Çetrefilli Ruhum

(LeyL)

[cetrefilliruhum]

Ormanın üvey ağacıyım ben.

Yapraklar sarardıkça anımsa beni.

Ruhu yongasında,kırılan dallarında.

Yüzgeçsiz balık,kanatsız kuş say beni.

Leylaksız haziran,düşsüz insan say.

Gülüşüm bir kahkahadan ödünç.

Köküm ıslandığı toprakta kuruyacak.

Nabzımı bul,elini alnıma koy.

Ateşim bende fazla burada kalacak..

[cetrefilliruhum]

Hz. Ali diyor ki:

”Bu kalpleri dinlendirin ve onlar için hikmetli hoş sözler söyleyin. Çünkü vücudun yorulup bıktığı gibi onlar da yorulup bıkarlar.”

[cetrefilliruhum]

Bazı kadınlar kaç yaşında olursa olsun,içinde uçan balon telaşıyla dans eden küçük bir kız çocuğu taşırlar..

Abartılı sevmeleri, saçma sapan halleri ve dudak büzüp şımarıkca omuz silkmeleri

hep bu yüzdendir..

Ve saklambaç oynarken bir kuytu köşede uyuyakalmak kadar olasıdır onlar için oyunu kuralına göre oynamamak..

İçinden geldiği gibi davranan,aklına ilk geleni konuşan,çıplak ayaklı dağınık saçlı bahçe düşesleridir bazı kadınlar..

Gülümsettiğiniz zaman küçücük göz bebeklerinin içine,sizi nasıl da kocaman yerleştirdiğini hayretle izlersiniz..

Seviyorsa ruhunuzu, sesli kahkahalar atar yanınızda ve kıymetinizi derinden hissedersiniz..

Babasına ilk kez pişirdiği kahveyi taşıdığı gün olduğu kadar heyecanlı sevebilen kadınlar..

Ne kadar itina etse,o kadar tökezleyebilen,sağa sola saçılan düş kırıklarını toplarken bağıra bağıra ağlayabilen gerçek kadınlar diyorum beyler..

Şanslıysanız onlardan biri mutlaka dokunur hayatınıza..

O zaman sakin olun…

Kalbindeki tırtıllara koza olun..

Düşmekten yorulmuştur, yapabilirseniz eğer bir hurma dalı olun…

Kırılgan kalbine sığınak olun..

Sonra yaslanın ruhuna ve hiç susmayan bir şarkı olun...

[cetrefilliruhum]

Kimseden bir şey beklememeyi öğrendiğim gün, işte o zaman özgür olacağım. Akışına bırakmayı bir türlü öğrenemedim. Bana karşı yapılan her hatadan bile kendimi sorumlu tuttum, ama doğrularımı hiç üstüme alınmadım.

Tek bir kelimeden binlerce anlam çıkardığım günler de oldu, yazılan uzun cümleleri görmezden geldiğim günlerde. İnsanlara inanmaya çalışmaktan yoruldum. İnsanların gündelik hırsları komik geliyor bana, hayatı ciddiye almıyorum. Yaşamlarına bir kez bile dışarıdan bakamamış insanların, gerçekten dürüst olabileceğine inanmıyorum..

https://youtu.be/BVamy1awtec

[cetrefilliruhum]

Herkeste mevcut olan ama onları kullanmaya cesaretleri olmayan insanları çok fazla tanıdım…

Artık dünyada daha fazla böyle işgalciler olsun istemiyorum; Çünkü bunun adı yaşamak değil bir işkencedir.

Düşünün, bir eşya var, ve onun görevlerini düşünün; bir eşya çoğu zaman görevini kötüye kullanabilir mi kendi başına?

Yoksa onu kullananlardan dolayı mı doğar kötülük ya da çirkinlik?

Düşünün, konuşan dillerin nasıl da kolayca atıp tuttuklarını düşünün.

Yalnız kaldıkları zaman yaptıklarını düşünün.

Tıpkı tırnakları ojeli, başı ise kapalı kadınların yaptıkları şeyler gibidir bu dünya…Yani absürt.

