Hello uzun süredir yoktum bu sürede hayatım garip bir hâl aldı mutlu oldum üzüldüm ama doğru dürüst asla ağlamadım ağlamamak çok kötü bir şeymis bunu da fark ettim insan içine attıkça daha da kötü oluyormuş en iyi şekilde deneyimledim kayıp yaşadım gene ailemi ben ayakta tuttum insanlar tarafından neden hicbirsey olmamış gibi davrandigim da sorgulandı uzun bir aradan sonra ilk defa toplum içinde ağladım ve bu bana sanki aciz biriymisim gibi hissettirdi sanki ben yardım dileniyormusum gibi ya da kendimi acindiriyormusum gibi şimdi diyorsunuz ki bu kız neden bunları anlatıyor anlatıyorum çünkü içimde tuttukca kendime zarar veriyorum hayatımda bir ilki gerçekleştirip hislerimi yazıya döküyorum kayıp yaşadım derken hem de çok sevdiğim biri benden ayrıldı benim onu zorla tutucak halim de olmadığı için yolu açık olsun buradan ona da tekrardan ileteyim belki görmez ama ben söylemek istedim ben babamın her zaman aslan kızı oldum bana sevgiyi hiç göstermedi dedemin vefatı ile belki bir tık da olsa akillanir hatasından döner dedim ama asla öyle birşey olmadı asla sevgisini göstermedi saçlarıma bile dokunmuyor ben sırf o dokunsun diye kestirmiuorum o sevsin benim saçlarımi ama yapmıyor işte bunlar belki size basit gelebilir ama benim için asla basit değil ben babam bana kaç kez sevgi göstermedi diye kendimi suclamaktan uyuyamadim ya da kaç gece bana söyledikleri aklımdan çıkmadı bir sınavda yapabileceğim en düşük notu yaptım diye bana demedigini birakmadi o gün akşam yemeğini bana zehir etti , ortaokuldayken bana yapılan onca şeyden sonra yalvarmama rağmen okulumu değiştirmedi ,kavga edince de suçlu ben oldum bunları ona söylediğimdw de saygısız oldum kendimi çok kötü hissediyorum.
gummygunk
stormborns
izzy806
romaincrisis
origamiaround
