"Ne gördün bütün kapıların birer birer kapandığı bu dünyada? Hangi kusurunu düzeltmeye fırsat verdiler? Son durağa gelmeden yolculuğun bitmek üzere olduğunu haber verdiler mi sana? Birdenbire:" Buraya kadar" dediler. Oysa, bilseydin nasıl dikkatle bakardın istasyonlara; pencereden görünen hiçbir ağacı, hiçbir gökyüzü parçasını kaçırmazdın. Bütün sularda gölgeni seyrederdin. Üstelik "daha önce haber vermiştik" derler. "Her şeyin bir sonu olduğunu genel olarak belirtmiştik. Yaşarken eskidiğini ve eskittiğini söylemiştik" derler...
"Baş ağrılarımın sebebi keyfiniz,hepinizi silerim darılamam."
Ben senin her başın sıkıştığında ya da konuşmaya ihtiyacın olduğunda yaslanabileceğin bir omuz değilim.Bunu kabullen artık.Hayatın güzel ilerlerken bana düşman kesilip başın sıkıştığında arayacağın ilk insan olmak istemiyorum çünkü sen ben yapınca düşman onlar yapınca dost oldun.İntikamın da yerin dibine batsın uzak dur benden.
Kendine gel kızım karanlığından koşanları aydınlatmaya çalışma artık.
Ne yaptıysan kendinee
Ne yaptıysan kendinee