ÜMMÜ GÜLSÜM @carekiyamet - Tumblr Blog

Posts

Öyle yorgun öyle kırgınım ki kendime yalnızlık özledim onunla barışık olmayı yastıkla bir olup dünyada beklentisi olmayan halimi yorgun kalbimi annemin güzel sesini dayan diyen kitaplarımi en çok kendime kızgınlığım tufan olup estim kalbime geriye sadece bir yaparak gibi kurumuş hayallerim kaldı renksiz hatıralarım solgun hayallerim kırık dünyam ve yıpranmış bir beden kaldi hadi diyor yüreğim son bir nefes ben sahipsiz rüzgar da salanan canlı bir ceset anlamaz kimse halimi ne bilsinler güllerin içini tomurcuklarım döküldü soldu menekşe misali

Kalbinden hissettiğin derin sevgini ı bir adamın ıssız çöl'edönmüş kalbini bahar açtırmak için feda etmeyin .

Hayat düştüğün yerde başlar

Karanlık bırakıp geldim sana hiç bir şeyin benim olduğunu söylemeyem

kayıp giden umutlar

engin hayallerini düşüncelerini kayıp giden umutların içerisinde hepsi var bir insan hayatımıza alıyoruz o kişiyi kendi özel ve güzel olan tüm her şeyi veriyoruz sonra en kötü günümüzde gitmez bırakmaz diyoruz o kişi arkasına bile bakmadan çekip gidiyor sonra derin kuyun içersin de düşüp hareketsiz hissiz acıyı anlatacak söz bile bulamıyoruz giden zor kalana mı giden aslında varlığın olan özgürlükle gider kalan sadece acı kısmı o kişiye bağladığı tüm güzellikleri

kırık bir gönül dargınım aşk olan deli sevdama yaşadığım aylara onsuz geçecek senelere kalbim sonsuz sevmek eskisinden daha güçlüyüm hemde kendim tüm yaşadığım zorluklar rağmen çok seviyorum ey canım ama olmuyor be seviyorum unuturum diyorum olmuyor yaşadığım kalbe yakınlığı candan sevmek olmuyor acılar kalem gibi işliyor içime ne yapsam boş aklımda kalbim ağrıyor uyumak uyanmamak istiyorum sadece yaşamak tüm zorluklara rağmen ailem için sevdiklerim allah kul olmak için yaşıyorum geçecek biliyorum zamanla sevmeyeceğim ..

renkli ve solgun bir gün

bırak ve sadece yaşa

kaybolduk düşlemekten yalnızlığın kıymetini yeni anlıyoruz sevda sevmek zor bitiyor her şey gibi vazgeçtim sevgilerden bana ne deyip uzak duruyorum her şeden aslında olan fazla değer vermek içim acıyor kalbim yanıyor ailem çok seviyorum

kim sever sadece yaşarken ölmek isteyen kişiler hayaller yol veriyorum annem babam küçük bir dünyam güçlüyüm öylede olacam.ben zorlukların kızıyım sürmeyecek acılar kısa ömür

kalem kağıtlar tozlu yollarda büyüdüm bir inişler bir çıkışlar tanır beni anne sen varsan unuturum annem çocuk olmayı bilmeden büyüdüm sen güç kaynağım yaralı yüreğim derman oldun unuttum acılarımı annem benim tek gayem seni mutlu etmek seni sevmek her şeyden vazgeçtim uykulardan kurulu düşlerden sevdadan aşktan gönlüm hapis çevirdim sadece sen kalacaksın bu kalbimde yokum artık çok özledim ama mücadelem devam

kayboldum kendimde daha güçlüyüm kendimde buldum ne kadar uzun yol almışı m üniversite bitiyor hayat geçiyor mutluyum..

