Dhanica Ocumen

I am enough of an artist to draw freely upon my imagination.

[da-weaver]

Hinuhubog ko ang hangin sa korte ng iyong katawan

At saka ko ito yayakapin.

Sa pagpikit ng aking mga mata,

Naririnig ko ang iyong paghinga

Sa aking kanang tainga.

Niyayapos ko ang iyong buhok

Sinasalat ng aking mga labi ang hangin

Na para bang nakalapat sa iyong mga labi.

Ganito ako sa araw kung managinip.

Hindi ang paghangad sa anomang pantasya

Kundi ang muling madama ang alaala

Sa kung paano mo ako noon niyakap, hinalikan, at inibig...

Muli,

Kahit sa hangin lang.

Mayo 5, 2019

[thepersonalquotes]

[thepersonalquotes]

[thepersonalquotes]

[da-weaver]

Hinanap ko ang sarili sa iyong mga tula. Hinalugad ang mga metapora Kung saan ako nakatago. Sa tuwing babanggit ka ng rosas, Tinatanong ko ang sarili kung ako ba iyon. At tuwing babanggit ng mga lugar, Binubungkal ko sa mga alaala kung kasama ba kitang nagtungo doon. Hiwaga pa rin sa akin ang mga tayutay Ng iyong mga tula. Napagod na akong hanapin ang sarili Sa mga linya at taludtod. Wala ako doon. Siguro nga, di mo na naaalala ang mga oras natin, Kaya di mo ako sinusulat.

Sabi nga nila, kung minahal ka ng makata, Ay lagi kang mabubuhay sa kaniyang mga tula.

Ito siguro ang dahilan kung bakit ako araw-araw na namamatay.

[da-weaver]

Sa tuwing magpapaalam sa mga alaala, Hinahawakan ko muna ang kaniyang mga kamay. Hahalik sa likod ng kaniyang mga palad Nang nakapikit ang mga mata.

Sa tuwing magpapaalam sa mga alaala, Lagi akong bumubulong ng patawad Sa tuwing papatak ang mga luha. Sino ba naman ang gustong nagpapaalam sa mga alaala?

Niyayakap ko siya nang mahigpit Bago bumitaw, bago lumisan. Sa oras na kailangan nang maghiwalay, Tatalikod ako at lalakad nang palayo.

Sinubukan kong huminto at lumingon, Baka sakaling lilingon din siya at patakbong babalik. Ngunit ako lang ang lumingon Habang pinapanood siyang lumalayo.

[da-weaver]

Sa UP Fair 160219

Hindi ko gusto ang mga matataas na lugar Takot akong malula kaya Di ako pumupunta sa mga perya. Kagabi, inaya mo akong sumakay sa tsubibo. Nanginginig ang mga tuhod ko Habang pasakay sa malaking kahon. Nawala ang takot ko nang makatabi kita. Sa tuwing tataas-baba ang pag-ikot, Hinahawakan ko ang iyong braso Hanggang di ko na gustong huminto sa pag-ikot. Kung pangwalang-hanggan ang lagi kang katabi, Mas pipiliin kong harapin ang takot. Kung alam mo lang, gusto kitang halikan Habang nasa pinakatuktok tayo Tanaw ang kalangitang nabubudburan ng mga bituwin. Hindi ako nakakuha ang litrato ng gabing iyon Kaya ipipinta ko na lang ang gabi, ang tayo Sa tsubibo sa pamamagitan ng aking mga tula.

25 Feb 2019

[da-weaver]

Naghawak sila ng kamay Sa ilalim ng mesa Kapuwa may suot na singsing Ang sa isa ay ginto, at ang sa isa nama'y pilak.

[da-weaver]

Maya't maya dumadalaw ang kaniyang mga halik Sa aking gunita. Minsan, para siyang magnanakaw na walang pasabing mangkukubkob sa lumilipad na isip kahit pa hindi magkaugaga ang buong araw sa dami ng gawain. Napapapikit ako sa tuwing siya ay dadalaw sa aking gunita. At saka babagal ang takbo ng oras At mawawala ang dating laman ng isip Hanggang siya na lamang ang naroon. Malinaw kong napagmamasdan ang kaniyang mga ngiti, Nahihipo ang init ng kaniyang mga palad, At muling natitikman ang tamis ng kaniyang mga halik. Ito lang ang ngiting di ko pagsasawaang tignan, Ang kamay na laging ko hahawakan, At ang labing tanging aking hahalikan.

5 Marso 2019

[da-weaver]

PelikulaLektura with Prof. Rolando Tolentino (at UP Diliman) https://www.instagram.com/p/BuayAkpnCPmdLS-BzH8G2bUzQLEzMxuLgsUEVM0/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=1gd65girf96o

[da-weaver]

[da-weaver]

Letters letters and more letters. Thank you for the love 😇 https://www.instagram.com/p/BoxRYSanj9fT3UEfGYXI08QW_PoMNDE95yet1o0/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=1hcjqyr21y0gw

[da-weaver]

at Kabisera de Talyer https://www.instagram.com/p/Bod6zwknG-1VTcdJG95fMLWF_g_hFk002_OcJQ0/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=3n6geqjfbxij

[da-weaver]

When you're caught red-handed 😁 Hello, old man 🙃 https://www.instagram.com/p/BodhRz3Hizlx8D_BFdg1e3k6lnfDnsAMUtKg_w0/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=1mpbct06nyw7r

[da-weaver]

Oh you little fella, you saved my day. #stillworking (at Valenzuela City) https://www.instagram.com/p/BoXQkb1HEysLAFctR__8yVNYgl1as-evTdf-Z80/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=1ppej7clgw2tu

[da-weaver]

These are too accurate about Leo 😁🙃 https://www.instagram.com/p/BoXHK_FnsWT2HZdQYcIVh9e4Zz4An97scwoMRo0/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=iiv04wu37hv4

[da-weaver]

"I hate seeing you like that", said the woman in the mirror. Agatha was quiet as she approach the sink and face the mirror. She wanted to apply press powder on her cheeks but her tears kept on sweeping them away. Words failed to come out of her mouth but she talked with the woman in the mirror through their eyes. The woman on the other hand, clearly understood everything. "I hate.seeing. myself. like this.I hate.tears. and I hate. feeling. my heart. struggling. to. beat. This kills. me.," said Agatha while looking at her. She was trying hard to sweep off her tears by washing his face with water from the sink, but the pressure of her eyes is stronger than of the tap water. "I am enough to see you washing hands or fixing yourself, or brushing your teeth, or practicing your smile... But this is beyond your normal. It is not reflecting the real you anymore", the woman said. Agatha dried her face with a towel. "I think I need to find myself again". The bell rang as a signal for the change of subject. Agatha immediately fixed herself and went back to the classroom.