Windstorm thoughts

[candyanddan]

ზღვამ თავისი აქაფებული ტალღებით ყველა ტკივილი რაც მთელი წელი ვაგროვე გამომგლიჯა, ჩაიხუტა და ფსკერისკენ გააქანა

ასე იზრუნა

ყველა ნახვისას შემომხვევს ძლიერ მკლავებს და პირველივე ნაბიჯი მისუსასრულობაში ნიშანია ახალი საწყისების, ჯადოქრობას გავს, ან ილუზიას

ძილის მდგომარეობაში მის ნაპირებთან ვდგავარ და ხელგაწვდილი ველი რომ კიდევ ერთხელ ვიგრძნო, ეს სიახლოვე, სხვაგან ვერსად რომ ვერ ვპოულობ, წლიდან წლამდე ვაგროვებ, ვინახავ, ვუმკლავდები ყველა იმ სევდას რაც მზით გახურებულ ზაფხულის დღეებში თავისთავად, ძალდაუტანებლად უნდა გამარიდოს, ყველა სულის სიბნელეს იტევს, ვერასრულებულ სურვილებს.

ალბათ ყველაზე დიდი მანიფესტია სიყვარულის კოლბაში მოქცეული მისი ნაწილი ჩემს ოთახში

[huariqueje]

The North Sea - Patrick von Kalckreuth , 1955.

German , 1898-1970

Oil on canvas , 70.2 x 100.9 cm. 27 5/8 x 39¾ in.

[candyanddan]

And when there is nothing left

Is it joy

Or confusion

[candyanddan]

ჩემი ცხოვრება ფილმს დაემსგავსა, მრავაპერსონაჟიან ფილმს, ყველა ძირითად როლშია და მხოლოდ მე ვდგავარ განზე, თითქოს მეორეხარისხოვანი როლის ცუდი შემსრულებელი, ან სულაც, საკუთარი თავის ანტაგონისტი, არადა მე ვარ, ჩემი ფილმია, ჩემი ცხოვრება, ის რაც მხოლოდ საკუთარ თავზე უნდა მქონდეს მორგებული და ჩემს ირგვლივ მოძრაობდნენ კადრები, რაღაცნაირად მე დამატებითი დეტალი ვხდები

არადა ფილმი ჩემზე უნდა იყოს

ადამიანები თვითნებურად ამღვრევენ ქვეცნობიერში ჩაბუდებულ შიშებს და თითქოს მშვიდი იერით ელიან ჩემს გადაწყვეტილებებს

ეგოიზმია სთხოვდე ადამიანს იმაზე მეტს ვიდრე შეუძლია, და სთხოვდე მხოლოდ შენი სიმშვიდისა და კომფორტის მისაღწევად

[candyanddan]

არაფერია სათქმელი

როდის ვიწყებთ დუმილს?

[candyanddan]

წიგნის თაროზე შემოწყობილი ადამიანები ყველაზე დიდი სასჯელია თანამედროვე ადამიანის ალბათ

და შიში, რომ თაროზე აღმოჩნდები, ყველაზე დიდი მოტივატორი

[candyanddan]

And true love waits

In haunted attics

And true love lives

In lolipops ant crisps

[candyanddan]

[candyanddan]

Dark shadows as reminder

[candyanddan]

