DENTYSTKA PISZE @danadent - Tumblr Blog

#pacjentka #pacjent #dentystka #dentysta #danadent #zielona góra #Lisia 49 #poezja #wiersz #Dana

Résumé of dental surgery

Mój gabinet funkcjonuje przy ul. Lisiej 49 już 30 lat. Na początku zajmowałam tylko jedno pomieszczenie. Dzisiaj tak bardzo to miejsce się zmieniło (nie do poznania!). Gabinet został w pełni wyremontowany i wyposażony w profesjonalny i nowoczesny sprzęt tak, że zupełnie nie przypomina stanu z lat 90 (rozwój technologii w stomatologii osiągnął niebywały rozmach). Od 2000 r. szkoliłam na stażach podyplomowych młodych lekarzy stomatologów. Młodzi dentyści okazali się na tyle wspaniali, że z niektórymi z nich współpracuję do dzisiaj. Obecnie w ramach grupowej praktyki lekarskiej w gabinecie pracuję nie tylko ja, ale także: pani dr Alicja Szarowar, pani dr Karolina Tarka-Sarna (obecnie na urlopie) oraz pani dr Aleksandra Stuce, która właśnie kończy specjalizację chirurgii stomatologicznej.

Zakres usług stomatologicznych obejmuje opieką dentystyczną dzieci, dorosłych i ludzi starszych. Wykonujemy zabiegi ze stomatologii zachowawczej, chirurgii i protetyki, w których się specjalizujemy. Często wykonuje się zabiegi w znieczuleniu ogólnym, co jest lub powinno być ważne dla osób, które pracują za granicą i przyjeżdżają do kraju na chwilę, dla osób, które nie mają czasu na leczenie klasyczne, a szczególnie dla osób, które boją się leczenia stomatologicznego, które nie tolerują dźwięków wydobywających z pracującego sprzętu dentystycznego czy dla osób, które mają bardzo duży odruch wymiotny. Znieczulenie ogólne jest zalecane dla tych pacjentów, którzy boją się znieczuleń miejscowych, tj. boją się ukłucia tej legendarnej i strasznej igły. Warto co najmniej dwa razy do roku wybrać się do dentysty, przełamać się i przyjść, na wizytę kontrolną. Pamiętajmy, że w domu w lustrze sami nie jesteśmy dokładnie sprawdzić całej swojej jamy ustnej. Najdokładniej i najrzetelniej zrobi to dentysta. A jeśli im częściej będziemy chodzić na wizyty kontrolne do dentysty, to tym mniej będzie leczenia.

Dzieci bardzo lubią u nas leczyć zęby. Od pierwszych wizyt przez kolejne bawimy się, śmiejąc się i żartując, a przy okazji ucząc, jak dbać o zęby, jak szczotkować, jakich past do zębów używać itp. A zawsze znajdzie się u nas dla małego pacjenta drobny upominek, „medal” za odwagę. Kiedyś zaoferowałam darmowe wizyty kontrolne dzieci z pobliskiej szkoły podstawowej w ramach spontanicznego i autorskiego programu profilaktyki dentystycznej u najmłodszych. Bardzo wzruszającym momentem było, gdy w podzięce przyniosły kolorowe, ciepłe i wesołe rysunki o wizytach u dentysty.

Panuje podobno przesąd, że każdy boi się dentysty. Strach, nawet irracjonalny, najlepiej pokonywać zabawą i śmiechem. Naszemu gabinetowi przypięto nawet łatkę „wesołego gabinetu”. Każdy się boi się inaczej i dlatego do każdego pacjenta podchodzimy indywidualnie. Często proponuję słuchanie pacjentowi jego ulubionej muzyki przez słuchawki. Najwięcej jednak daje szczera i otwarta rozmowa z pacjentem o przebiegu leczenia, efekcie końcowym czy przedstawieniu najlepszej oferty dentystycznej, dostosowanej do indywidualnego stanu zdrowia jamy ustnej i uzębienia. Z doświadczenia wiem, że ważne jest: wysłuchać obaw pacjenta i na spokojnie go uspokoić, że tak naprawdę nie ma się czego bać. Strach ma wielkie oczy.

