we're not kids anymore.

tannertan36

Love Begins
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
Xuebing Du

祝日 / Permanent Vacation

#extradirty
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

★

ellievsbear
$LAYYYTER

Discoholic 🪩
taylor price
Today's Document

shark vs the universe

Origami Around
almost home

Kaledo Art
Claire Keane
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

seen from United Kingdom

seen from Singapore

seen from United Kingdom
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from France
seen from Sri Lanka

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Mexico

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Thailand
seen from Japan

seen from United States

seen from United States
seen from United States
@constant-c
συχνά νιώθω πως δεν έχω υπάρξει για σένα παρά ως μία ακόμη προσθήκη στη συλλογή σου με τις πορσελανινες αναμνήσεις .
Εχω μετανιώσει.
Με ελκυσε η μορφη του χαμογελου σου, οι γραμμες στα μάγουλα καθώς φυσουσες τον καπνο της τελευταίας τσουρας.Τα εξωτικά ραστα. Το μισος στα ματια σου για αυτη την κοινωνια οταν ψυθιριζαμε φαντασιωνοντας για το ενοπλο.
Ενα ευπεπτο παθος κυριάρχησε τη σχεση μας πριν δημιουργηθουν συναισθήματικες συνθήκες και εδωσε χώρο στη σαρκα να νιωσει αυτο που μονο η σαρκα διψαει να νιωθει. Στεγνη ηδονη. Ερωτας απο την εικονα για την εικονα.
Καθως με επερνε ο υπνος στη αγκαλια σου,ειδα τα ματια σου κλειστα και δυσταξα να σε φιλησω δυνατα. Ηταν τοτε που η σαρκα ελειπε από πανω μου.
Κλειδωθηκα στο πάτο του εαυτου μου, της ρουτινας και ο ερωτας μας παρεμεινε μια υπενθύμιση για μια συνέχεια που ποτε δεν ηρθε.
Εχω μετανιώσει που παραμειναμε...αγνωστοι.
Δεν ξερω αν θελω να ορισω μια υφή για αυτο αλλα σίγουρα δεν θα ηταν πορσελανη.
Ισως ολο αυτο να ειναι μια ελπιδα,μια ευκαιρία.
Ισως να παραμείνει ως μια αφηρημενη ειρωνεία.
Τίποτα.
Νιώθω ενα τιποτα. Ισως να μην υπαρχει τιποτα. Δωσε σημασια στην ζωη σου πριν τελειωσει. Αν στα ονειρα μπορεις να νιωσεις τον πονο, τοτε ο πόνος τι ειναι; Διαφορες ουσιες με κρατάνε ακομα. Στα χερια της νιώθω ακομα, την δίψα για ζωη. Δεν την εχει σφιξει ποτε δυνατά να νιωσει ενα βεβαιο πνιγμο. Τοτε θα σκλήρυνει, θα χασει την ελπιδα. τι θα μπορούσαν να πουν οι άνθρωποι που έζησαν για μερικα χρονια χωρις να ζησουν το ψεμα της γευσης, της αγαπης, του ερωτα, της ευτυχιας.
We are all mad.
Αρχισα να αφηνω μηνυματα στους τοιχους.
Δεν θυμαμαι.Καθε μερα φαινεται να ξεχναω τις διαφορες καλες στιγμες. Μονο οι ασχημες παιζουν καρε-καρε μεσα στο κεφαλι μου, βουλιαζωντας σε ενα τιποτα,στην ασκοπη ζωη.
Ετσι αρχισα να γραφω μηνυματα.Για να θυμαμαι.
Μια ατομικη ευχαριστηση για μια ατομικη καταναλωση.
ενιοτε θα με δεις να χαμογελάω μια απροσμενη χαρα με βρησκει γυμνή μπροστά στο καθρέφτη να σου ψιθυρίζω στ’αυτί λόγια ερωτοτροπώντας με εσενα και με εμενα αυτό το βράδυ το ξερω πως ερωτευτικα την εικονα του εαυτού μου διπλα σου ακομη και χωρις εσενα και ειναι οι ανθρωπινες σχεσεις παζλ κι ο ενας ανταλλασει κομματια με τον αλλον ατερμονο παιχνιδι το κομμάτι που μου εδωσες οχι με τις καλυτερες συνθηκες ομολογουμενως ηταν το πιο φθαρμένο απ’ολα οσα ειχες να μου δωσεις καταφερα θαρρω να το κανω έτσι απρόσμενα δικό μου
3 δευτερολεπτα απολυτης ευτυχιας. απροσμενη χαρα.
δεν με βρηκε κατι χειροτερο σημερα. ακομη μερικα χρονια προς το τελος.
ανακουφιση.
χαμογελω μονο απο αμηχανια και ειρωνια. και αν καποτε το εκανα αληθινα ειναι γιατι νομιζα οτι ζουσα αληθινα.
δεν νιωθω ερωτα. νιωθω εμενα. μονο.
και ετσι ειναι.
βρες μια παραλληλη γωνια και η εικονα θα αλλαξει.
εκτος και αν κοιτας μονο καθρεφτες.
δωσε μου λιγη προσοχη τωρα που ο εγωισμος μου νιωθει τον κινδυνο της μοναξιας.
τα κομματια αλλαζουν στα χερια αλλων.
πανικος.
παντα νιωθω την αναγκη να δωσω χωρις να περιμενω τιποτα πισω.
σπασμενο ποτιρι. οι ανθρωπινες σχεσεις.
οσο και να προσπαθεις, το μικροτερο κομματι χαθηκε παντα το πιο σημαντικο.
δεν θα κολλησει ποτε.
θα θες να πιεις γρηγορα να ξεδιψασεις πριν χυθει ολο. ασκοπα.
You can hear the thuds
τα διψασμένα για ζωή
αναστενάγματα μας
δημιουργούν μια ομίχλη αυτόν τον καιρό
μια ομίχλη που κολλάει στο δέρμα .
αίσθηση ασφυξίας και πνιγμού
βαθιές ανάσες …
ο αέρας φτάνει στα πνευμόνια
μα αυτά αδυνατούν
να απορροφήσουν οξυγόνο ,
κι άλλες ανάσες.
αναπνέω απ τον αέρα σας .
αυτό...
O θανατος ειναι που διψαει
ανασενει μεσα στην μουρη μας
καθε δευτερολεπτο
Οι σκεψεις σαν μια
αστρικη προβολη
σερνονται αναμεσα
απο την Εξωμοιωση
και την αληθεια
Η Ελπιδα
οπλο
στα χερια του
Η ομιχλη
που μας χωριζει
σε περιττο
και σε αρτιο
και οσα
ονειρα
και οσα
καταφερουμε
στο τελος ο
Θανατος
θα ξεδιψασει
Παντα πρωτος.
An experimental album I made with 808’s and a guitar. My first full length project.
out at 4:11 4/11/14