[enisteyjia-deactivated20250106]

[call-me-everything]

Και ο ένας πήγε αριστερά, ο άλλος δεξιά.

Ξέχασαν όμως πως η γη είναι στρογγυλή…

C.M.G.

[joytri]

But to make yourself feel nothing, so as to not feel anything- what a waste!

Andre Aciman, Call Me By Your Name

[call-me-everything]

Today a reader

Tomorrow a leader

[Margaret Fuller]

C.M.G

[a-better-m-e-deactivated2019020]

My therapist told me instead of hurting myself I should draw something pretty were I want to cut. This is the result. And it works, honestly. If you’re struggling with self harm I really recommend this. (Make sure you use a marker and not a pen cause pens can hurt you! )

[a-better-m-e-deactivated2019020]

I’m reblogging this again because this technique really did help me stop self harming. Sure, I had some slip ups at the beginning but I’m 92 days clean now. All of the love I got from y'all certainly helped too! I hope this helped at least one other person recover or at least helped someone along the road to recovery. I would love to hear other techniques you guys have or your recovery stories! I love you all so much. Stay strong!

[call-me-everything]

Μαμά έσπασα την πορσελάνινη μου μάσκα

“Να είσαι αληθινή. Να μη φοβάσαι να δείξεις ποια είσαι. Ποτέ μην υποκριθεις και μη ντραπείς για όσα νιώθεις”.

Αυτά μου είχες πει μαμά μου όταν ήμουν μικρή. Ακόμα θυμάμαι αυτές τις συμβουλές σου. Δεν μπορούσα όμως να τηρήσω όλα αυτά. Έβλεπα γύρω μου όλους τους ανθρώπους να υποκρίνονται και χωρίς να το καταλάβω γινόμουν ένα με αυτούς.

Έμαθα και γω να φοράω την πορσελανινη μάσκα μου με το υπέροχο φανταχτερό χαμόγελο. Όλοι έβλεπαν αυτό το χαμόγελο. Όλοι έλεγαν ότι ειμαι πραγματικά ευτυχισμένη. Τότε ελεγα απλά ένα ευχαριστώ. Δεν τους έλεγα την αλήθεια βλέπεις. Πώς δεν είμαι η χαρούμενη κοπέλα που έβλεπαν. Πώς πίσω από αυτό το χαμόγελο δεν κρύβεται τίποτα πέρα από ένα ανέκφραστο πρόσωπο. Πως ,ενώ τους χάριζα τα πιο υπέροχα χαμόγελα και έκανα τους πάντες να γελάνε, από μέσα μου έκλαιγα. Σπάραζα από τον πόνο. Από τον πόνο στην καρδιά μου.

Κάπου κάπου ένιωθα πως δεν αντέχω άλλο και πως η καρδιά μου θα σπάσει.

Εκείνη την μέρα έφυγα νωρίτερα από το πάρτυ. Ήταν μια από εκείνες που δεν άντεχα άλλο. Και τότε μαμά, καθώς γυρνούσα στο σπίτι και σχεδόν είχα φτάσει, συνάντησα εκείνον.

Τον θυμάσαι τον Κώστα μαμά? Σου είχα μιλήσει πιο παλιά για αυτόν. Ναι έχεις δίκαιο. Ίσως και να μη τον θυμάσαι. Βλέπεις δεν ήθελα να μιλάω πολύ για εμένα. Ένιωθα πως γινόμουν ευάλωτη.

Τέλος πάντων.

Τότε ήταν που με πλησίασε, μου χαμογέλασε και με ρώτησε τα τυπικά.

“Τι κάνεις;”

“Πώς περνάς;”

“Διασκέδασες εκεί που ήσουν;”

Μαμά, σε αυτή την τελευταία ερώτηση δεν ηξερα τι να απαντήσω. Υπό άλλες συνθήκες θα απαντούσα πως πέρασα υπέροχα και θα χαμογελούσα γλυκά σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. Αυτή τη φορά όμως δεν μπορούσα.

Ένιωθα πως διάβαζε μέσα μου. Πως με καταλάβαινε. Και έτσι έγινε. Δεν ξέρω αν άρχισα να βουρκώνω ή διάβασε τις σκέψεις μου. Αυτό όμως που μου είπε θα το θυμάμαι για πάντα μαμά. “Ειναι εντάξει. Κλάψε. Κλαψε αν θες. Κλάψε μέχρι να στραγγιξουν τα δάκρυα σου. Μέχρι να βγαλεις όλα τα παράπονα σου. Κλάψε και εγώ θα είμαι εδώ. Θέλω να ξες πως δεν χρειάζεται να ντρέπεσαι για όσα νιώθεις. Είσαι άνθρωπος. Μη το ξεχάσεις ποτέ αυτό. Είσαι άνθρωπος και οι άνθρωποι έχουν συναισθήματα. Έχουν όλα τα συναισθήματά. Χαίρονται αλλά και πονάνε. Πονάνε με ακούς; Και αυτό μέσα στη ζωή είναι. Είσαι άνθρωπος. Μη το ξεχάσεις ποτέ. Μ’ ακούς?”

