Εσύ, τι μεταβολίζεις;
Καλησπέρες, καλησπέρες
ας μην αρχίσουμε με φθηνές δικαιολογίες για την πολύμηνη απουσία μου… η αιτία είναι απλή, αγνή, γνήσια τεμπελιά!
Τώρα όμως είμαι εδώ και το (προχωρημένο) φθινόπωρο επίσης. Και όλα εκείνα που συνεπάγεται… τα σχολεία ξεκίνησαν, το ZARA έχει ήδη φέρει γούνες, βάζουμε βάλαμε τους νέους στόχους για Φθινόπωρο/ Χειμώνα ‘17-'18. Μέσα σε όλες τις νέες ή ξαναζεσταμένες αποφάσεις, είπα να κάνω και τις βασικές εξετάσεις να επιβεβαιώσω ότι σφύζω ακόμα από υγεία και νιάτα (!).
Και κάπως έτσι βρέθηκα να κάνω το Τεστ Διατροφικής Δυσανεξίας. Αυτό που επισημαίνει τι μεταβολίζεις και τι όχι, καλά κατάλαβες. Και έπειτα ακολουθεί η μακρααά λίστα με τι απαγορεύεται για κανά δίμηνο και η σχετική διατροφή. Δεν μπορεί, έχεις και συ εκεί έξω έναν φίλο, μια γνωστή, μια συνάδελφο που περνάει αυτό τον Γολγοθά.
Καθώς κλείνω σήμερα 21 μέρες συνεχούς επιβίωσης (!!!) θα μοιραστώ με το χέρι στην καρδιά την αληθινή διάσταση της κατάστασης:
Η ζωή είναι δύσκολη χωρίς τυρί. Ποιος ο λόγος να περνούν οι μέρες χωρίς τη μυρωδιά πικάντικης γραβιέρας 12-μηνης ωρίμανσης, τη γεύση παρμεζάνας στον ουρανίσκο, την αρωματική μελωδία από λιωμένο κατσικίσιο τυρί; Αχ…και πάλι αχ…
Η ζωή χωρίς σοκολάτα είναι ακόμα πιο δύσκολη. Συγκεκριμένα, δεν παλεύεται όταν σου έχουν απαγορέψει ακόμα και τη σοκολάτα με 99,9% κακάο. Είμαι στο όριο να αρχίσω ενδοφλέβιες ενέσεις με καθαρή σκόνη κακάο που επιτρέπεται… το κακάο εννοώ, όχι η ένεση.
Ο αριθμός συνταγών που ανταποκρίνονται σε αυτή τη διατροφή είναι εντυπωσιακός. Ψάχνω στο ίντερνετ για κέικ “χωρίς αυγά+βούτυρο+ζάχαρη+αλεύρι” και υπάρχουν όντως αποτελέσματα! Η αλήθεια ειναι ότι περίμενα απάντηση από το google κάτι σε “error 404+είσαι ηλίθια+κέικ+αέρας κοπανιστός”. Για την ιστορία πάντως, το κέικ το έκανα και μπορώ να πω ότι ήταν νόστιμο. Τηρουμένων των αναλογιών βέβαια.
Όλα τα σκευάσματα από 100% αλεύρι σίκαλης είναι επιεικώς απαράδεκτα. Ανταγωνίζονται άνετα σε γεύση ράφι βιβλιοθήκης από mdf. Αν υπάρχει κάποιος εκεί έξω που τα τρώει από προσωπική επιλογή, παρακαλώ να μιλήσει. Έτσι από περιέργεια.
Τα ράφια στο συνηθισμένο, συνοικιακό σούπερ μάρκετ είναι πλήρως εξοπλισμένα με τα παραπάνω σκευάσματα. Και με πληθώρα gluten-free, lactose-free και άλλα -free τα οποία μέχρι πρότινος δεν είχα παρατηρήσει. Άρα είστε πολλοί εκεί έξω. Περαστικά μας λοιπόν!
Το στομάχι είναι πραγματικά ελαφρύ, συνέπεια των παραπάνω. Βρίσκομαι στην 3η εβδομάδα αυτού του αγώνα και οφείλω να ομολογήσω ότι δεν είναι πείνα αυτό που αισθάνομαι. Μάλλον μια πρωτόγνωρη ελαφρότητα, ούτε πρήξιμο, ούτε φούσκωμα, ούτε τίποτα (τώρα αυτό είναι καλό;).
Αυτά είχα να πω προς το παρόν. Θα επανέλθω με σχετική ενημέρωση προόδου, αν δεν τα παρατήσω εν τω μεταξύ.
Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς σε όσους βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση.
Σας φιλώ κατάμουτρα.
Σμουτς!!!
Σημείωση: Για να είμαι ειλικρινής, προχθές έκλεψα λιγάκι και έφαγα μια μπουκίτσα σοκολάτα… και ένα μπακλαβαδάκι. Και καθόλου δεν το μετανιώνω!