#travelmaster

[tourslimited-blog]

Tours Limited at the Atlanta Indian Film Festival with Natarajan Ramji#tourslimited #GIACC #travelmaster (at The Historic Academy of Medicine at Georgia Tech)

[aswesawitblog]

Petra at night and the quiet walk to the Treasury is a must visit when planning your Jordan itinerary. #petraatnight #historyshow #travelmaster #nomads (at Petra "The Rose City" - Jordan)

[irfananzoom]

D r e a m. I wish your all dream comes true as mine & we could live happily every after Becz life is not a illusion of mind it’s the purpose of life. . . . #tellingstories #live #alittlelife #gazingstars #walkonthemoon #rideingalaxy #wander #nomadsoul #travelerforlife #lehnights #skygazer #longexposure_shots #travelmaster #yourshot_india #indiaphotoproject #irimages #portboxindia #worldnomads (at Ladakh, India)

[mulberryslope]

「これから二週間ドバイ」という旅マスターの、オーダーメイド・スーツケース。中のリバティ生地もイギリスのリバティ・ショップで選んで持ち込みしたとか。これ自体もすごいんだけど、二週間の荷物がこんなに少ない。。。きれい。。。 #travelmaster #grovetrotter #dubai #traveler #liverty #minimum #ordermade

[bikespeed]

Is this the perfect bike for everyone who wants a top bicycle and only now and then needs electric support for the commute?

Santos is without any doubt a brand that builds premium bicycles. They're known for their trekking bikes. 

It seems they have a perfect solution for people like me: a bike with an 'ordinary' rear wheal for holiday trips that can easily be swapped for one with a Swissdrive engine to go to work for instance.

That is possible thanks to the Pinion gears that sit around the bottom bracket. Santos also developed a tensioner for the belt.

I have no clue about the price of this Travelmaster 2.9E, but I guess this 1 bike must be cheaper than the 2 bikes it can replace. Just an inkling.

[omegaforums]

Vintage Nivada Travelmaster World Timer In Stainless Steel

[cyclingearth]

Zaterdag 20 juli, Gent - Breskens

Het nachtblauw kleurt zalmroze als de wielen hun eerste rondjes draaien. Zes uur in de ochtend en met een minimum aan bepakking zetten we koers naar Breskens, daar waar de Westerschelde uitmondt in de Noordzee. Verbazend veel leven al in Gent als we Dampoort en de Muide passeren. Sommigen zitten (nog) op het terras. Enkele Afrikaanse vrouwen doen aan ochtendgymnastiek. We rijden verder naar Evergem om aansluiting te zoeken op het netwerk van knooppunten.

In Evergem slaapt nog iedereen als we op punt 44 stoten. Via 45, 41 en 40 komen we onmiddellijk in landelijker gebied terecht; neen, koeien en mais zijn mij niet meer vreemd.

Over een onverhard pad tot 33 en zo via 20 tot in Oosteeklo, waar de Vlaamse vlag aan de gevels van enkele huizen wappert. Ik stel me de vraag of onze nieuwe koning er mee gemoeid is. Voor één van die huizen bevindt zich een bankje, maar we beslissen toch liever niet zo vlak bij een potentieel extremistische flamingant te zitten. Niet dat ik erg koningsgezind ben; hij moest maar eens denken dat we Walen zijn.

Iets voorbij Oosteeklo houden we halt om de eerste honger te stillen. Het is ondertussen vrij bewolkt en redelijk fris, een niet onaangename afwisseling in vergelijking met de voorbije tropische weken.

Via 69 en 66 gaat het tot in Bassevelde. Via 59, 62 en 69 voorbij de Oostpolderkreek op wederom een onverhard pad verder tot 75. Het landschap krijgt stilaan een ander karakter: de polders zijn nabij.

Van al dat gehobbel moet ik serieus kakken en op weg naar punt 43 in Sint-Jan-In-Eremo zien we plots een modern sportcentrum, de Boerekreek, waar ik hoop mijn ei te leggen. Het is nu ver half tien maar nergens op het terrein valt een teken van leven te bespeuren. Bij nader onderzoek blijkt dit ding in het weekend zelfs volledig gesloten. Dat ei zal voor later zijn.

De bewolking is ondertussen compleet en er valt zelfs een drupje regen. Aan punt 42 slaan we een kasseistrook in en arriveren zo langs 44 en 45 bij de Belgisch-Nederlandse grens. We moeten even zoeken welke kant punt 31 is, als een vriendelijke (en misschien wat verveelde) local grensbewoner van oudere leeftijd ons ter hulp snelt: '31? Richting Ijzendijke'. 'Daar moet je heen. Rechtdoor.'

Het valt meteen op dat we ons in Nederland bevinden. Al noemt men dit dan het 'land van Oranje', de baksteen is dit hier duidelijk niet. Ook merk je dat de fiets hier als een volwaardig voertuig wordt gerespecteerd. Duidelijke aanwijzingen met afstanden specifiek voor fietsers. Fietspaden zo goed als altijd op een aparte strook bijna even breed als de gemiddelde weg in België. Volledig autovrije fietsroutes à volonté.

En zo komen we in Ijzendijke waar het blijkbaar folkloristische dag is. Massa's kramen, toeristen en locals. En iets met kleine paarden op het marktplein. We eten onze boterhammetjes en stoppen even bij de molen voor een drankje uit de lokale C1000. De goedkoopste.

Na Ijzendijke fietsen we via punt 50 een beetje fout naar Schoondijke waar we toevallig een fietswinkel zien. Tweewielers noemen ze dat ook. Uit voorzorg schaffen we nog een 26 inch binnenband aan en zetten dan via 21 en 22 koers richting Breskens. Er staat ondertussen een stevige bries, en de zon lijkt vandaag nog steeds vrijaf te nemen.

Met ongeveer 64 kilometer in de trappers sinds ons vertrek rijden we omstreeks 14u bezweet de jachthaven van Breskens in. Met die grijze lucht en het vaalgroene water overvalt ons een troosteloos gevoel. Dat het er vol loopt met typisch toeristische Duitsers helpt ook niet echt.

We zijn best wel bekaf - dat zal het vroege ontwaken zijn - en beslissen gauw een camping op te zoeken een eindje verderop. Op minicamping Scheldehoeve iets voor Hoofdplaat versieren we voor een prikje het laatste vrije plekje met een schitterend uitzicht op het platteland. Ik zet de tent op, we lossen de bagage. Kort nadien ligt er alvast iemand te snurken.

Ik maak ondertussen kennis met een vreemd object.

Rond vijf uur springen we nog een laatste maal op de fiets om een kleinigheid te gaan eten in Hoofdplaat, een klein dorpje een tweetal kilometer verderop. Na het eten word ik plots weer herinnerd aan mijn ei, dat ik dan ook met de nodige passie leg in het toilet van waarschijnlijk het enige restaurant in Hoofdplaat. De tocht terug naar de tent verloopt alvast heel wat lichter.

Eens terug op de camping, ligt er al gauw weer eentje te snurken.

Ik loop nog wat rond op de boerderij en maak nieuwe vrienden.

Sommigen onder hen delen mijn interesse in fietsen.

De zon wordt stilaan toch nog wakker en verjaagt de wolken. Zo geniet ik nog van een mooie zonsondergang met mijn nieuwe vrienden.

77 kilometer hebben we er vandaag in totaal doorgedraaid. Een nachtje in de buitenlucht zal deugd doen. Hopelijk blijven mijn vrienden vannacht wat kalm en sabbelen ze niet te veel aan mijn stuur.

Morgen the long way back.