Demek istediğim şey çok açıktır; Sen görmedin kendinde kendini, o da görmedi kendinde kendini,

ben de göremiyorum bunlardan dolayı kendimde kendimi!

[cetrefilliruhum]

Manifesto... 😋✌️

Bahçelerde patlıcan

Söylemezsem çatlıcam

Derdi kafaya takmıycan

Dünya böyle napıcan

Baktın hayat zorluyor

Morelini bozmıycan

Bolca nefes alıcan

Sonra göbek atıcan

Enerjin düşmüş ise

Hemen spora başlıcan

Hop hop hoplıycan

Zıp zıp zıplıycan

Üzülsen de çaktırmayacan

Bolca kahkaha atıcan

Hep neşeli olucan

Genç ve çıtır kalıcan

İşe güce takılıp

Dostları unutmıycan

Sıkı sıkı sarılcan

Dopamin salgılıycan

Saçın beyazlasa da

Yaşlılıktan korkmıycan

Sağlığına bakıcan

Hayattan zevk alıcan

Ne yasarsan yaşa

Kalbini iyiliğe açıcan

Aklını hep kullanıcan

Sevmekten yorulmuycan!

Haydeeeeee😃😃😃

[cetrefilliruhum]

“senin kıyılarına şiirsiz yanaşmak yasaklanmalı diye şiirimi aldım da geldim.”

[cetrefilliruhum]

gecenin en #siyah zamanında

yıldızlar seninle dökülür

saçlarımın üstüne

gizemlerle dolu bu rüya bitmesin diye

melekler uyuturum kirpiklerimde...

her dilde yağmur yağar üstüme

her dilde severim seni

her türkü adını söylerken sesizce

ben sesinden öperim gizlice...

[cetrefilliruhum]

şimdi tek istediğim nefes alabilmek, ötesinde yok gözüm..

kaçmak da mümkün buradan elbette ama benim istediğim kaçmak değil ki..

ne varmayı arzuladığım bir öte diyar,

ne de bir yerlerde bıraktığım kayıp bir cennetim var..

sadece çıkmak istiyorum..

çıkmak da değil, çıkabilmek.. ben o ihtimali seviyorum;

seçeneğim olmasını, kapının aralık kalmasını..

durmuşum bir eşikte, ne bir adım geri, ne bir adım ileri, uzatmışım kafamı aralıktan dışarı, sırtımı dönmüşüm o cehennem sıcağına, mutlu mesut, çocuk çocuk soluklanıyorum serinlikten, ötesi gerisi ne gam..

[cetrefilliruhum]

Ay düşer geceye.

Sesim susar,

Sözüm susar…

Ve ben yine, en bildiğim yerden

Severim seni…

[cetrefilliruhum]

"Zararım dokunmasın diye, ziyan olacak kadar başkayım sana.!"

[cetrefilliruhum]

"Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize?

Acıyı görmeyen insan, umutsuzluğu yaşamayan,

iliklerine dek kederin işleyip yaralamadığı bir insan,

mutluluktan, umuttan ne anlar? Göğü görmeden denizi görmeden

maviyi anlamaya benzemez mi bu?" .

.

[cetrefilliruhum]

Ben bu hayatın gecesini gördüm anne.

Yıldızlar yok.

Ay yok.

Sen de yoksun.

Nara atan acılar geziniyor

kalbimin odalarında.

Korkmuyorum artık alıştım.

Rutubetli duvarlarda

gölgelere dönüştü düşlerim.

Düşlerim güzeldi düşmeseydim

Taşlar biriktirdim yastığımın altında.

Hepsi çatladı, ben boşluğa dönüştüm.

Baktığımı görmüyorum.

Duyduğumu anlamıyorum.

Beni de anlamıyorlar.

Kimse kimseyi anlamıyor.

Bir tek sen anlarsın,

sana da anlatmıyorum.

Anlatmıyorum ki; güllerin solmasın gamzelerinde.

Ben razıyım zoraki gülüşler

takmaya senin için.

