My Writing World...

I am a writer and a poet... A dreamer... Everything and Nothing... Finally, I Am What I Am var sc_project=10712764; var sc_invisible=1; var sc_security="25561632"; var scJsHost = (("https:" == document.location.protocol) ? "https://secure." : "http://www."); document.write("");

[wordsoncanvas]

[iglovequotes]

http://iglovequotes.net/

[albarrancabrera]

A poet is someone who uses a single image to express a universal message.

Andrei Tarkovsky (via albarrancabrera)

[cleosmusings]

Τις περισσότερες φορές... Letters to The Universe #LOADING...

Τις περισσότερες φορές, που δε μιλώ, αλλά ουρλιάζω, μέσα στο μυαλό μου, γιατί κάτι πάει στραβά, γιατί κάποιος αποφασίζει να πει τα δικά του, νιώθω ότι κάτι μέσα μου ξυπνάει που είναι κοιμισμένο και έτοιμο να κατασπαράξει εκείνους που ξεπερνούν τα όρια που έχω θέσει.

Το αιμοβόρο ζώο μέσα μου που εγώ το ναρκώνω με την ευχή μιας κατ’επίφασης κουλτούρας και ενός πολιτισμού που αργοπεθαίνει γιατί κανείς δεν κάνει κόπο για να ακούσει και να ακουστεί. Ο φόβος κυβερνά εκείνα που εσύ δε ξέρεις πως να αντιμετωπίσεις και όλα μυρίζουν μούχλα. Μια μούχλα που τα έχει σκεπάσει όλα. Είναι μια γλίτσα αντιπαθητική που ίσως να υπάρχει και πάνω μας. 

Αν κολυμπάς στα σκατά δεν γίνεται να μην λερωθείς, είπε κάποιος κάπου κάποτε, δεν έχει σημασία στο απειροελάχιστο του χρόνου που η ζωή κυλάει στον μπλε πλανήτη που είναι μπλε από τον ουρανό, μα δεν είναι αλήθεια, μιας και η γλίτσα αρχίζει να εξαπλώνεται. Μέχρι πότε θα μου πεις. Μέχρι η ίδια η Φύση να πατήσει πόδι. 

Γελάω υστερικά, ενώ γύρω μου όλοι κυνηγάνε κάτι που δεν έχει όνομα, μα όλοι το γνωρίζουν και τελικά νιώθουμε σα να είμαστε τρελοί ανάμεσα σε θεότρελους που ίσως να έχουν τα λογικά τους. Ίσως. 

Και κάπου εδώ αυτό το συνονθύλευμα των λέξεων, αυτός ο χείμαρρος πρέπει να σταματήσει και ο κέρσορας για ακόμα μια φορά αναβοσβήνει...

[cleosmusings]

The Google Cultural Institute brings together millions of artifacts from multiple partners, with the stories that bring them to life, in a virtual museum.

Seif Wanly - Ballerinas

Beautiful...

[colin-vian]

  Primavera o Flora de Stabiae, siglo I a.C. Fresco procedente de Stabiae. Museo Arqueológico Nacional de Nápoles.

[colin-vian]

  Lauri Ahlgrén (1929, Finland) 1961

[cleosmusings]

Χωρίς να σε βλέπω του Τίτου Πατρίκιου

Χωρίς να σε βλέπω χωρίς να σου μιλάω

χωρίς ν’ αγγίζω ούτε μια σκιά απ’ το βήμα σου

χωρίς – πόσο γυμνός ακόμα θα ‘θελες να μείνω;

Μη με πιστεύεις, σε τίποτα μη με πιστέψεις.

Κι όταν εντάσσω τις στιγμές στα σίγουρα σχήματά μου

όταν ανασκευάζω το χαμόγελό σου

όταν αποκαλώ την ομορφιά φθαρτό περίβλημα

μη με πιστεύεις – κι όμως σου λέω την αλήθεια.

Δεν την αντέχω αυτή τη μάταια ελπίδα

να επιζώ σε μια τυχαία σου σκέψη

μα κάθε βράδυ τη ζεσταίνω απ’ την αρχή.

[cleosmusings]

Ήλιος ο Πρώτος (1943) του Οδυσσέα Ελύτη

   ΕΤΣΙ ΣΥΧΝΑ ΟΤΑΝ ΜΙΛΩ ΠΑ ΤΟΝ ΗΛΙΟ                           ΜΠΕΡΔΕΥΕΤΑΙ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΕΝΑ                     ΜΕΓΑΛΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΚΑΤΑΚΟΚΚΙΝΟ.                 ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΒΟΛΕΤΟ ΝΑ ΣΩΠΑΣΩ

                                         Ι

Δεν ξέρω πια τη νύχτα φοβερή ανωνυμία θανάτου Στον μυχό της ψυχής μου αράζει στόλος άστρων. Έσπερε φρουρέ για να λάμπεις πλάι στο ουρανί Αεράκι ενός νησιού που με ονειρεύεται Ν' αναγγέλλω την αυγή από τα ψηλά του βράχια Τα δυο μάτια μου αγκαλιά σε πλέουνε με το άστρο Της σωστής μου καρδιάς: Δεν ξέρω πια τη νύχτα.

Δεν ξέρω πια τα ονόματα ενός κόσμου που μ' αρνιέται Καθαρά διαβάζω τα όστρακα τα φύλλα τ' άστρα Η έχτρα μου είναι περιττή στους δρόμους τ' ουρανού Εξόν κι αν είναι τ' όνειρο που με ξανακοιτάζει Με δάκρυα να διαβαίνω της αθανασίας τη θάλασσα Έσπερε κάτω απ' την καμπύλη της χρυσής φωτιάς σου Τη νύχτα που είναι μόνο νύχτα δεν την ξέρω πια.

