Windstorm thoughts

[candyanddan]

And true love waits

In haunted attics

And true love lives

In lolipops ant crisps

[candyanddan]

[candyanddan]

Dark shadows as reminder

[candyanddan]

ღამის სამ საათზე ქუჩა ისეთი მარტოსული და მოუსაფარი იყო, როგორიც ზამთრის სუსხში მოწანწალე უსახლკარო. ყველასგან მივიწყებულ ქალაქს სულ სამი საახალწლო ნათურა და ოთხი ხის მორთულობა ასულდგმულებდა. და არაფერი იყო მეტი, თუარა მდუმარება. ურყევი და სუფთა, უბიწო მდუმარება, არცერთი ექსტრემალი ალკოჰოლიკი დღეს არ ემუქრებოდა მის უბიწოებას. შორიდან სწვდებოდა ქალის ტკბილი ხმა მის სმენას და წარსულის რომელიღაც მომენტში აბრუნებდა, სადაც არც ამდენი მდუმარება და არც ამდენი ცარიელი სივრცე იყო, როგორც მის სახლში, ასევე მის სულში. თითქოს ადამიანებმა საღებავები ჩამოირეცხეს და მათი მრავალფეროვანი შიდა სამყაროები თაროზე შემოდებულ დამტვერილ წიგნებს დაემსგავსნენ, დროდადრო ვინმე ტილოს თუ გადაუსვამს და გაიხსენებს, რომ ოდესღაც წიგნად ფასობდნენ. ადამიანები თურმე ასე არიან, ან თვითონ არის ასეთი, ერთ დღეს რომ ადამიანში მთელს ახალ ცივილიზაციას აღმოაჩენს, მეორე დღეს შესაძლოა პოსტ-აპოკალიფსურ სამყაროს გავდეს, ის კი არც ისე დიდია რომ ხელახალ აღმშენებლობას მიჰყოს ხელი.

ორ თითს შორის მოქცეული სიგარეტი თავისი ვნებით იწვოდა, მივიწყებული საყვარელივით და ლინი ფიქრობდა, რომ ეს ბოლო ღამე იყო მისი მარტოობის.

[requiem-on-water]

Statue of Neptune (2001) rising from the sea at Melenara Beach, Gran Canaria | sculptor: Luis Arencibia | ph: Juan Manuel Orega

[candyanddan]

With all it’s insenity

Crawling down on the dry land

With a bit of salt in his mouse

Wishing and hoping and dreaming and seeing

All the possible alternatives of being

ზღვამ მოიყვანა, მარილიანი ტუჩებით და მზით დამთბარი კანით

ზღვის ღმერთმა ტალღები გახლიჩა და სხვა საწყისებს დაუდო დასაბამი

[candyanddan]

“I’d rather take coffee than compliments just now.”

[candyanddan]

ძველი დღეები განცალკევებით მიედინება, თითქოს პარალელურ რეალობაში არსებობს და ისევ გრძელდება, ისევ გყავს ის ადამიანი გვერდით სხვა რეალობაში და ყველაფერი მშვიდია და სიზმრისეული ლურჯი

[candyanddan]

იმ პარადოქსულ რეალობაში, ყოველდღიურობა რომ გვილაგებს ცხვირწინ, მარტოობა საუკეთესო ალტერნატივაა ცხოვრების

შემოსაზღვრო საკუთარი გარემო ხელოვნებით, ფინჯანი ყავა მზის სხივების გამოჩენისთანავე და სხვა რეალობა, ილუზიების სამყარო, რომლის მიმდინარეობაც სრულად შეგიძლია მართო

შენ წყვეტ როდის დასრულდება რომელიმე მორიგი კადრი, მორიგი სიუჟეტი, წიგნის შემდეგი თავი.

ადამიანები არასანდო საყრდენი ვართ ერთმანეთისთვის, არასოდეს იცი როდის გახდები ნაცრისფერი ლაქა მათ ცხოვრებაში

იმ სამყაროში სადაც ყველა დღე ხედავ ნგრევას, გჯეროდეს რაიმეს მუდმივობის, უკვე ყველაზე დიდი გულუბრყვილობაა

[candyanddan]

La coupole - The symbol of the roaring twenties

[candyanddan]

“ One must imagine Sisyphus happy – perhaps with a coffee in Café de Flore, lost in thought.”

[candyanddan]

The allure of the unknown

ბნელ მოსახვევებში მოხეტიალე ლანდი გაორებული ბუნებით

კრეატიულობისა და ვნების მიმალული სიღრმეების მეტაფორად ქცეული ოპერის მოჩვენება

[candyanddan]

„აღიმაღლა დავით აღმაშენებელმან ხმალი თვისი და დაეცა სელჩუკთა უთვალავი ლაშქარი, ვითარცა შრომილი ხორბალი ნიავისა წინაშე. და იყო გამარჯვება უდიდესი და კრული მტერთა შეუბრალებელი.“

სადაც ისტორია და ლეგენდა ერთმანეთს ხვდება

[requiem-on-water]

It was all a dream by zosphotosx

[candyanddan]

ფიფქებად მოფენილი წარსულის ფრაგმენტები გონებაში

სიცარიელისა და სიმარტოვის თანწყობა

[expressions-of-nature]

by 阿玫小酱当当囧

[candyanddan]

მთელი მარტივი სილამაზით

[candyanddan]

Do you know where the world starts?

[candyanddan]

Kinda day for coffee

☕️