Od 2011 r. realizuję również swoje usługi dentystyczne w ramach kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia (NFZ), a od 2013 r. również we współpracy z NFZ leczę osoby z orzeczoną niepełnosprawnością. Leczenie takich ludzi odbywa się zawsze w znieczuleniu ogólnym, gdyż bardzo często jest to jedyny sposób aby wykonać zabiegi i doprowadzić do sanacji jamy ustnej. Z pacjentami z orzeczoną niepełnosprawnością bardzo często jest utrudniony kontakt, szczególnie z osobami po porażeniu mózgowym, z autyzmem, po wypadkach. Trzeba im zapewnić na tyle komfortowe warunki, by zabieg był jak najmniej obciążający i bez stresu. To jest wielkie wyzwanie i obciążenie dla własnej psychiki. Pomoc ludziom z orzeczoną niepełnosprawnością jest potężną dawką pokory, ale i wielkiej satysfakcji, że się robi coś naprawdę dobrego i realnego.

Danuta Sorochan-Olszak, lekarz stomatolog chirurgii stomatologicznej od trzydziestu lat prowadzi praktykę stomatologiczną w Zielonej Górze, absolwentka Pomorskiej Akademii Medycznej, przez 10 lat była prezesem Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego O/Zielona Góra, odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi, jest członkiem Okręgowej Izby Lekarskiej O/Zielona Góra.

Indywidualna i Grupowa Specjalistyczna Praktyka Stomatologiczna DANADENT s.c., ul. Lisia 49, 65–093 Zielona Góra.

Po co komu foto RTG?

Zdjęcia rentgenowskie (rtg) są niezbędne do jak najlepszego i efektywnego leczenia stomatologicznego, gdyż dostarczają lekarzowi dentyście mnóstwo cennych informacji o stanie jamy ustnej i pozwalają mu postawić precyzyjną diagnozę i wykryć próchnicę w miejscach niedostępnych dla oka. Innymi słowy - jest to metoda diagnozowania poprzez obrazowanie uzębienia i zębów.

U góry zdjęcie rtg

Mamy kilka rodzajów zdjęć rtg:

1. pantomogram (rtg), poprzez zbitkę słów panorama i tomogram: to jest zdjęcie rentgenowskie zakrzywionych struktur szczęki i żuchwy, zwane także jako zdjęcie panoramiczne,

2. szczególnym rodzajem pantomogramu jest ortopantomogram (opg), który jest wykonywany w technice ortoradialnej; podczas naświetlania prostopadle padający na kliszę promień przechodzi przez każdy ząb prostopadle do krzywizny wyrostka zębodołowego w tymże miejscu,

3. cefalo, telerentgen - zdjęcie cefalometryczne, boczne zębów i czaszki - obrazuje część twarzową czaszki, dzięki czemu uwidacznia struktury kostne, tkanki miękkie oraz zatoki przynosowe; zdjęcia tego rodzaju stosuje się głównie w ortodoncji w celu diagnostyki wad zgryzu oraz także w protezie stomatologicznej i chirurgii,

4. punktowe zdjęcie rtg zębów ma zwykle wymiary ok. 3x4 cm i obrazuje od jednego do czterech zębów (w zależności od miejsca zęba na łuku zębowym) na jednej kliszy; wykonuje się to zdjęcie głównie po to, aby ocenić obecność próchnicy, uwidocznić zmiany zapalne wokół wierzchołka korzenia, ocenić jakość wypełnień, aby skontrolować postępy leczenia kanałowego i także ocenić wypełnienie kanału, skontrolować wprowadzenie implantu i - co istotne - ustalić przyczynę bólu zęba u pacjenta.

U góry zdjęcie cefalometryczne

Badania diagnostyczne poprzez wykonanie zdjęć rtg i otg są bezbolesne. Wykonuje się je radiografem metodą wewnątrzustną (poprzez umieszczenie kliszy lub lampy rtg w jamie ustnej) albo zewnątrzustną (głowica aparatu rtg znajduje się po jednej stronie głowy pacjenta, a film - po drugiej). Metody wewnątrzustnej nie stosuje się, gdyż zdjęcia tą metodą wykonane są bardziej zdeformowane i więcej struktur się nawzajem nakłada niż w przypadku zdjęć wykonanych metodą zewnątrzustną. Dawki promieniowania w metodzie tradycyjnej w obu metodach (zewnątrzustnej i wewnątrzustnej) wynoszą średnio 20-30 µSv. Jednakże wraz z rozwojem technologii kliszę może z powodzeniem zastąpić czujnik CCD, dzięki czemu obraz jest wyświetlany na ekranie monitora i może być zachowany w wersji cyfrowej. Ponadto dawka promieniowania w metodzie cyfrowej wynosi ok. 5-20 µSv. W Polsce jednak nadal popularna jest metoda radiografem aniżeli poprzez czujnik CCD.

