Kahve Kahramanı
Aslında hepimiz kahramanız… Üzgünüm instagrama kahve ve kürk mantolu madonna fotoğrafı atanlar siz edebiyat kahramanı değilsiniz.! Kahveye gelene kadar bir sürü kahramanlıklar yarattık kendimize klavye kahramanı, babasının kahramanı, kızının kahramanı, milletin kahramanı, evsizlerin ,çoçukların , geçlerin, yaşlıların her boka bir kahraman düşüyor ama kahraman ne demek bilmiyoruz düşünmüyoruz bile çoğu şeye yaptığımız gibi görüyoruz duyuyoruz ama anlamıyoruz selfielerimizden bir farkımız kalmadı artık. kurtarılmayı bekliyoruz şimdi ama neyden veya bizi tehlikeye sokan ne bilmiyoruz birileri bizi kurtarsın istiyoruz ama neyden kurtulmamız gerektiğini bilmiyoruz size söyleyeyim KENDİMİZİ KENDİMİZDEN KURTARMALIYIZ. Benim hikayeme gelirsek benim kahve kahramanlığım üç yıl önceye dayanıyor ondan önce kahve içmezken bile şuan iki bardağı içmiş bulunmaktayım.Eskiden geceleri zevk alırdım kahvemi içer kitap okur dizi izler ortalıkta dolanırdım şu sıralar kahve sadece bir bağımlılık gibi oldu.Bir önemi kalmadı eskiden zevk aldığım kafamı dinlediğim rahatladığım kahve şuan sadece yaptığım bir aktivite oldu böylece bende kahveyi yarattığımız o saçma kahramanlıklara kraliçeliklere döndürdüm bir anlamı yoktu sadece vardı farketmediğim bir ritüel olmuştu .Evet ,Hepimizin kahramanlıkları vardı selfie kraliçeliği snap prensesliği klavye delikanlılığı club başkanlığı vs vs kendimizi bir yerlere hapsetmiştik bulamıyorduk belki bulmak istemiyorduk filtreler arkasına saklandık insanlara sustuklarımızı twetlerle söyledik mimikler emojimiz oldu ve tepkilerimizi inanmak istediğimiz şeyleri bizi hiç görmeyen duymayan kişilere facebook üzerinden gönderdik ve o güzel edebiyatı okumayı haketmeyen insanlar kendi manfaatleri için onları kirlettiler popüler diye mükemmel şarkıları mahvettiler dünyayı yobazlık sardı ve biz sadece tweet attık .Dinlediğimiz şarkıları anlamadık dünyaya bir filtre çektik ve öyle gördük öyleymiş gibi davrandık hayvanları göstermelik sevmelerine izin verdik kedisini özlediği için ağlayan insanları etiketlemelerine izin verdik üzgünüm savaşı gittikçe kaybediyoruz sadece dizi kahramanları reality showların laflarıyla konuşuyor çok iyi kahramanları sakız yapıyoruz sence de değil mi olric? Hiç dumanı gerçekten dinlememişiz bir teoman şarkısındaki yalnızlığı anlamamışız yaşamamış bilmemiş ve görmemişiz herkese göstermelik yaşamışız var olmuşuz ama biz olamamışız kahveyi zevk için değil hava olsun diye içmişiz bolca şeker ve süt katmışız bir sürü aroma katmışız çekirdeklerini bilmeden starbuckslarda yok etmişiz keyiflerimizi etiketlere uymuşuz uyuşmuşuz bunları düşünsek bile asıl kötü olan bu değil kendimiz olmadan öleceğiz parmak izlerimiz farklıydı çünkü her birimiz farklıydık ama şimdi yaratılmış bir sahtelikte öleceğiz insanlar nasıl olmamızı istemişse öyle öleceğiz sokakta dans etmeden yok olacağız çünkü dışlanmaktan korkmuşuz dışlanmak yok olmak demek sanmışız ama belki bu yeniden doğuşumuz olacaktı…