RMH
almost home
todays bird

tannertan36

PR's Tumblrdome
NASA

shark vs the universe

roma★

#extradirty
Stranger Things

pixel skylines
Cosimo Galluzzi
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

izzy's playlists!

祝日 / Permanent Vacation
sheepfilms
Monterey Bay Aquarium
YOU ARE THE REASON

No title available
Alisa U Zemlji Chuda

seen from United States
seen from United States

seen from Germany
seen from United Kingdom
seen from United States

seen from South Africa

seen from United States

seen from United Kingdom
seen from Greece
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from Chile

seen from Germany
seen from United States

seen from Germany
seen from United States
seen from Malaysia

seen from United States
@cakiiltasii
Nerelerdesin seni o kadar çok bekledim ki!
Kusura bakma ciğerim daha yeni gelebildim 😅
Nasıl bir dönemdeyiz hiç bir fikrim yok. Herkes bir yere koşturuyor. 25 yıldır ilk kez “dank etti” bana. O kadar kalakaldım ki. E haklı olarak tabii! Nedir bu salgın Rabbim? Şimdi şöyle de bir gerçek var ki dünya kendi geleceği ile ilgili karara varamamışken ben neden deli gibi geleceğimi düşünüp kaygılanıyorum?
Burada biraz kendimden bahsedeceğim size. İşi olmayan durmasın, yallah başka sayfaya. Çünkü bıktım of öyle yapmamalısın böyle yapmalısın diye konuşanlardan. Benim kendi fikrim var arkadaşlar kendi kendime karar verebiliyorum. Biraz tuhaf gelebilir size ama bakın %100 benim hayatım bu. Size sormadan yaşıyorum diye alınmayın ne olur. Bakın vallahi benim hayatım gerçekten benim hayatım! Kim yılan kim çıkarcı kim melek ayırt edebiliyorum zaten bu konu üzerine uzmanlaştım son 5 yıldır. Keyfim ve ben nasıl hayattan zevk alacaksam ya da hayatımı nasıl çıkmaza sokacaksam öyle yaparım. Gereksiz tavsiye istemiyorum, tamam mı?  
Biri çıkıp şurada niye bu kadar bencilsin derse ya da aklından böyle bir soru geçiyorsa, ona da cevap vereyim. Aşkım başkasını düşününce başıma gelmeyen şey kalmadı be! Yan yatırıldık, sırttan darbe aldık. Bak bu istisnasız böyle oldu. Acaba neden sadece kendimi düşünüyorum? Sanırım akıllı mantıklı bir bireyim asdfghfkkfkf Bu saatten sonra benimle ilgili beklentiye giren net aptaldır. Dümdüz yaşıyorum “ağaç” gibi.
Şurada bir kaç şey anlatacaktım ama canım yazmak istemiyor. Başka bir yazıda görüşürüz. Öpüldünüz. ❤️
Seninle kafa kafaya bitmeyen yollara, batıp doğan güneşlere...
Hi there!
Bence biz kızların giyeceği şeyi önceden ayarlaması, okula giderken (kışın özellikle)sabah kolaylık olsun diye külotlu çorabı geceden giydiğimiz zamana dayanıyor. Erkeklerin dolaptan eline geçeni giyip çıkması da uyandıkları gibi pijamalarının üstüne okul pantolonu giymelerine.
This is my 🌍
#world #girl
“Yastık kılıfımı ıslattığım bilmem kaç gece yaşadım. O anlarda yanımda değil kalbimdeydin. Aslında o da yeterdi ama varlığının nerede olduğunu sorguluyordum. Neden yanımda değildin? Sana en çok ihtiyacım olduğu anda sen neredeydin, kiminleydin? Hayalinden fazlasını istiyordum. Bana verilmiş bir dilek hakkı olsa seni dilerdim. Yanıbaşımda olsan, kalbinin atışını duysam bütün acıların üstesinden gelirdim. Yalnızca seni diler, yalnızca senin dizlerinde ağlamak isterdim. Benim ilacım yalnızca sendin.”
Vay be ben neymişim!
