Creativity lab voor events - Creacyn

De Tumblr van Karel de Grote Hogeschool studente Cynthia Van Wesemael. Opgericht voor het vak Creativity lab voor eventen van het jaar 2017-2018 van klas EPM102B.

[creacyn-blog]

Het is vrijdag, enkele achtereenvolgende trammen vanuit Wijnegem zijn niet komen opdagen door een ongeval, ik snel de tram uit en heb slechts 5 minuten tot de start van het examen van een zeer gecompliceerd vak. Je kan je dus inbeelden hoeveel stress ik op dat moment voelde. Lopend uit de ondergrondse halte van Groenplaats zie ik plots dit. Reclame op de trappen naar aanleiding van de Ronde van Vlaanderen. Zo creatief dat ik even het examen vergat en ik zelf de tijd nam om een foto van de trappen te nemen!  Het doet me enorm denken aan The Piano Staircase. Weer mooi voorbeeld van een analoog!

[creacyn-blog]

Alle groepen moesten hun deel van het creatief proces voorstellen op een expo. “Oké, leuk zo een expo. Maar hoe kunnen we de laatste fase van het creatief proces op een leuke interactieve manier voorstellen?” Was de vraag die mijn medestudent stelde. Onbewust hadden we de startfase uitgewerkt. Enthousiast gingen we brainstormen. Interactief. Hoe kunnen we mensen interactief de fase laten beleven? De opkomst van de ideeën verliep moeizaam. We besloten om de brainstorm af te ronden en een periode van incubatie in te lassen. En toen plots schoot het me te binnen: de implementatie is het laatste stukje van de puzzel! Een puzzel! Na mijn idee dat voortgekomen is uit het ‘EUREKA moment’ voorgesteld te hebben aan alle groepsleden, kreeg ik groen licht en begon ik aan de implementatie van het concept. De puzzel zorgde voor een heuse kettingreactie want hierdoor kreeg plots een groepslid het idee om een bordspel te maken aan de hand van de informatie op de puzzel. En zou het niet leuk zijn moesten we een beloning geven aan de winnaar van het bordspel?! Hierboven zie je dus onze uitvoering van de implementatie. 

Naar mijn mening is het een mooi geheel geworden. Zo zie je maar, we hebben alle fasen van het creatief proces gebruikt voor ons concept voor de expo.

[creacyn-blog]

Donkere humor? Ja! Moest ik hier van grinniken? Jammer genoeg wel!  ‘Memes’ zijn nu een enorme trend op sociale media. Het zijn eigenlijk grappige teksten geplaatst met een gepaste illustratie. En ook al is de humor van deze een beetje van een laag niveau en uiteraard gedramatiseerd. Er schuilt wel een soort van logica achter. Vele komen niet tijdens een brainstorm maar vaak op onverwachte momenten. Natuurlijk niet in je doodskist, maar wel tijdens het douchen of andere ‘gewone momenten’. Tijdens momenten van incubatie dus!

[creacyn-blog]

Every really new idea looks crazy at first

Alfred North Whitehead

Ken je volgende gedachte wanneer je iets heel erg origineel ziet: “Hoe komt hij er zelfs op?” of “Hoe bedenk je zoiets?” Ik heb dit namelijk heel vaak en probeer dan telkens een eigen verklaring te zoeken. Het was tijdens de les over de divergerende fase dat het me duidelijk werd hoe deze gekke, maar uiterst goede ideeën kunnen ontstaan. Je kan je gedachten helemaal de vrije loop laten gaan. Want in deze fase is niets namelijk te gek. Maak dus gebruik van de zwarte kaart! En doordat je deze niet meteen schrapt omdat ze ‘onhaalbaar’ lijken, krijgen ze ook een kans. En zo kan je dan een idee bedenken waarvan anderen zich gaan afvragen: “Hoe bedenk je zoiets?”

[creacyn-blog]

Stel je even de volgende situatie voor: Je bent op een mooie lentedag in het park een banaan aan het eten en je ziet een jongetje brood aan de eendjes geven. En plots heb je een ‘EUREKA moment’! Want wat nu als je deze twee combineert en zo een analoog creëert? Of de maker van de banaan-eendjes zo op dit idee kwam, kan ik niet met zekerheid zeggen. Maar wat ik wel kan zeggen is dat het een enorm schattig resultaat geeft! En wat ben ik blij dat ik dit toevallig op mijn tijdlijn van Facebook zag verschijnen.

[creacyn-blog]

The Piano Staircase!

Daarmee kwam marketingbureau ‘DDB Stockholm’ op de proppen. Ze wouden een manier vinden om het gedrag van de mensen te veranderen. Dit zodat ze niet gewoon de roltrap zouden nemen, maar eens gebruik zouden maken van de trappen. 

En waarmee hebben ze de trappen geassocieerd? Wel, met de toetsen van een piano. Een perfect voorbeeld van een analoog naar mijn mening.  Het resultaat is te zien in bovenstaande video. Het lijkt me enorm leuk om al springend de trappen te gebruiken. 

[creacyn-blog]

Zie jij de dalmatiër? 

In mijn vorige post had ik het over patronen en hoe wij deze vaak onbewust telkens uitvoeren. Sindsdien ben ik meer gaan nadenken over welke patronen ik nu eigenlijk eens zou moeten doorbreken. Zo heb ik al eens een andere weg naar huis genomen en een ander vervoersmiddel naar school. De eerste keer was het moeilijk omdat ik het vertrouwde los moest laten. Maar eenmaal gedaan, merkte ik op dat door deze kleine veranderingen je dag eigenlijk helemaal anders kunnen laten aanvoelen. Die dagelijkse sleur leek plots veel minder.

Ik dacht dus dat ik patronen begon te herkennen, maar tijdens de les liet ik mezelf vangen. Een illustratie van een woud waarin we gezichten moesten tellen. Plots zag ik overal gezichten, sommige wel een beetje misvormd uiteraard. Dit deed me denken aan bovenstaande illustratie. Enkele jaren geleden deed deze de ronde op sociale media met de vraag: “Zie jij de dalmatiër?” Je ziet hem dan ook meteen, maar dan komt de vraag of hij er eigenlijk wel is? Het zijn onze hersenen weer die een patroon herkennen van de stipjes en zo hetgeen ziet waar we opzoek naar zijn. Het creatief waarnemen was me weer eens te slim af!

[creacyn-blog]

2018-02-01 De eerste les van Creativity lab voor events: Zoals bij elke les stapten ik en een medestudent het lokaal binnen en namen plaats op een stoel die nog vrij was. Vervolgens namen we onze laptop en wachten we op de eerste stemklanken van de lector. We schrokken even, want we kregen klanken te horen. Maar deze keer waren ze niet van de gebruikelijke openingszin “Oké, laten we beginnen”. Nee het waren de klanken van het liedje Happy van Pharrell Williams die we te horen kregen. De blikken gericht naar de lector die intussen plaats had genomen tussen de studenten. Alsof we nog niet verward genoeg waren, vroeg ze vervolgens aan ons: “Wat verwachten jullie van de lessen Creativity lab voor events?” Het patroon dat we aangeleerd zijn van hoe een les plaatsvind, datgene die we als het enige normale kennen, was helemaal verstrooid. En was dat nu juist de bedoeling geweest. We hebben zoveel patronen die we nooit veranderen.  Deze realisering heeft me aan het denken gezet.