Charlotte van België

Charlotte van België leefde van 1840 tot 1927. De prinses was paranoïde en opiumverslaafd. In de instelling waar ze uiteindelijk terecht kwam verslijtte ze haar dagen door te praten tegen een grote pop, die ze Max noemde. (en.wikipedia.org/wiki/Carlota_of_Mexico)

[charlottevanbelgie]

Stop het in mijn mond. Druk het tegen mijn tanden. De eenzaamheid weegt.

Ik bijt stukjes nagel en dan stukjes vel van de randen. De dag erna voel ik mijn hart kloppen in de randen rondom mijn nagels. Het lichtjes ontstoken vlees herstelt zich alweer.

Er zit ineens iemand aan mijn tafel. Ze heet Dorien en wanneer ze haar laptop opent zie ik dat er geen stof of kruimels tussen de letters van het toetsenbord zitten. Wie is deze vrouw? Ze draagt beige kleren. Ze deelt het aantal door twaalf. Ik vertrouw haar voor geen haar.

Ik herinner me nu waarom ze hier is en word triest van de situatie. Ik besef dat ik niet hoef te doen alsof ik hulp nodig heb.

[aidn]

reblog if ur kinda cold and pretty tired

[charlottevanbelgie]

plank

Genegenheid is onvervangbaar. Het deed er niet toe dat ik hem er onverzorgd vond uitzien, en dat het mij stoorde dat hij bleef praten en praten en praten. Al die mannen die veel te zeggen hebben. Is een stilte die valt een tekortkoming? 

In de dagen erna ging ik projecteren. Ik ging net zoveel projecteren als hij gepraat had. Dit kon die persoon zijn. Terwijl zijn bionische lichaam genas, zou ik soep voor hem maken. Daar zou hij van drinken, en dan zou het eindelijk stil zijn.

Het liep volledig anders. De projecties leken nergens op, zijn reliëf trok alles scheef, golven in het doek. Alsof ik een vloek over ons had afgeroepen, keerden de rollen om. Ik stuurde hem woorden, ze vielen in dovemansoren. In de twee dagen waarin ik hem kende, werd hij tien jaar jonger. Zijn obsessie voor een skateboard, hij raast voorbij zonder mij te zien. Ik wil hem tot stilstand brengen, al gaat hij dan tegen de vlakte. Het lukt niet: twintigers zijn onverstoorbaar.

[charlottevanbelgie]

Je hebt veel dingen ontdekt die je leuk vindt, maar je kan ze niet vasthouden. Het wordt moeilijker je te profileren: wanneer je van de anderen wil afkijken, zie je niets meer. 

Door een archiefwebsite die hij met me deelde, ging ik terug naar het verleden. Het was geen fijne plaats. Ik kreeg een zwaar gevoel in mijn buik. Toen ik 13 à 14 was bestond alles uit proberen. De dingen hadden geen filter. Het getier van de tiran in huis had geen filter. Een keer had ik een bord op de grond kapot gegooid omdat ik me zo machteloos voelde. Toen ik eindelijk stopte met snikken, ruimde ik de scherven zelf op. Hij veroerde niet en had die blik in zijn ogen. Die komt nu soms nog terug.

[charlottevanbelgie]

Ik zocht het woord op in een woordenboek. Ik wenste dat het niet bestond.

[charlottevanbelgie]

Coup de torchon, Bertrand Tavernier, 1981

[charlottevanbelgie]

Coup de torchon, Bertrand Tavernier, 1981

[chewbacca]

🌼 [source: motherthemountain on instagram]

[charlottevanbelgie]

This instagram page is the best thing i’ve seen for a while.

[charlottevanbelgie]

Meer van het skelet zien

Is dit dan de blik die ik had, tot een jaar of twaalf, als mijn ouders weer de controle verloren hadden? Het verleden baadt in een schimmig licht. Maar ik zie iets in de ogen van mijn hond: iets waakzaams, iets dat zegt: ik reken erop dat je ok bent, ik keur af wat je doet, maar als het mis gaat, ben ik er.

[dongstomper-deactivated20161230]

reblog if you would trust a dog with a sword to protect you

[art-is-art-is-art]

Deuring Castle, Bregenz, Egon Schiele

[weepingwidar]

Max Frey (German, 1874-1944) - Meerestiefe (Sea Depth, ca. 1926)

[huariqueje]

Landscape with orange skull  -  Søren Martinsen, 2012

Danish,b.1966-

Oil on canvas ,  95 x 115 cm.

[charlottevanbelgie]

Buienradar

Elke stap is er een te veel, nu het stof is neergedaald. Wij waren allebei het geven moe. 

Soms ben ik het beu om niets te voelen. Meestal is het wel ok.

Michael zweeft boven de bomen. Hij brabbelt iets in een dialect van veraf. Ik weet niet wie hij is, want zijn taal is mij vreemd. Het is een van de fouten die ik keer op keer maak, te denken dat een ander niet weet wat ik weet, niet kan voelen wat ik voel. 

De winter komt eraan. We draperen de ene dunne mantel der liefde bovenop de andere. Ik probeerde Younes te bereiken, maar het mocht niet baten. Ik legde mijn hand op zijn wang, toen hij snikkend op de zetel lag. Ik was verder dan ooit tevoren. Dit afstand nemen heb ik van mijn moeder geleerd. Haar snikken weerklonk door kieren, spleten, gaten in de vloer. 

[huariqueje]

The duet  -  Janne Laineen , 2020,

Finnish, b. 1970-

Polymer engraving

[huariqueje]

Evening Rain   -    Janne Laineen , 2020,

Finnish, b. 1970-

Heliogravure , photoetching  and aquatint , 39  x 55 .5 cm.

[oldnewyorklandia]

Reinhart Wolf, Comcast Building, earlier RCA Building, built 1933, New York, 1979.