ღამის სამ საათზე ქუჩა ისეთი მარტოსული და მოუსაფარი იყო, როგორიც ზამთრის სუსხში მოწანწალე უსახლკარო. ყველასგან მივიწყებულ ქალაქს სულ სამი საახალწლო ნათურა და ოთხი ხის მორთულობა ასულდგმულებდა. და არაფერი იყო მეტი, თუარა მდუმარება. ურყევი და სუფთა, უბიწო მდუმარება, არცერთი ექსტრემალი ალკოჰოლიკი დღეს არ ემუქრებოდა მის უბიწოებას. შორიდან სწვდებოდა ქალის ტკბილი ხმა მის სმენას და წარსულის რომელიღაც მომენტში აბრუნებდა, სადაც არც ამდენი მდუმარება და არც ამდენი ცარიელი სივრცე იყო, როგორც მის სახლში, ასევე მის სულში. თითქოს ადამიანებმა საღებავები ჩამოირეცხეს და მათი მრავალფეროვანი შიდა სამყაროები თაროზე შემოდებულ დამტვერილ წიგნებს დაემსგავსნენ, დროდადრო ვინმე ტილოს თუ გადაუსვამს და გაიხსენებს, რომ ოდესღაც წიგნად ფასობდნენ. ადამიანები თურმე ასე არიან, ან თვითონ არის ასეთი, ერთ დღეს რომ ადამიანში მთელს ახალ ცივილიზაციას აღმოაჩენს, მეორე დღეს შესაძლოა პოსტ-აპოკალიფსურ სამყაროს გავდეს, ის კი არც ისე დიდია რომ ხელახალ აღმშენებლობას მიჰყოს ხელი.

ორ თითს შორის მოქცეული სიგარეტი თავისი ვნებით იწვოდა, მივიწყებული საყვარელივით და ლინი ფიქრობდა, რომ ეს ბოლო ღამე იყო მისი მარტოობის.

[requiem-on-water]

Statue of Neptune (2001) rising from the sea at Melenara Beach, Gran Canaria | sculptor: Luis Arencibia | ph: Juan Manuel Orega

[candyanddan]

With all it’s insenity

Crawling down on the dry land

With a bit of salt in his mouse

Wishing and hoping and dreaming and seeing

All the possible alternatives of being

ზღვამ მოიყვანა, მარილიანი ტუჩებით და მზით დამთბარი კანით

ზღვის ღმერთმა ტალღები გახლიჩა და სხვა საწყისებს დაუდო დასაბამი

[candyanddan]

“I’d rather take coffee than compliments just now.”

[candyanddan]

ძველი დღეები განცალკევებით მიედინება, თითქოს პარალელურ რეალობაში არსებობს და ისევ გრძელდება, ისევ გყავს ის ადამიანი გვერდით სხვა რეალობაში და ყველაფერი მშვიდია და სიზმრისეული ლურჯი

[candyanddan]

იმ პარადოქსულ რეალობაში, ყოველდღიურობა რომ გვილაგებს ცხვირწინ, მარტოობა საუკეთესო ალტერნატივაა ცხოვრების

შემოსაზღვრო საკუთარი გარემო ხელოვნებით, ფინჯანი ყავა მზის სხივების გამოჩენისთანავე და სხვა რეალობა, ილუზიების სამყარო, რომლის მიმდინარეობაც სრულად შეგიძლია მართო

შენ წყვეტ როდის დასრულდება რომელიმე მორიგი კადრი, მორიგი სიუჟეტი, წიგნის შემდეგი თავი.

ადამიანები არასანდო საყრდენი ვართ ერთმანეთისთვის, არასოდეს იცი როდის გახდები ნაცრისფერი ლაქა მათ ცხოვრებაში

იმ სამყაროში სადაც ყველა დღე ხედავ ნგრევას, გჯეროდეს რაიმეს მუდმივობის, უკვე ყველაზე დიდი გულუბრყვილობაა

[candyanddan]

La coupole - The symbol of the roaring twenties

[candyanddan]

“ One must imagine Sisyphus happy – perhaps with a coffee in Café de Flore, lost in thought.”

[candyanddan]

The allure of the unknown

ბნელ მოსახვევებში მოხეტიალე ლანდი გაორებული ბუნებით

კრეატიულობისა და ვნების მიმალული სიღრმეების მეტაფორად ქცეული ოპერის მოჩვენება

[candyanddan]

„აღიმაღლა დავით აღმაშენებელმან ხმალი თვისი და დაეცა სელჩუკთა უთვალავი ლაშქარი, ვითარცა შრომილი ხორბალი ნიავისა წინაშე. და იყო გამარჯვება უდიდესი და კრული მტერთა შეუბრალებელი.“

სადაც ისტორია და ლეგენდა ერთმანეთს ხვდება