Birazdan göz altına alınmış bu yazıları da sileceğim.

İzlerini bulursan, meşru müdafaa dersin.

[cetrefilliruhum]

Yarım kalan hayallerin derdini çekeceğim sigaramda..

Görünen o ki, ara sıra ağlayacak gözlerim,

Yabancı bir adamın himayesinde görürken seni,

Ne mutluluk kaybedilmişliğe yanacak kısa ömrüm..

Unutmak için hiç bir çabam yok aslında,

Türkülerce hatırlandığında huzur bulacak gönlüm..

Dünyanın maslahatı meşgül etsede yıllarımı,

Yüzünü aklıma getiren herşeye minmet duyacağım..

Sensiz muhabbetlere susarken çatlak dudaklarım,

Adını duyduğunda bülbüllerce kıskanılacağım.. 

https://youtu.be/324IL7eXgus

https://youtu.be/nN1UtTLI33k

[cetrefilliruhum]

Anlaşılmamış olmanın alt yazıları geçiyordu gözlerimden.

Anlaşılmayınca susuyormuş insan. Anlaşılmaya susadım. Kana kana üstelik.

Baktım ömür pek kısa vazgeçtim.

Bağırdım boş odanın sıvası dökülmüş duvarlarına; söyle Sezen abla, o güzel şarkını bir ah de yeter. İki harf sanmayın, ah uzun bir hikâye. Bir ömrün iç kanaması. Keşkelerin, geç kalınmışlıkların, söylenmemiş sözlerin paslı demir kapısı.

Kaç kez oturup ağladım o kapının önünde. Kaç kez dizleri üstüne çöktü hayallerim. Aynalara baktım. Yüzümün atlasında ağzı kırgınlıklarla dolu çizgiler gördüm. Anı defterimdi onlar. Ne çok anı yazıyordu o çizgili defterde.

Her şeye rağmen, gülümseyen bir çocuk gördüm gözbebeklerimde. Gözyaşlarımı elbisemin koluna silip, ayağa kalktım. Şiir yaz, şarkı söyle, kitaplar oku dedim kendime. Kendi ile konuşması, fotoğrafıymış yalnızlığın. Bağırdım rüzgâr giyinmiş boş sokağa; söyle Zuhal abla, “yalnızlığım yaşamak zorunda olduğum beraberliğimsin…” Şikâyetçi miyim?

Haşa.. Her şeyi temize çekmeye hazır bir yağmur başlamıştı. Yağmur ki, bulutların o hüzünlü şarkısı. Burnumu cama yapıştırıp izledim. 

Nedense her yağmur yağdığında, mazinin tozlu sayfaları açılır. Yüzümde yarım bir gülüş belirir. 

Şarkı söyledim. Şiirden mutlu kadınlar çizdim. Mutlu çocuklar, kavuşmalar… Bir tek resim çizmeyi beceremem. Yalanım varsa Cin Ali çarpsın. Ardından attım kendimi Beyoğlu’nun ortasına. Artık Allah ne verdiyse, ortaya karışık Galata. Karışı verdim şehrin kalabalığına. 

Bu gece dalgınlığına gelmek istedim hüznün. Unutsun beni istedim. Dilimdeki ucu yanık sözcüklerimi kefenledim. Sadece yürümek istedim.

Yürüdüm. …

[cetrefilliruhum]

...

Oysa ben bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının eteklerine,

yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim. Öyle bir tüketmek ki, sonucu yepyeni bir "ben"e ulaştırırdı beni, kederli dal- gınlığımdan her döndüğümde...

Bir ben ki tüm ilişkilerin perde arkasını görür de gülerdim sessizce yapay ya- kınlıklarına insanların. Kim kimi ne kadar anlayabilir Ömür hanım?

..

Kim kimin derinliğini görebilir, hem hangi gözle?

[cetrefilliruhum]

Kanım hacmini, nabzım haddini,

zihnim tahammülünü aştı.

Akla sığması gerekiyordu olan şeyin.

Aklım almadı. Halim bu dünyanın

hallerine sığmadı…