CYRK

[cyrk-blog]

i never meant that you shouldn’t try to explain or understand something, but just don’t say that the real meaning of x is y. don’t abandon the thing in itself, because the thing in itself really exists.

susan sontag (from the rolling stone interview with jonathan cott)

[cyrk-blog]

one of the primary things that a good society should be about is to allow people to be marginal. what’s so awful about countries that call themselves communist is that their point of view does not allow for dropouts or marginal people. (...) i think we have to allow not only for marginal people and states of consciousness but also for the unusual and the deviant. i’m all for deviants. i also think, of course, that it would be pretty impossible for everybody to be deviant—obviously, most people have to choose some central form of existence. but instead of becoming more and more bureaucratic, standardized, oppressive, and authoritarian, why don’t we allow more and more people to be free?

susan sontag (from the rolling stone interview with jonathan cott)

[cyrk-blog]

and we today don’t have much: the two things that spiritual values have become attached to since the collapse of religious faith are art and illness.

susan sontag (from the rolling stone interview with jonathan cott)

[cyrk-blog]

the two poles of distinctively modern sentiment are nostalgia and utopia

susan sontag (from the rolling stone interview with jonathan cott)

[cyrk-blog]

there is no possibility of true culture without altruism

susan sontag

[cyrk-blog]

there would seem to be some resemblance between the way Eros acts in the mind of a lover and the way knowing acts in the mind of a thinker (...) when the mind reaches out to know, the space of desire opens

anne carson, “eros the bittersweet”

[cyrk-blog]

falling in love and coming to know make me feel genuinely alive

anne carson

[cyrk-blog]

że nie słyszałem (...) werbli w nocy i za dnia, że do moich uszu nie docierał łomot bojówkarskich rozrób, że nie widziałem mundurów i okropnych twarzy hołoty, która maszerowała równym, mocnym krokiem – za to, wiem, pardonu być nie może.

jean améry, unmeisterliche wanderjahre za sebaldem (utracony kraj)

[cyrk-blog]

Améry definiuje ojczyznę – Heimat – jako coś, czego się nie potrzebuje, gdy się to ma, innymi słowy: wszelkie pozytywne deklaracje w tym przedmiocie są niemal z góry podejrzane i tylko ex negativo, na wygnaniu, przekonać się można, co znaczy lub mogłaby znaczyć dla kogoś ojczyzna.

w. g. sebald, opis nieszczęścia (utracony kraj)

[cyrk-blog]

znowu ta odwieczna walka z odwiecznym olbrzymem. wprawdzie nie on walczy, walczę tylko ja, on tylko kładzie się na mnie jak parobek na stole w gospodzie, krzyżuje ramiona na mojej piersi i przyciska podbródkiem. czy zdołam wytrzymać to brzemię?

franz kafka za sebaldem

[cyrk-blog]

uczenie się musi pozostać przygodą, w przeciwnym razie jest martwym płodem. to, czego się w danym momencie uczysz, powinno być zależne od przypadkowych spotkań, kontynuowane od spotkania do spotkania, nauka pośród przemian, nauka pośród rozkoszy.

elias canetti, prowincja ludzka za sebaldem (summa scientiae)

[cyrk-blog]

jeżeli władca zawsze tkwi na swoim miejscu, nauczyciel stale jest w podróży

w. g. sebald, opis nieszczęścia (summa scientiae)

[cyrk-blog]

tęsknota do totalnego porządku nie potrzebuje życia. zdradza raczej, jak zauważa Canetti w zapiskach, instynkty mordercze.

w. g. sebald, opis nieszczęścia (summa scientiae)

[cyrk-blog]

jedyną zmianą jest zmiana światła

theodor w. adorno o schubercie za sebaldem (nieodkryta kraina)

[cyrk-blog]

[władca] wypycha możliwie dużo zachowań, także tych, które zrazu uchodzą za nienaganne, na margines porządku, uznaje je za naruszenie granic, a tym samym za brud. takie zakazy mianowicie pomnażają strach, o który mu chodzi. nawet najgorliwszy nie może w końcu sprostać jego wymaganiom, staje się winny i odtąd zdany na łaskę władcy. im większe ambicje władzy, tym donośniej z reguły rozlega się nawoływanie do porządku i czystości. władza skrupulatnie przemilcza fakt, że tym samym wytwarza właśnie nowy rodzaj brudu. w gruncie rzeczy jej pragnieniem jest uniwersalny chlew; nie zależy jej powiem na higienie, lecz na samej sobie. sprawowanie władzy to zatem w dosłownym sensie brudny interes.

christian enzensberger, größerer versuch über den schmutz za sebaldem (prawo hańby)

[cyrk-blog]

las jest wielki, ciemność też. czasem tam w środku siedzi jakieś dziwadło i nie daje spokoju. czymś takim jestem, niczym więcej. i nawet nie chcę być niczym więcej.

thomas bernhard, wywiad z andré müllerem za sebaldem (gdzie ciemność zaciska stryczek) 

[cyrk-blog]

cała ludzkość od dawna przecież żyje bez reszty na wygnaniu, w najgenialniejszy, bo najbardziej bezwzględny wobec samej siebie sposób wymeldowała się, wyrwała z natury [...], a pojęcie natury, widzi pan, tak jak nadal je rozumiemy i jak nadal, w najbardziej niedorzeczny sposób, rozumieją je, stosują i praktykują ludzie, do których się zaliczamy, gazety, które otwieramy, książki, filozofie itd., to pojęcie przecież w ogóle już nie istnieje [...]. natura wcale już nie istnieje.

thomas bernhard, ungenach za sebaldem (gdzie ciemność zaciska stryczek)