                                       II

                                      ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Πάει καιρός που ακούστηκεν η τελευταία βροχή Πάνω από τα μυρμήγκια και τις σαύρες Τώρα ο ουρανός καίει απέραντος Τα φρούτα βάφουνε το στόμα τους Της γης οι πόροι ανοίγουνται σιγά σιγά Και πλάι απ' το νερό που στάζει συλλαβίζοντας Ένα πελώριο φυτό κοιτάει κατάματα τον ήλιο!

Ποιος είναι αυτός που κείτεται στις πάνω αμμουδιές Ανάσκελα φουμέρνοντας ασημοκαπνισμένα ελιόφυλλα Τα τζιτζίκια ζεσταίνονται στ' αυτιά του Τα μυρμήγκια δουλεύουνε στο στήθος του Σαύρες γλιστρούν στη χλόη της μασχάλης Κι από τα φύκια των ποδιών του αλαφροπερνά ένα κύμα

Σταλμένο απ' τη μικρή σειρήνα που τραγούδησε:

Ω σώμα του καλοκαιριού γυμνό καμένο Φαγωμένο από το λάδι κι από το αλάτι Σώμα του βράχου και ρίγος της καρδιάς Μεγάλο ανέμισμα της κόμης λυγαριάς Άχνα βασιλικού πάνω από το σγουρό εφηβαίο Γεμάτο αστράκια και πευκοβελόνες Σώμα βαθύ πλεούμενο της μέρας!

Έρχονται σιγανές βροχές ραγδαία χαλάζια Περνάν δαρμένες οι στεριές στα νύχια του χιονιά Που μελανιάζει στα βαθιά μ' αγριεμένα κύματα Βουτάνε οι λόφοι στα πηχτά μαστάρια των νεφών

Όμως και πίσω απ' όλα αυτά χαμογελάς ανέγνοια Και ξαναβρίσκεις την αθάνατη ώρα σου

Όπως στις αμμουδιές σε ξαναβρίσκει ο ήλιος

Όπως μες στη γυμνή σου υγεία ο ουρανός.

                                        III

Μέρα στιλπνή αχιβάδα της φωνής που μ' έπλασες Γυμνόν να περπατώ στις καθημερινές μου Κυριακές

Ανάμεσ' από των γιαλών τα καλωσόρισες Φύσα τον πρωτογνώριστο άνεμο

Άπλωσε μια πρασιά στοργής Για να κυλήσει ο ήλιος το κεφάλι του Ν' ανάψει με τα χείλια του τις παπαρούνες Τις παπαρούνες που θα δρέψουν οι περήφανοι άνθρωποι Για να μην είναι άλλο σημάδι στο γυμνό τους στήθος

Από το αίμα της αψηφισιάς που ξέγραψε τη θλίψη Φτάνοντας ως τη μνήμη της ελευθερίας.

Είπα τον έρωτα την υγεία του ρόδου την αχτίδα

Που μονάχη ολόισα βρίσκει την καρδιά

Την Ελλάδα που με σιγουριά πατάει στη θάλασσα

Την Ελλάδα που με ταξιδεύει πάντοτε

Σε γυμνά χιονόδοξα βουνά.

Δίνω το χέρι στη δικαιοσύνη

Διάφανη κρήνη κορυφαία πηγή

Ο ουρανός μου είναι βαθύς κι ανάλλαχτος

Ό,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα

Ό,τι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του πάντα.

[yama-bato]

Robert Adams, Around the House, 2014. © Robert Adams, courtesy Fraenkel Gallery, San Francisco.

via

[albarrancabrera]

Albarrán Cabrera “The Mouth of Krishna”

#457. Pigments, gampi paper and gold leaf.

[blue-voids]

[zumgc]

Jasper Johns - 0 through 9, lithograph, 1960

[gomcgill]

Make a conscious effort to surround yourself with positive, nourishing, and uplifting people — people who believe in you, encourage you to go after your dreams, and applaud your victories.

Jack Canfield (via mysimplereminders)

[sefossivento-deactivated2017010]

[sandylamu]

[cleosmusings]

ἦρος ἄγγελος ἰμερόφωνος ἀήδων - Της Άνοιξης αγγελιαφόρε εσύ, γλυκόλαλο αηδόνι" (Μια πρόχειρη δική μου μετάφραση....)

Σαπφώ

[cleosmusings]

Letters To The Universe #030316

Κάποιοι μου είπαν να μην κοιτάω ψηλά, γιατί ξεθαρρεύω και νομίζω ότι μπορώ να σπάσω τα δεσμά. 

Κάποιοι μου είπαν να μην χαμογελάω, γιατί χαλάω την πιάτσα. 

Κάποιοι μου είπαν να μην μιλάω σε αυτά που κάνουν οι άλλοι, γιατί δεν είναι δική μου δουλειά.

Κάποιοι μου είπαν να μην νευριάζω με όσα συμβαίνουν, γιατί έχει ο Θεός...

Κάποιοι μου είπαν πως εγώ δεν είμαι καλά, μα καλά δεν είναι εκείνοι που με οριοθετούν, με περιορίζουν, με βάζουν σε κουτάκια δικά τους με ταμπέλες ευφάνταστες για να είμαι κάτι που δεν είμαι, μα οφείλω να είμαι - έτσι θέλουν, αυτό κάνουν.

Κάποιοι μου είπαν πως αν φωνάξω θα χαλάσει η ισορροπία, μα η ανισορροπία γύρω μας δηλώνει ότι μου λένε ψέματα. 

Κάποιοι μου είπαν...

Μα εγώ επέλεξα να μην κάνω ότι μου λένε, αλλά αυτό μου νομίζω εγώ σωστό για μένα...

Εσείς;