The Face Season Change (GOT7 Parody) part 1
"และนี่คือรายการ เดอะเฟซ ซีซั่นเชนจ์!" ชายหนุ่มในชุดสูทสีเทาเข้มกางแขนของเขาออกกว้างอย่างมีพาวเวอร์เพื่อเพิ่มความทรงพลังของไตเติ้ลเข้ารายการเรียลลิตี้ยอดฮิตอันดับหนึ่งในตอนนี้ โดยเฉพาะเส้นผมสีน้ำตาลแดงที่ถูกเซตเปิดหน้าผากกว้างสะท้อนแสงอาทิตย์ยิ่งทำให้ภาพที่ได้สว่างจ้าโดยไม่ต้องง้อรีเฟลค อิมแจบอมยืนอยู่บนชั้นดาดฟ้าของอาคารสูงสุดในประเทศ ซึ่งอาคารนี้เป็นหนึ่งในทรัพย์สมบัติมหาศาลของตระกูลอิมนั่นเอง "คุณอิมคะ ผู้เข้าแข่งขันกับเมนเทอร์มารอด้านล่างแล้วค่ะ จะลงไปพบเลยไหมคะ?" เลขาสาวเดินเข้ามารับสูทตัวนอกชื้นเหงื่อที่ชายหนุ่มถอดออกมา ในมือของเจ้าหล่อนมีแฟ้มข้อมูลรายการวางไว้ อิมแจบอมพยักหน้าให้เล็กน้อย รับแฟ้มนั้นไปไว้ในมือของตัวเอง พลิกดูข้อมูลคร่าวๆพลางก้าวนำไปยังลิฟท์ที่เปิดรออยู่ก่อนแล้ว ขายาวเดินมาถึงหน้าประตูห้องที่ใช้ถ่ายทำ เสียงพูดคุยจ้อกแจ้กจอแจดังลอดออกมาจากด้านใน จนกระทั่งอิมแจบอมเปิดประตูเข้าไป ทุกเสียงก็เงียบลงทันทีราวกับถูกปิดสวิตช์ ชายหนุ่มทั้งสามที่ได้ชื่อว่าเป็น'เมนเทอร์'นั่งอยู่บนเก้าอี้สามตัวที่จัดเรียงเอาไว้ ท่วงท่าสง่างามของเมนเทอร์ทั้งสามทำให้อิมแจบอมพอใจอยู่ไม่น้อย "สวัสดีครับคุณอิม" เสียงทักทายตามมารยาทของสามคนดังขึ้นพร้อมกัน อิมแจบอมไล่เชคแฮนด์กับเมนเทอร์ทั้งสามจนครบ "ทำตัวตามสบายนะครับ ผมอยากให้พวกคุณได้แสดงความเป็นตัวของตัวเองให้มากที่สุดในรายการนี้" "ว๊ายย จริงหรอคะ" เสียงวี๊ดว๊ายดังขึ้นมาจากเมนเทอร์ที่นั่งอยู่ริมซ้ายสุด… แจ็คการีน… นาย/นางแบบชื่อดัง คร่ำหวอดในวงการบันเทิงมานานนับสิบปี ทั้งด้านการแสดง เดินแบบ ถ่ายโฆษณาไม่เป็นที่สองรองใคร ยืนยันได้ด้วยรางวัลสุพรรณห่านอันน่าภาคภูมิใจของเขา "เก็บอาการหน่อยมั้ยคะพี่รีน เดี๋ยวคุณอิมจะกลัวเอานะคะ" แววตาจิกลืมและท่วงท่าประหนึ่งนางพญาน้ำแข็งของเมนเทอร์ที่นั่งอยู่ตรงกลาง …ยองงัล แจนเนอร์ นาย/นางแบบและนักแสดงอันดับต้นๆที่มีฝีมือมากล้น ส่งสายตาที่สื่อแทนคำพูดได้ว่า 'ขอโทษแทนยัยแก่— พี่รีนด้วยนะคะ'มาทางอิมแจบอม "..." ในขณะที่เมนเทอร์คนทางขวาสุด… เอินเอิน นักแสดงหน้าใหม่แต่ความสามารถอยู่ในระดับอัจฉริยะ นั่งเงียบมองมาทางทั้งสองคนนิ่งๆไม่ได้พูดหรือแสดงสีหน้าอะไร อิมแจบอมรู้สึกโล่งอกนิดหน่อยที่ไม่ได้พูดประโยค 'ทำตัวตามสบาย' ก่อนจะถึงวันนี้ เมนเทอร์ผู้ทรงเกียรติทั้งสามจึงยังแต่งตัวมาด้วยชุดสูทแบบซอฟท์ๆ ที่ดูยังไงก็รู้ว่าเตี๊ยมกันมา