Gecenin bi yarısı neden diye sorup durmaktan kafayı yiyorum

PR's Tumblrdome
h
Lint Roller? I Barely Know Her
d e v o n

@theartofmadeline

Andulka
Misplaced Lens Cap
No title available
Monterey Bay Aquarium

roma★
hello vonnie
Today's Document
Jules of Nature
🪼

tannertan36
Cosmic Funnies

Kiana Khansmith
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
taylor price
seen from France
seen from Malaysia

seen from United States
seen from United States

seen from France
seen from United States

seen from Türkiye
seen from United States
seen from Brazil
seen from Singapore
seen from Chile

seen from France
seen from Brazil
seen from France
seen from France
seen from United States

seen from Canada

seen from Brazil

seen from United Kingdom
seen from Peru
@cihatceliq
Gecenin bi yarısı neden diye sorup durmaktan kafayı yiyorum
“Sonra bir şeyler olur adını koyamadığın ve artık eskisi gibi olamazsın.” demiş Bukowski.
Yahya Kemal ise şöyle metaforize etmiş bu durumu: “Bir tel kopar, ahenk ebediyyen bozulur.” Bir tel kopar içimizden, adını da koyamayız ve artık ne eski ahenk kalır ortada ne de eski sen.
Küçükken üzülmez, ağlamaz sandığımız annelerimizi büyüyüp çorba karıştırırken gözlerinin ve burnunun kızarmışlığını görünce öğreniyorsunuz güçlü kalmayı.
Bir ömür nasıl yaşanır?
"İlber Ortaylı "
(s.29)
“Yükseklik korkum, babamın gözünden düştüğümde başladı.”
Bitmiş dostlukların, arkadaşların, parçalanmış ailen. terk etmiş sevgilin, yaşlanmış annen.. en karanlık semtin en pis sokağında bir artı bir bi evde...
Bitmiş dostlukların, arkadaşların, parçalanmış ailen. terk etmiş sevgilin, yaşlanmış annen.. en karanlık semtin en pis sokağında bir artı bir bi evde...
Ölüyorum
İstemeden geldiğim bu lanet olası dünyada istemeden yaşıyorum ve istemeden öleceğim, bilmiyorum belki de isteyerek öleceğim bir gün...
Belki de öldüm ama hâlâ yaşıyorum..
Şu lanet olası dünyada annenizi ağlarken gördüyseniz eğer.
Yaşamanızın pek de anlamı kalmıyor.
Sana anlatmak için yanıp tutuştuğum güzel anıları, sana anlatamadan seni yitirmek.
Birini vazgeçmeye mecbur bırakmak en büyük acı sanırım.
Zaten beni babam da sevmemişti.
Senin, beni sevmemene kırgın da değilim..
24.11
Bu hikayede yanan ben oldum...
09.01.20 || 00:58 İyi Gecelere