çok şeyden vazgeçtim çocukluğumdan gezeceğim zamanlardan mutlu olup güleceğim vakitlerden hep yardım hep hayat mücadelesi geçti ömrüm babam annem derken baktım çocukluğum benliğim nerede yatılı okul anılar soğuk korkmuyorum sadece yaşadığım kötü iyi anılar geliyor bir kereke kavgalarım dışlandığım kimse beğenmediği ben derslerim kötü kantine gidemeyen ben kıyafetlerim fazla yoktu ayakkabı üniforma devlet verir özel gerekli spor diş temizlik verirdi terlik çanta çocukluğum en güzel yanı devletin bizler için çok şeyler yapmaları arkadaşlarım yok istenmeyen çocuğum kolay kavga etmem sevmiyorum ben korktuğumdan değil insanlar kavga kötü bir şey olduğunu düşünmemeleri çok tuaf yalnızlık kitap hocalar ilgisi geceleri yalnızlık demiir ranzalar sarı rengi spor salonu yemek hanesi ayrı okul ayrı cok amaçlı tiyatro yeri ayrı anılar okulu geziyorum değişmeyen üst kata iki ayrı merdiveni var iki üst katta lavabosu yurt nöbetçi olurduk sırayla bazen uykuya kalan olurdu saliha hocamız nejla hocam kocama bahçesi bir kere ablamla kaçtık sonra bizi hastaneye göüren nöbetçi öğretmenler bir kızı dövmem bir hocadan kitapla başıma vurması fadime diyarbakırlıoğlu ahmet şahin tarih hocam anılar nesi iyi devlet iyi orada çocuklar sevgi öğretilmeli sıraya girer en düzgün sıra seçilir yemek yerdik koca koca kazanlarda yemek duası bir masa seçilir sonra böyle sevmemiştim orayı bak güzel anılarım yok bir devletin güzel anılar var bende doğu dışardan kolay içine gidip bakmadığı sürece güzel yaşamak kışın yurta yollar kapalı diye kalan var bende cuma eve gidişler köy işleri hasat davar bak hayat bu sevgi eylenmek gezmek nerede sana soruyorum et hayat köy yatılı ne bir çocukluk yok pestil serme tarhana bekleme cıkarma su saati gecenin bir saati dedikodu yaşamak yok iyiki çoook şükür oarada değilim okumalı çocuklar güzel olup gitmeli memleketlerine belki unuttuğum çok şey var

içim dökmeliyim kalemlere beyaz kağıtlara hata çook pişmanlıklar diz boyu yolum uzun ama vaktim çok kısa hangisini derdim başlayam bugün sevdam bitiriyorum bugün ölümümle eş değer günüm sevmek imkansızı olanı ve ondan vazgeçmek ne zormuş biliyorum sevmeme gerekiyor yüreğimdeki kocaman boşluk nasıl kapanacak içim bir yığın dert o benim dert ortağım aslında onu içimdeki yaşadığım anlattığım yanımda olduğu için seviyorumçoook seviyorum ama olmayacak biz sevdadan sevmekten vazgeçiyoruz hiç kaybolmayan yüreğim şimdi çook yorgun kalemim ayakkabım eldivenlerim defterim olmadığı günleri biliyorum ben yaşadım ayaklarım üşüdüğü dışlandığım zamanları tek savaştığım isyan ettiğim zamanları biliyorum arkadaşsız yaşadığım onca zaman kitaplar yoldaşım bir ışığım olmuştu erkek nefret ediyordum lisede secen saygım vardı ama sevip bir hafta sonra başkası çıkan deli oluyordum içimden bin bir küfür geçiyordu kadınlar güçlü gösterecem derdim sonra hep erkek sevmeyen oldum aşk oldum bile kendime itiraf edemedim saftım kabul ama bencilikmiş benim kisi her kez hayatını yaşamalı olmayacak vakit harcamamalı peki nefret uzak olduğum halde neden aşk oldum ne bilmiyorum evlenmeyecem deyip ev alma hayelerimden ne zaman vazggeçtim ben ne zaman sevgiye teslim oldum uyanmalıyım bu uykudan dönmeliyim bu yaşadığım dünyaya ilk kez aşk inanıyorum giderse ne yaparım bilmiyorum ki aklım kayacak illama

çok güçlü biriyim derler bana nedensiz gidişler aldırmam teerk hazır vurdum duymaz bir yüreğim varmış oysa bilmezler kalbim bin bir parçadan darna dağın yaptıklarıyla acı bir tebbessüm konar yüzüme gidin giden acık bir kalbim var dönmeyecem bir daha kalbe ait değilim yaşadığım hayat brenim aldığım nefes benim ben konuşmak özgürce yargılanmadan bağırmak istiyorum istediğim yapmak kimseye karışmadan duyurmak istiyorum yüreğimdeki özlemi sevgiyi acıları göz yaşları kalem dökmek okumak istiyorum korkmadan hayeller kurmak istiyorum benim gücüm var her şeye zamansız aşklar kondu çook ağladım kabul yüreğim değmezleri baş tacı yaptım vaktimden kendimden çaldım ne oldu ne kaldı benden en güzel anılarımı sevgimi güvenimi huzurumu aldılar kayboldum savruldum kimsesizliğe gömüldüm sesim kesildi geceler hayellerim yerine umutsuz hıçkırıklarım doldu kayboldum ben anne özür dilerim ben sevmeyen insanları sevdiğim için özür dilerim güvenilmeyecek insanlara güvendiğim için özür dilerim canım annem hak etmeyene değer cook biçtiğim için affet cook hata yaptım hep derdin ya kızım sen cok safsın işte bunu kullanmalarından korkardın kullandılar be annem yastığım ıslandı üzüldüm kırıldım asla kırmadım canım çok yanıyor annem saflığım bedelini ödüyorum annem temiz duygularım katilleri cezasını kendim tek çekiyorum dönülmez yollardayım anlatamam ki hatalarımı korkuyorum kızıp beni daha sevmezsin canım cok yanıyor annem koklamaya kıyamadığın ben şimdi öyle yoldularki güzel olan tüm iyi niyetimi sebebim yok annem hakkın helal et kim bilirdi ne emeklerle büyüttüğün can heba olduğunu görme kanayan yüreğimi akmasın inci göz yaşların dudaklarım öptüler yatmadım kimseyle annem bir kız düşün dudakları bir erkek öpen sevişmese bile dokunmasına izin veren acıyı iliklerine kadar hisseden pişman olan sevgiyi arar ken elin deki güzellikleri kaybeden suçlu kim anne bu neyin cezası kesilen ya toprak kabul edermi tövbeler etmiş bir bedeni cefalar masumlar çekerken zevki sefa kalır zulum yapanlara olmadı annem özür diliyorum bu kalp ancak seni sevecek