ชุดสูทเข้ารูปตึงเปรี้ยะสีสันสดใสสไตล์พาสเทล ได้แก่ฟ้า ชมพู เขียว ธีมพาวเวอร์พัพฟ์เกิร์ลใช่ไหม… อิมแจบอมไล่ความคิดที่ไม่เกี่ยวข้องกับงานทิ้งไปก่อนจะเริ่มต้นคุยคอนเซปต์ของรายการอย่างจริงจัง โชคดีที่การเตรียมการทั้งหลายผ่านไปได้ด้วยดี อิมแจบอมวางแผนอัดรายการวันแรกในช่วงเย็นวันนั้นทันที รอบแรกที่ผู้เข้าแข่งขันจะได้พบกับเมนเทอร์คือการถ่ายรูปด้วยใบหน้าที่ปราศจากเครื่องสำอางค์100% เพื่อให้เมนเทอร์ได้เลือกว่าใครจะได้อยู่ต่อหรือใครจะไป ผู้เข้าแข่งขันสามคนแรกเดินเข้ามาในฉาก ซึ่งเซ็ตแสงไฟไว้ให้เลวร้ายที่สุด ช่างภาพถ่ายรูปใบหน้าของทั้งสามพร้อมกันและส่งไปปรากฎอยู่บนหน้าจอให้เมนเทอร์ได้คัดเลือก "คนขวาสุดพี่จอง" เสียงของเมนเทอร์แจ็คการีนดังขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เมนเทอร์แจนเนอร์เหลือบมองด้วยหางตาก่อนจะจ้องพินิจพิเคราะห์ใบหน้าของคนที่ถูกจองตัว ร่างนั้นสูงกว่าอีกสองคนอย่างเห็นได้ชัด ผิวขาวดูมีออร่า ใบหน้ามีเสน่ห์กับดั้งจมูกโด่งๆ และใฝใต้ตาที่จุดนั้นทำให้คนมองยากจะละสายตา ยัยแก่นี่ตาไวไม่เบา… "จองอะไรกันคะพี่รีน น้องเขายังไม่ทันเลือกเลยนะคะว่าจะอยู่กับใคร" เมนเทอร์แจนกระตุกยิ้ม หันไปบอกขุ่นพี่ที่นั่งอยู่ด้านข้าง "ไม่รู้ล่ะ พี่ว่ายังไงน้องเขาก็ต้องเลือกพี่— น้องคะ อายุเท่าไหร่แล้วเอ่ย เป็นลูกครึ่งรึเปล่า?" "อายุ 16 ครับ เกาหลีแท้ๆ" "อุ้ยตาย พี่นึกว่าอายุซัก27… ไม่ได้ว่าน้องหน้าแก่นะคะ แต่หน้าตาน้องดูมีอายุมาก" แจ็คการีนเอามือทาบอกโชว์แหวนเพชร4กระรัตที่นิ้วนางข้างขวา ดวงตาภายใต้แพขนตางอนส่งสายตาเห็นอกเห็นใจไปให้เด็กหนุ่ม "แต่น้องหล่อมากสำหรับพี่นะคะ เอาเป็นว่า… แจนให้ผ่านค่ะ" "พี่ให้ผ่านอยู่แล้วค่ะ เลือกพี่นะคะ" "..." เอินเอินพยักหน้าหนึ่งครั้ง ด้วยใบหน้าที่ยังไม่แสดงอารมณ์ใดๆ "สามผ่านจ้ะ …ส่วนอีกสองคน กลับบ้านดีๆนะจ้ะ" เมนเทอร์แจนกล่าวสรุป ผู้เข้าแข่งขันต่างทยอยเข้ามารับการคัดเลือกจากเมนเทอร์ทั้งสามเรื่อยๆ แต่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่น่าจับตามอง… "น้องคนตรงกลางคะ…ค่ะ…น้องนั่นแหละค่ะ…" ปลายนิ้วของแจ็คการีนชี้ไปที่เด็กหนุ่มตัวเล็กที่สุดในสามคน ก่อนจะขยับริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกMAC สี Saint German ถามคำถามคาใจ "อายุเท่าไหร่จ้ะ" "13 ครับ" เด็กหนุ่มหน้าตาน่ารักที่มีแก้มยุ้ยๆและริมฝีปากอวบอิ่มเป็นเอกลักษณ์เอ่ยขึ้นด้วยท่าทางมั่นใจแต่ก็ยังแฝงด้วยความใสซื่อของเด็กวัย13อยู่ "มารายการนี้ พ่อแม่รู้มั้ยจ้ะ" "รู้ครับ" "อายุสิบสาม… เสียงยังไม่แตกหนุ่มเลย จะเป็นพระเอกได้หรอ พระเอกเสียงงุ้งงิ้งนี่เขาหัวเราะตาย…" "พี่รีนก็พูดไป ตอนแจนเข้ามาวงการใหม่ๆก็อายุประมาณนี้นะคะ คนเรามันพัฒนากันได้" ยองงัล แจนเนอร์มองไปทางเด็กหนุ่มตัวน้อยที่เหมือนภาพสะท้อนของตัวเองในวัยเด็กด้วยความเห็นใจจากใจจริง ถึงแม้จะยังเด็กก็ควรได้รับโอกาส "แต่น้องเขาจะรับความกดดันในรายการนี้ไหวหรอ แจนต้องคิดดีๆนะว่าเขาให้หาเดอะเฟซ ไม่ใช่คัดตัวเด็กโฆษณาผ้าอ้อม— พี่ไม่ให้ผ่านนะ ไว้โตกว่านี้ค่อยมาใหม่นะจ้ะ" แจ็คการีนกอดอก สะบัดหน้าหนี "แต่แจนให้ผ่าน… แจนอยากให้โอกาสน้องได้เดินดูในรอบถัดไปก่อน ถ้าไม่ไหวค่อยว่ากัน" ก่อนที่สายตาทุกคู่จะจับจ้องไปที่ผู้ตัดสินว่าจะอยู่หรือไป เมนเทอร์เอินเอิน "..." ใบหน้าสวยพยักหน้าหนึ่งทีโดยไม่แสดงอารมณ์เหมือนเดิม จนสองเมนเทอร์ที่เหลือเริ่มหงุดหงิด นี่หล่อนมีชีวิตรึเปล่ายะ ยัยหุ่นยนต์! -แจนเนอร์คิดในใจ- "น้องเอินคะ ที่พยักหน้านี่คือเห็นด้วยกับพี่หรือว่ายังไงคะ เปิดปากพูดบ้างก็ได้ ดอกพิกุลไม่ร่วงหรอกนะ" แจ็คการีนใช้ดวงตาที่กรีดด้วยอายไลน์เนอร์คมกริบสไตล์พินอัพเกิร์ลตวัดฉับไปทางนักแสดงรุ่นน้อง "หมายความว่า…ผ่านค่ะ" คำตอบของเอินเอินทำให้ยองงัลแจนเนอร์กระตุกยิ้มเยาะแจ็คการีนที่กำลังทำสีหน้าไม่เข้าใจสุดขีด "พี่ขอเหตุผลค่ะ" "เอินเห็นด้วยกับพี่แจน น้องเขาควรได้รับโอกาส and… that's all." เป็นอันว่าเด็กน้อยหอยสังข์เลยได้ผ่านไปรอบต่อไปท่ามกลางความไม่พอใจของเมนเทอร์แจ็คการีน ผู้เข้าแข่งขันสามคนสุดท้ายก้าวเข้ามาในเซ็ตด้วยความมั่นใจ แต่ไม่ทันที่ช่างกล้องจะได้กดชัตเตอร์ เสียงกรีดร้องแสบแก้วหูก็ดังมาจากทางเมนเทอร์จนแตกตื่นทั้งสตูดิโอ "กรี๊ดดดดด น้องคนนั้นๆ พี่รีนเห็นเหมือนแจนเนอร์ใช่มั้ยคะ" ร่างอวบนิดๆของเมนเทอร์คนริมสั่นระริกด้วยความตื่นเต้น หันไปทางเมนเทอร์สูงวัยด้านข้างอย่างขอความเห็น "I know, Janner, I know." สายตากรุ้มกริ่มของแจ็คการีนจับจ้องไปที่จุดเดียวกันกับเมนเทอร์แจนเนอร์และเมนเทอร์เอินเอินที่เก็บอาการอยู่เงียบๆ ร่างของเด็กหนุ่มบุคลิกดี ผิวขาวอมชมพู กล้ามแขนแน่นเห็นอนาโตมี่ชัดเจนจนอยากชวนไปนั่งท่องชื่อกล้ามเนื้อทีละมัดด้วยกันที่บ้าน แพ็คช็อคโกแลตที่แอบนูนออกมาให้เห็นผ่านผ้าสีขาวเนื้อบาง หุ่นเอสไลน์ และแก้มก้— "น้องคนนั้น…สามผ่านแบบไม่ต้องถามเลยค่ะ เข้ารอบไปเลย แล้วเจอกันนะจ้ะ" แล้วในที่สุดรายการเดอะเฟซ ซีซั่นเชนจ์ ก็ได้ผู้เข้าแข่งขันสำหรับรอบต่อไป… ……… มีต่อนาจา