Zaleca się, aby panoramiczne zdjęcie rtg wykonywać raz do roku a przy kwartalnych wizytach kontrolnych u dentysty raz na kwartał tylko w razie konieczności punktowe zdjęcie rtg. Owe punktowe zdjęcia rtg wykonuje się na prośbę lekarza przed ekstrakcją, aby łatwo, szybko i bezboleśnie móc wykonać zabieg, ale warto przed wizytą u dentysty w przypadku dolegliwości bólowych zęba je wykonać. Diagnostyka, kontrola i zabieg przebiegną znacznie łatwiej i szybciej.

Pantomogram ma jednak pewne wady: nie odzwierciedla rzeczywistych rozmiarów obrazowanych tkanek. Szczęki i trzon żuchwowy są wydłużone, gałęzie żuchwy - skrócone, a cały obraz - powiększony o ok. 15%. Poza tym niektóre struktury mogą nie być uwidocznione na zdjęciu, jeśli nie znajdowały się w okolicy warstwy badanej przez pantomograf, a to dlatego że to zdjęcie wykonywane jest warstwowo. Mało tego! Często na zdjęciu nakładają się struktury, np. kręgosłup szyjny nakłada się na siekacze i powierzchnie styczne zębów w odcinkach bocznych. A samo wykonanie panoramicznego zdjęcia rtg może być nieprzyjemne dla pacjentów (pozycja stojąca, nieruchoma). Na szczęście wadę zdjęć warstwowych nie posiadają zdjęcia sumacyjne i tomografia komputerowa.

U góry zdjęcie panoramiczne

Dlatego zaleca się przed wizytą u dentysty raz na rok wykonać zdjęcie rtg pantomograficzne metodą zewnątrzustną lub punktowe zdjęcia zęba na prośbę lekarza, lub w przypadku dolegliwości bólowych.

Przewiduje się jednak, że metoda rtg ustąpi na rzecz metody cyfrowej: zdjęcia sumacyjne i tomografia komputerowa ze względu na mniejsze dawki promieniowania oraz szybkość wywołania zdjęcia (w przypadku rtg trzeba odrobinę poczekać od 10 do 20 minut). Jednakże do tego potrzeba zainwestowania w modernizację laboratoriów rtg (zakup sprzętu).

Dentysta a refundacje

Wytyczne Światowego Stowarzyszenia Stomatologicznego dotyczące relacji między lekarzem dentystą a organizacjami zajmującymi się refundacją.

Światowe Stowarzyszenie Stomatologiczne określa pewne uniwersalne zasady dotyczące związku pomiędzy zawodem lekarza dentysty a wszystkimi organizacjami zajmującymi się refundacją, zarówno państwowymi, jak i prywatnymi.

1. Należy zachować nadrzędną i podstawową zasadę, że wszystkie decyzje dotyczące leczenia są sprawą pomiędzy lekarzem dentystą a pacjentem.

2. Dentysta powinien doradzać zabiegi, które są najkorzystniejsze dla zdrowia jamy ustnej pacjenta. Informacja, czy pacjent kwalifikuje się do programu refundacji nie powinna mieć wpływu na jego decyzje.

3. Programy refundacji powinny być dostępne dla wszystkich uprawnionych dentystów, którzy zdecydują się wziąć w nich udział.

4. Pacjenci powinni mieć nieograniczone prawo wyboru dentysty.

(Związek między zawodem lekarza dentysty a firmami ubezpieczeniowymi zajmującymi się refundacją. Potwierdzone przez Komitet Stomatologii Światowego Stowarzyszenia Stomatologicznego w marcu 2008 w Ferney-Voltaire, Francja. Przyjęte przez Zgromadzenie Ogólne Światowego Stowarzyszenia Stomatologicznego: październik 1998 - Barcelona, Hiszpania, [w:] "Journal of Stomatology. Czasopismo Stomatologiczne" Vol. 67 Issue 1, 2014, s. 139.)