Μαμά, τότε θυμήθηκα τα λόγια σου. Αυτά τα τρυφερά λόγια που μου έλεγες μικρή. Εκείνη την μέρα ένιωσα πως βρέθηκα χρόνια πριν. Στην αγκαλιά σου. Με είχες αγκαλιά και μου μιλούσες για την ζωή.

Μαμά σου είπα? Εκείνη την μέρα έσπασα την πορσελάνινη μου μάσκα.

Μαμά…νομίζω αυτή ήταν η πρώτη ζημιά που έκανα και χάρηκες.

C.M.G.

[call-me-everything]

Τα τατουάζ της μνήμης

Αποφασίζω να χτυπήσω τατουάζ. Θέλω να είναι τόσα όσα και τα σημάδια που υπάρχουν πάνω μου.

Όχι αυτά της παιδικής μου ηλικίας.

Δεν αναφέρομαι στα ράμματα που έκανα στα γόνατα μου, όταν ήμουν 5 χρονών και έπεσα στο στο πεζουλακι του παρκου, ενώ έπαιζα.

Δεν αναφέρομαι ούτε στην τοσοδούλα ουλή στην άκρη του αντίχειρα μου, που απέκτησα όσο βοηθούσα τη μαμά μου στο μαγείρεμα και από την απροσεξία μου κόπηκα με το μαχαίρι.

Μιλάω για τα σημάδια στον καρπό μου.

Μιλαω για τη ρωγμή που βρίσκεται κάπου κάτω από το στήθος μου και ανάμεσα στο θώρακα μου.

Μιλάω για τις γρατζουνιές στο σώμα μου. Αυτές που έκανα όταν το μέσα μου ούρλιαζε αλλά εγώ σιωπούσα.

Μιλάω και για τις μελανιές στα χέρια μου. Αυτές που μέσα σε δύο εβδομάδες εξαφανίστηκαν από το δέρμα μου αλλά οχι και από την μνήμη μου. Αυτές που έκανα, οταν νομιζα πως δεν μπορούσα να αντέξω άλλο. Όταν ήθελα κάπου να ξεσπάσω και έδωσα μπουνιά στον τοίχο λες και ήταν αυτός ο καημένος που με έκανε να νιώθω έτσι.

Μιλάω με λίγα λόγια για την ιστορία μου. Και τώρα ίσως αναρωτιέσαι, γιατί να θέλει κάποιος να θυμάται τις άσχημες αναμνήσεις του. Και θα σου απαντήσω ,αγνωστε, πως αυτό είναι το παρελθόν μου.

Αυτό είναι που με οδήγησε στο σήμερα.

Αυτά τα τατουάζ θα καλύπτουν τις πλέον αορατες πληγές μου αλλα θα μου υπενθυμίζουν κάθε μέρα πως τα δύσκολα έρχονται και πάνω από όλα φεύγουν.

C.M.G.

[jinxproof]

Zhenya Katava & Neus Bermejo V #119 (2019) ph. Gus & Lo

[gkriniazw-oli-mera]

Ένας αρχαίος κινέζικος θρύλος λέει ότι μια αόρατη κόκκινη κλωστή ενώνει αυτούς που προορίζεται να συναντηθούν, πάρα το χρόνο, το μέρος και τις καταστάσεις. Η κλωστή μπορεί να τεντωθεί, να μπλεχτεί αλλά δεν θα κοπεί ποτέ.

[wehaveeachotherwehaveeverything]

[the-sunflower-one]

Aww look this cutie

[call-me-everything]

“Στη θλιψη να απαντάς με γέλιο”

- Νικος Καζαντζάκης

[athens-by-night]

Στο σκοτάδι με φως

[capacity]

Bob Ross cares about me

[se-li-ni]

Ὁ ἔρωτας, 

ὄνομα οὐσιαστικόν, 

πολὺ οὐσιαστικόν, 

ἑνικοῦ ἀριθμοῦ, 

γένους οὔτε θηλυκοῦ, οὔτε ἀρσενικοῦ, 

γένους ἀνυπεράσπιστου.

Πληθυντικὸς ἀριθμὸς 

οἱ ἀνυπεράσπιστοι ἔρωτες.

Ο πληθυντικός αριθμός , Κική Δημουλά.

[thebostonhomo]

[call-me-everything]

These happy vibes that make prettier your day. Don't forget: make the people smile and so will you

[brandonjordanpics]

[call-me-everything]

Today a reader

Tomorrow a leader

[Margaret Fuller]

C.M.G

[greekliterature]

Κάποτε θα μας πνίξουν τόσα ανείπωτα λόγια.

Τάσος Λειβαδίτης