Sen Benim Hüzün Yanımsın Sen benim hüzün yanımsın. Güneşin vurmadığı gölgede kalan yanım. Kimselerin bilmediği kendime sakladığım. En çok ayazda kalmış olup da rüzgâra savuramadığım, alıp alıp defalarca sineme sardığım yanımsın. En çok kanayan yarama sarmaya çalıştığımsın. Sardıkça kanayan kanadıkça sardığımsın. Sen benim hüzün yanımsın. Her doğan günle bir kez daha ümidimi yıkan tarafımsın. Olmadı olmayacak dedirten hain düşmanımsın. Ah çıksa gelse şimdi, diyecek kadar kendimi kaptırdığım saflığımsın. Çıksa ve gelse, alsa ve götürse, diye çırpan kanadımsın. Ve her defasında kendime kırk kez söyleyip kırk kez yanıldığımsın. Sen benim hüzün yanımsın. Söküp atamadığım umut çiçeklerini gömdüğüm toprağımsın. Bahar gelir yeşerir diye yağmur, çamur, kar kış demeden suladığımsın. Olur da bir gün açarsın diye beklediğim sevdamsın. Sevda çiçekleri açar mı bilinmez ama umuduna umudumu bağladığımsın. Sen benim hüzün yanımsın. Dar vakitte bulup tez zamandaki kaybımsın. "Ne olur kal benimle" dedirtecek kadar yalvardığımsın. "Sensiz hayatı istemiyorum" diyecek kadar uçurumdan kendimi attığımsın. Geceyle gündüzümü, yanlışla doğrumu karıştıran arafımsın. Sahi sen benim soldan soldan vuran yanımsın.