Rabbim,
Bir mevzu var konuşmamız lazım;
Kederimin başına bir iş geldi
Ve ben ne yapacağımı bilemiyorum.
Sözü uzatmak israf sayılmasın n’olur
Cümleye nereden başlarsam başlayayım
Yüklemi ayrılık oluyor.
Bazen kendimi çekiştirmekten utanıyorum.
En son az önce öldüm.
Ölüsüne yabancı toprak,
Tamiri caiz mi bilmem,
İçimde incinen bir telaş var…
Rabbim,
Susmak, pahalı bir eylem
Konuşsak biraz.
Hüznümün başına bir şiir geldi.
Unuttuğum bir yanım kanadı az önce.
Ve abdestsizim üstelik.
Ettiğim tövbelerden şüpheliyim.
Bedenimin sıkıntısı pişmanlık sayılsın n’olur
Sen ol dersen,
Sözüm şiir
Şiirim dua
Duam makbul olur.
Rabbim, sözün burasında o’na seslenmek istiyorum:
"Yüzümde vişneçürüğü bir alışkanlığı taşıyorum;
Hep seni düşünüyorum, hep seni düşünüyorum...
Rabbim,
Dilimdeki efkârın konforundan korkuyorum.
Biraz konuşsak diyorum.
Kimse oturup ağlamıyor merdivenlerin iç çekişine.
Ve ben durmuş merdivenleri düşünüyorum.
Düşünmek şükürden sayılsın n’olur
Şükür demişken onu şiirin sonuna saklasam?
Sen saklımı da bilirsin...!🙏
Neyse sustum.....
___🍀🌺
