Monterey Bay Aquarium

gracie abrams
sheepfilms
No title available
The Bowery Presents
Sweet Seals For You, Always
🩵 avery cochrane 🩵

No title available
Misplaced Lens Cap

pixel skylines

No title available
Interview Vampire Daily

Andulka

roma★
🪼
Claire Keane
Doug Jones

EXPECTATIONS

@theartofmadeline
Show & Tell

seen from United States
seen from Serbia
seen from United States
seen from India

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Argentina

seen from Bosnia & Herzegovina

seen from United Kingdom
seen from United States
seen from Malaysia

seen from Philippines
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from Malaysia

seen from Poland

seen from Malaysia
@chocolateandwhiskeyy
Kelimeler her zaman kazanır ama biliyorum ben kaybedeceğim.
sen olduğun gibi sanatsın.
Ruhumun eriştiği olgunluk yeterince demlendi. O keskin kalabalığın içinde kendini yapayalnız hisseden bu elem dolu ruhumun ızdırap damlaları kaçtığım yerin izini belli eder oldu. Ben ki şu çevremdekiler arasında bu hayata en sıkı tutunan, şu sıralar intiharı fazlaca düşünür oldum. Belki de hatam, kısa ve derin bir çözüm bulmaya çalışmamdır. Lakin ben uzun soluklu yaşam süreçlerinden korkar oldum artık biraz. Yine bu sıralar ben beş yaşıma dönmek istiyorum. Beni ufak bir ayrıntının bile mutlu edebildiği ve her gece, ertesi gün anaokulu öğretmeni tarafından takılabilecek bir kurdelenin hayalini kurduğum o tasasız yıllara. Zira ben, büyümenin sadece yaşına bir eklemek olduğunu zannederdim, derdine değil. Aşkın çare olacağı birçok şey var diye düşündüm ama kendisine bile çaresi olmayan bir şeyin başka zoruklara nasıl çare olabileceğini sorgulamadım. Tanrı’m sürekli strateji yürütmek zorunda olduğum bir hayat arzulamıyorum, üzgünüm. İşte bu yüzden, mabedinde oluşturduğun en sıcak yere geliyorum. Gelirken ise, sevgili ve bir o kadar da zavallı bu insan halkına Cemal Süreya'nın şu şiiri ile veda ediyorum. Ölüyorum tanrım, bu da oldu işte. Her ölüm erken ölümdür, biliyorum tanrım. Ama, ayrıca, aldığın şu hayat fena değildir. Üstü kalsın.
“Biliyor musun Linda, hiç kimse vazgeçilmez değildir. Ve hiç kimse, kendini vazgeçilmez sanan biri kadar aptal değildir.
Şüphesiz şu hayatta verdiğim en doğru karar, kendini vazgeçilmez sanan bir aptaldan uzaklaşmak oldu.
Hoşça kal.”
Sayın kaybeden;
Umut kalmadı. Lütfen, daha fazla deneme.
Huzurlu hissettiğim tek yer senin kalbindi.
Kendimi koskoca bir boşluğun tam ortasında hissediyorum.
Dünyanın bir ucuna, birlikte gider miyiz?
Sevgili sevgilim;
Az önce evimin gördüğü manzaraya bakarken seni sevdiğimi fark ettim. İşin garip tarafı, seni sevdiğimi sabah fırına ekmek almaya giderken duyduğum taze çekilmiş kahve kokusunda da fark etmiştim. Sanki ben seni zaten seviyormuşum da, dünyayı ben ve sana olan sevgim üzerine koymuşlar gibi hissediyorum bazen. Ama biliyor musun, telefon defterinden hafifçe dışarı fırlamış sarımtırak kağıdın o yırtık köşesini gördüğümde de seni hala seviyor olduğumu fark ediyorum. Sahi, ben seni neden bu kadar yoğun seviyorum?