𝓳𝓮𝓼𝓽𝓮𝓶 𝓹𝓻𝔃𝓮𝓻𝓪𝔃𝓸𝓷

[cnyonma]

𝔃𝓷𝓸𝔀 𝓶𝓸𝓰𝓮 𝓹𝓼𝓽𝓻𝔃𝓮𝓬 𝓬𝓲 𝔀 𝓸𝓬𝔃𝔂, 𝔀 𝓰𝔀𝓲𝓪𝔃𝓭𝔂

𝓬𝓪𝓵𝓸𝔀𝓪𝓬 𝓬𝓲𝓮 𝓲 𝓼𝓹𝓪𝓬 𝓸𝓫𝓸𝓴

ᶜᵒ ʲᵉˢˡⁱ ˢᵒᵇⁱᵉ ⁿⁱᵉ ᶻᵃˢˡᵘᶻʸˡᵃᵐ

...?

𝙸2121 0206

[cnyonma]

chciałabym teraz leżeć na trawie i patrzeć ci w oczy.. albo chociaż w gwiazdy

28VI20

[cnyonma]

nie wiem kiedy zgubiłam 5h z życia

gubię coraz więcej godzin i momentów, nie wiem co się dzieje

[cnyonma]

V miesięcy, dalej czuję się żałośnie, jakbym wciąż popełniała błąd

chciałabym znowu ufać komuś 🧐

[cnyonma]

koszmary

[cnyonma]

to już się stało 🙃

[cnyonma]

jesteś taka żałosna

że płaczesz w środku nocy

nie wiesz co zrobić ale wiesz że nikogo to nie interesuje

więc tylko zamykasz oczy i pozwalasz płynąć łzą

ale i tak nikogo to nie interesuje

bo jesteś żałosna

każdy cię nienawidzi

lepiej by było gdybyś zasnęła

i już nie budziła się

[cnyonma]

jest mi zbyt zimno, zbyt pusto i źle

[cnyonma]

boje się stracenia siebie

[h1acynt]

I znowu chce płakać.

Zerwać wszystkie znajomości.

Odciąć się i nie wracać.

Nie wychodzić.

Być sobą, jednocześnie stając się maską.

Zniknąć.

[racjonalizm]

“Kto powiedział, że każda miłość musi zacząć się pięknie? Najważniejsze jest, by jej koniec był lepszy od początku. Byśmy byli lepsi.”

~ K. N. Haner

[h1acynt]

a ty jak znosisz kwarantanne

Mam wrażenie, że za bardzo się dystansuję. Ignoruję zagrożenie, nie widzę go i nie jest dla mnie realne. Od dawna marzę o zamkniętej przestrzeni, świecie gdzie ludzie boją się opuścić dom i walczą o wszystko. Teraz gdy mam to podane na tacy czuję się okropnie odrealniona. Jednocześnie przytłacza mnie bycie ptakiem w klatce, nie lubię ludzi, nie lubię z nimi rozmawiać, ale lubię być w śród nich i obserwować, brakuje mi tego. Nienawidzę e-nauczania i tego jak źle organizują się nauczyciele, w większości to osoby dość młode - będące w stanie zrozumieć technologię… Każdy jednak dobiera własne programy i własne miejsce pracy. Mam dość 9 aplikacji zacinających mój telefon. Brakuje mi porannej podróży do szkoły w godzinach gdy większość ludzi śpi, albo właśnie wstaje z łóżka… Tęsknię za moim życiem. 19 ma się to zmienić - ma być lepiej i właściwie cieszę się. Mój sen o kwarantannie się spełnił, ale chcę się już obudzić i zacząć żyć… Chociaż trochę.