KAYBOLDUM BOŞLUK SAVRULUYORUM ANNEM

kayboldum yalnızlıklar içerisinde kimsesizlikte bir boşlukta sallanır dururum içim yanıyor öteleri özlüyorum insan kalpten nasıl çıkarır birini bilmiyorum yada onla geçen zamanları onsuzluk da akan yaşları hangi birine razı olsun gönül bilemez kimi seveceğini bırakıp gitmek ne kolay zamansız kuralsız insan severmi sevdiğini bıraktıktan sonra başkasını bilemiyorum hangi acı güçlü hangi sevda sonsuz hangi mevsim vazgeçilmez durgun kırgın bir hayat bazen öyle vurur ki yüzümüze canlarımız yanar kalbimiz param parça olur olmuyor dersin ama nefes almaya devam edersin acı ile baş başa kalsan da yürürsün kimsesizliğine kaybolmuş gençliğine yitip gitmiş çocukluğum ey kader hangi anıyı anlatayım hangi vazgeçtiğim hayellerimi ben öyle güçlü sandın koydun önüme yaşanmışlıkları neden sormadan kabul ettim şimdi ya ben dinginlikte savruluyorum bir bilmece kendime dahi anlatamadığım karmaşık bir dünyada yaşıyorum bilmeden görmeden sevmek yaşam unutmak sadece onla vasr olmak için ne kadar seviyorum acı çekmek için mi aşkla bağlı kalmak için mi sonuç ne sen biliyor musun peki bunca yaşayıp terk edişler ne oluyor çook güçlü biriyim

BEN BİR YAR SEVDİM

BİR gülüşün var beni benden alan kalbimi delice atmasına sebep aşk denen öğrendim ne kadar yaktığını

BİR ADAM SEVDİM

toprağın suyu sevdiği gibi sevdim onu kendimden kıskanırcasına verdiği nefesinden ona bakan gözlerimden bile kıskandım öyle aşık bakan gözlerinde kaldım cananım bir ok düştü onun gülüşü ile o ok kalbime saplandı gözlerimden onun için akan yaşlar kıskandım ilk kez sevmeyi iliklerime kadar hissettim onunla bambaşka güzel hayaller kurdum ilk kez görmediğim bir adama aşık oldum varlığında huzur buldum başımı yastığa koyduğumda onun için dua eder oldum sevmek zor be yüreği hani hiç birine ait olmayacak sannarsın şimdi içimdeki tufanı anlatacak söz yok yokluğu bile sevdim kalbim umut oldu nedir bu aşkmı yoksa sevdanın kendisi iki oluyor be gönlüm sen sussan sonsuza tek o yerine konuşur anlatır onsuzlukta yazdığın içini yakan hasretini da kalp hiç böyle seveceğini düşünmemişti şimdi içimdeki dalganın adı ömer mert bır tufan kara sevdamın adı aşkın en yalın hali sevgimin gerçeği benim ömrümün güneşi kalbi benimle dolu adam gibi adam sevdim sevgisi kuvvetli aşkı kelimeler sığmaz gün be gün artan sevdası var bana karşı aşk bu olsa gerek son nefes tek seveceğim bir sevgim hayatta mucizem karanlık umutlarımın güneşi içimdeki alevin sahibi rabbime anlattığım bir sevda imkansızların aşkı gerçek sevgilerin yeri bizim sevdamız yorgun aşklara umut sevmekten vazgeçmiş olanlara ışık kaynağı kelime çok hissederiz içimde varlığı güzel kaybolmuş aşklara yol gösteren bir sevdadır bizim ki...

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

ÜMMÜ GÜLSÜM