Zondag 21 juli, Breskens - Gent
Het is alweer negen uur voorbij wanneer ik als een verzopen vis uit mijn krappe tent spartel. Onbewust maar gelukkig zette ik die gisteren in de schaduw, want hoera hoera de zon is weer van de partij vandaag. Waarom we in hemelsnaam 2 slaapzakken voor -20 meenamen, Joost mag het weten. In het midden van de nacht hebben we dan ook wijselijk - en omwille van acute oververhitting - eentje opgeborgen.
Ontbijt hebben we natuurlijk niet mee, dus moeten we eerst een kilometer of zeven tot Breskens op zoek naar een bakker of supermarkt. We fietsen langs de kustlijn over een 'eigen weg' dwars door een vogelrustgebied. Op een enkele fietser na zijn we hier alleen. Enfin, 'alleen' als in 'zonder andere homines sapientes'. Aan ganzen, meeuwen en andere soorten geen gebrek.
Eens in Breskens vinden we snel een supermarkt, niet ver van de jachthaven. Terwijl we onze magen vullen met kaas en brood, komt plots de stoomboot uit Vlissingen weer aan.
We besluiten om langs de kust richting Terneuzen te fietsen en dan zo via Sas van Gent langs het kanaal naar huis. Maar eerst dus via 23 en 24 weer voorbij Hoofdplaat. Het grootste stuk van deze kust is vogelrustgebied.
Bloedheet lijkt me wel het juiste woord voor de huidige toestand en een eind voor punt 11, daar waar we afscheid nemen van de Schelde en er zich een soort van badstrand bevindt, wil mijn vrouwelijke collega absoluut het water in. Mens en strand; ik zal het nooit begrijpen dus wacht geduldig en observeer.
Via 11 en 18 komen we in Biervliet. Helaas doet het dorp zijn naam geen eer aan en blijf ik op mijn dorst zitten. Achter een donker raampje tuurt een vrouw geheimzinnig in onze richting. Misschien wel de laatst levende ziel van Biervliet want bijna alles staat hier te koop. Toch zeker het enige café.
Gelukkig vinden we op het dorpsplein een pomp met fris drinkwater.
Terwijl we ons laven aan de pomp met bier, euh water, komen er nog meer (gepensioneerde) fietsers aangereden. We slaan een praatje en het blijken Bruggelingen te zijn. Ik vermoedde al zoiets want ik versta er nog minder van dan van de doorsnee zeehond. 'Op hotel in Terneuzen.' 'Op de vlucht voor de nieuwe koning.' Ik kan ze geen ongelijk geven. Ze klagen dat er weinig horeca te vinden is in de kleine dorpjes... vooral op maandag. Nou ja, ik ben best blij met de pomp. Op zondag.
Na Biervliet fietsen we verder langs 18, 19 en 10. Stukken onverhard, over een brug. Door bos en veld. Nu zitten we ook op de LF30 Schelde-Deltaroute.
Zo komen we aan in Philippine, waar meer leven te bespeuren valt. We passen voor Auberge des Moules, maar in de lokale supermarkt spenderen we onze laatste euro aan alles wat koud en vloeibaar is. Ja, in Nederland zijn de supermarkten ook op zondag open.
Het is nu minstens 32 graden en ver vier uur door. Met nog zeker 50 kilometer te gaan is het moment aangebroken om te vertrekken, willen we nog voor zonsondergang thuis zijn.
Via 13 en 24 komen we bij punt 79 in Sas van Gent. Op punt 90 rijden we rakelings langs de grens af. De ene kant Sas van Gent, de andere kant Assenede. Best grappig hoe je daar letterlijk links en rechts het verschil tussen Vlaanderen en Nederland kan vaststellen: de huizen zijn anders, de fietspaden zijn anders, de borden zijn anders. Waar Nederland iets 'gesjelligs' heeft, heeft Vlaanderen iets rauw en troosteloos. Ik zou bijna zweren dat de brandnetels anders zijn. Misschien toch te lang in de zon gehangen.
Als we bij de Beneluxlaan uitkomen zeggen we de knooppunten vaarwel en fietsen verder langs het water, door het industriegebied. Het is eens wat anders dan zeelucht. Vlaanderen heet ons welkom.
Ondanks de hitte gaat dit best goed vooruit. Er is amper verkeer en de wind van het kanaal zorgt toch voor een beetje verkoeling. Via de Christoffel Columbuslaan maken we nog even een ommetje door Doornzele centrum. Dan volgen we de Langerbruggekaai om bij (het?) 'Eiland' het veer te nemen naar Oostakker. Daar was ik gelukkig niet de enige onnozelaar met een camera: ook enkele Japanners waren laaiend enthousiast om op het bootje foto's te nemen.
Om iets over zeven stappen we thuis van de fiets af met 80.21 kilometer op de teller. Niet mis voor een bakhete zondag die zogezegd moet doorgaan voor nationale feestdag van België.
Lang leve de Aarde.