Hey millet merhaba! Uzun zaman sonra buradayım. Aradan o kadar uzun zaman geçmiş ki, ne ara büyüdüm diyorum. Büyüdüm de geldim ben yahu! Buraya ilk geldiğim de lisedeydim ve şiddetli bir aşk acısı çekiyordum. Şuan postlarıma bakınca açıkçası üzülmedim de değil kendime. Ah canım ben. Belki olur da okursunuz diye yazıyorum. Geçen zaman da neler mi yaptım? Bok gibi olan liseden sonra üniversiteyi kazandım. Bok gibi üniversitedeydim. Yatay geçiş yaptım! Üniversiteyi bitirdim ve şimdi yüksek lisansı kazandım bu yoldan devam ediyorum.
Eğer bok gibi yaşamımı nasıl yoluna soktuğumu merak ederseniz lütfen yazın, hep birlikte yol çizeriz. Derdiniz varsa en önemlisi derman bulamasak bile baş etmeye çalışırız.
Geri döndüm!
Bombosum.
Yazmaya deger biseyler ariyodum, sonunda buldum✒🎶🎵💌 #cakiiltasii
Uykudan yeni uyanmışım gözlerim hafif bulanık,kalbim her zaman ki gibi buğulu.Ruhum zaten bana dargın bedenim yorgun.Dışarıda mis gibi toprak kokusu, cama vuran yağmur damlalarının sesi.Elimde avuç içlerimi yakan çay ve birkaç tutam huzur.Havanın en sevdiğim hali,günün en sevdiğim saati.Yağmur yağdığında bir ben miyim huzura boğulan yada kendiyle kucaklaşan? Çayı yudumladıkça uykulu gözlerim açılıyor.Binbir soru düşüyor aklıma,düşünmek istemiyorum halbuki. Hayatta yeni adımlar, başlangıçlar neden bu kadar yoğun hissettiriyor varlığını? Kafamda dönüp duran bu koca soru işaretleri neden oturacak birkaç kelime bulamıyor? Ah bu yağmur. Uyuşturucu etkisi yapıyor bünyemde. Ve yağmur iyi ki yağıyor, ben iyi kötü her şey için bende yaşattığı sakinlik için şükrediyorum..
Eğer doğru kişiyi, yeri, zamanı bulduğunuza inanıyorsanız onun kaderiniz olmasını istiyorsanız, yanlışlarla doğrunuzu kaybetmeyin. Kaderinize siz hükmedin. Alın yazısı denilse de kadere yüreğinizin köşesinde yazılır,yaşanır ve orada kalır. Yüreğiniz ruhunuzda kalbiniz vücudunuzda derin sızılar, kapanmayan yaralar bırakmasın. Kalp çok başka bir organ, yıpranıp kararmasına izin vermeyin. Seçiminizi siz yapın ve seçiminiz geleceğiniz, geleceğiniz mutluluğunuz olsun.
İnsan nasıl unutabilirdi?
Hafızama kalbime bir bir işlediğim yaşanılanları nasıl unutabilirdim bunu nasıl yapabilirdim? İsmini duyduğumda kalbimde sızlayan yaraları nasıl kapatabilirdim? Her şeyde her sözde her gözde onu görebilmeyi nasıl önemsemeyebilirdim?Kokusunu, geçtiğimiz yolları, hislerimi, yalnız onun yanında bulduğum huzuru nasıl kaybedebilirdim? Bilmiyordum. Bi şey oldu, ben hissizleştim. Çok kanadım, yara aldım ama hepsi geçti. Geçmez dediğim ne varsa terk etti beni. Kimine göre güzel bi şey aslında. Hissizleşmek.Şöyle dönüp baktığımda hatırladığım çok az şey var.Sadece gülüşü, gülüşlerimiz. Kokusunu unutmuş olmama inanamıyordum. Ben ki başka yüzü başka sıcaklığı kabullenemiyordum. Nasıl oldu da ellerin ellerime yabancı oldu? Gözyaşlarım nasıl kurudu? Artık ne için gülüyordum?
Ben değişmedim, beni değiştiren neydi? Ne zaman senden vazgeçtim?Sonsuza kadar seni sevecektim ben. Geçen zamanıma ,kalbimi kırmama, senin yasını tutmama kızıyorum aslında.Madem her şeyi unutup yitirecektim neden deli gibi çarptı yüreğim? Uykusuz gecelerimi, parçalanan hücrelerimi ,kurduğum mutlu sonlu hayallerimin hesabını kime kitleyeceğim? Zamana mı beni bu hale getiren sana mı? Nasıl senden vazgeçmeme izin verdin? Acılarım, mutluluğum yaşama duymuş olduğum hisler... Şimdi niye hissetmiyorum?
Belki de yavaş yavaş ölüyordum ve ben farkında olmasam da son nefesimi çoktan vermiştim…
Yada
Biri benim için artık ölmüştü, veya ben ölmüştüm yaşadığımı sanıyordum.
Bi zamanlar en yakının bazı şartlar gereği en uzağında kalır ya heh ben o şartların, sebeplerin amk.