< - Thinking Out Loud - >

"Jestem strasznym nadwrażliwcem. Bycie nadwrażliwcem to chodzenie po cienkiej linie: jest euforia, czyli nagła radość z drobiazgów albo depresja, czyli załamanie i upadek. Niektóre rzeczy widzę trzy razy mocniej niż inni. Tak jak zauważam różne piękne sprawy, tak widzę syf, którego ludzie nie zauważają. Wrażliwość, która daje mi masę możliwości, musi ze mnie wyjść. Jak zaczynam ją w sobie kumulować, to jest źle.”

[capture-thefeeling-blog]

Witam,o zdrowie pytam.  Minęło trochę czasu od ostatniego wpisu.  Ale wracam razem z weną.  Jak wam minęły wakacje? Mi szczerze nie udało się zrealizować wszystkich rzeczy które miałam w planach zrobić,jak wyjazd na woodstock czy wypad z dziewczynami do Warszawy. Po prostu tak wyszło. Ale za to spędziłam więcej czasu z przyjaciółmi i z rodziną,a teraz jak tak sobie o tym myślę, na dobre mi to wyszło.  Teraz staram się przestawić na tryb szkolny,z każdym dniem wstawanie o 6 rano idzie mi coraz lepiej. A jak tam u was? Jak wam mija pierwszy tydzień w piekle? 

[capture-thefeeling-blog]

Złamałeś mnie I choć nie chce czuć że nie ma Cie to w mojej głowie zasłałeś cień, proszę zostaw mnie. Zabierz serce,zabierz myśli,zabierz rozum bo wszędzie tam gdzieś jesteś. Chce uciec stąd,lecz nie mogę bo Ty wciąż łapiesz mnie proszę zostaw mnie. Ty wciąż łapiesz mnie,proszę odejdź precz. Dużo kłamałeś wiem, ale mimo wszystko brakuje mi Cie. To jest złe ja wiem,dlatego proszę zostaw mnie. To już koniec,nie wracaj,nie dręcz mnie.  Wróciła wena,wróciłam ja. Witam. 👋

[capture-thefeeling-blog]

Nadeszły wakacje,najlepszy okres na samorealizacje i zmiany.  Możesz zmienić coś w swoim życiu,doświadczyć nowych rzeczy,poznać nowych ludzi i przeżyć chwile które będzie można wspominać.  Boje się że zmarnuję te wakacje,a bardzo zależy mi na tym by to było dla mnie niezapomniane lato,w dobrym znaczeniu tego słowa.  Mam nadzieje że za dwa miesiące gdy wrócę do szkoły będę mogła przyznać z czystym sumieniem że to było cudowne lato.  Mam dwa miesiące by zmienić coś w swoim życiu i wykorzystam je.  Opowiedzcie mi o swoich planach na te lato - czekam na wasze wiadomości.  Kolejny wpis w ciągu tygodnia,obiecuje. 

[capture-thefeeling-blog]

Czy nasze życie mogłoby się dzielić na rozdziały i części tak jak książka? Sądzę że gdyby była taka możliwość moje życie wyglądało by zdecydowanie lepiej i wydawało się o wiele prostsze.  Czy po nieudanym dniu, pełnym porażek i chwil wstydu nie mielibyście ochoty zamknąć pewien rozdział by do niego nie wracać?  Czytając książkę nie wracasz do przeczytanych i zamkniętych rozdziałów,chyba że były to szczególne wzruszające chwile lub wpływające na nas refleksyjnie momenty takie do jakich było by warto wrócić. Nie te przykre i gorzkie, przy których gdyby były spisane na kartce papieru najchętniej byście wzięli, zgnietli, podpalili i wyrzucili gdzieś poza zasięg waszego wzroku, by móc do nich nigdy więcej nie wracać i nie myśleć.  Proszę czasem samą siebie, bym umiała zamknąć pewien rozdział, część życia by nie wracać do niego nigdy więcej,ale przypominam sobie że na świecie żyje wielu ludzi, którzy prędzej czy później otworzą tą książkę, zobaczą tą historię, z własnego punktu widzenia - bo przecież nie z mojego, nadadzą jej nową formę i nie będę mogła nigdy więcej zamknąć tej książki kończąc rozdział.  Witam was ponownie po długiej przerwie. Cóż, jestem sierotą i zagubiłam hasło do starego konta więc by nie odpuszczać i zostawiać tego co zaczęłam założyłam kolejne konto gdzie będę dzielić się z wami swoimi wypocinami. Możecie dalej pisać do mnie tutaj,bo nie ma nic lepszego jak po każdym wpisie przeczytać od was kilka słów otuchy.  Jeżeli znajdzie się ktoś,kto pierwszy raz czyta moje wypociny zapraszam do poprzedniego konta,do którego jak już wspomniałam zagubiłam hasło.  -> http://your-words-in-my-headx.tumblr.com/