Co dentysta i technik dentystyczny powinni?

Dentysta powinien wg PTS*:

- wywiązywać się ze wszystkich obowiązków w zakresie wszystkich procedur klinicznych umożliwiając technikowi dentystycznemu realizowanie najwyższej jakości usług,

- brać odpowiedzialność prawną w stosunku do pacjenta dotyczącą zarówno zabiegów klinicznych, jak i prac przyjętych od technika dentystycznego,

- dostarczyć na piśmie technikowi dentystycznemu konkretne wskazówki i specyfikacje wymagane do wykonania usługi,

- wziąć wyłączną odpowiedzialność zarówno za diagnozę i związane z nią dalsze działania, a tym samym zapewnić pacjentowi trwałą opiekę.

A technik dentystyczny powinien wg PTS*:

- akceptować i postępować zgodnie ze wskazówkami i specyfikacjami dostarczanymi przez dentystę,

- współpracować z dentystą w sprawie alternatywnych lub nowych technik i procedur,

- przestrzegać instrukcji i porad świadczonych przez producentów materiałów,

- upewnić się, że zalecenia i specyfikacje są możliwe do zrealizowania i pozwalają na zapewnienie usługi o wysokim standardzie,

- przestrzegać odpowiedzialności prawnych związanych z pracą w laboratorium, określonych przez przepisy ustawowe i wykonawcze danego kraju,

- chronić wszystkie dane związane z pacjentem i jego aparatami dentystycznymi.

UWAGA!

W tym stanowisku Światowe Stowarzyszenie Dentystyczne (w związku z tym, że stomatologia nie jest zawarta w szkoleniu techników dentystycznych):

- sprzeciwia się wszelkiego rodzaju leczeniu pacjentów przez techników dentystycznych,

- ostrzega władze krajów przed potencjalnie szkodliwymi skutkami przyznania technikom dentystycznym prawa do leczenia pacjentów,

- sprzeciwia się wszelkiego rodzaju edukacji na poziomie studiów licencjackich i podyplomowych nadających technikom dentystycznym status usługodawcy opieki zdrowotnej.

*(FDI POLICY STATEMENT Stanowisko PTS, Technik dentystyczny. Oryginalna wersja przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne w październiku 1998 r., Barcelona, Hiszpania. Poprawiona wersja przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne 26 października 2007, Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie, [w:] “Journal of Stomatology. Czasopismo Stomatologiczne” Vol. 66 Issue 6 2013, s. 884)

Co to jest stomatologia?

Stomatologia jest złożoną nauką medyczną odznaczającą się wysokimi standardami, która obejmuje profilaktykę, profilaktykę, diagnostykę i leczenie chorób tkanek twardych i miękkich jamy ustnej i szczęk, wad i uszkodzenia zębów, jamy ustnej i szczęk, a także zastępowanie brakujących zębów i przywracanie funkcjonalności jamy ustnej.

(FDI POLICY STATEMENT Stanowisko PTS, Technik dentystyczny. Oryginalna wersja przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne w październiku 1998 r., Barcelona, Hiszpania. Poprawiona wersja przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne 26 października 2007, Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie, [w:] "Journal of Stomatology. Czasopismo Stomatologiczne" Vol. 66 Issue 6 2013, s. 884)

JAK TO JEST U DENTYSTY

Jaka jest sylwetka dobrego dentysty?

Danuta Sorochan–Olszak*: Dobry dentysta jest skrupulatną i dokładną osobą, która nieustannie się dokształca. Bardzo ważny jest dobry kontakt z pacjentem. Do każdego trzeba podchodzić indywidualnie, z dużą gracją i cierpliwością. Musi umieć też nie ugrząźć w masie biurokracji.

Jak to w końcu jest? Mamy dentystów czy stomatologów?

Od momentu naszego wejścia do Unii Europejskiej zmieniono nazewnictwo z „lekarza stomatologa” na „lekarza dentystę”, tłumacząc się ujednolicaniem nazw zawodów w całej zjednoczonej Europie. Na szczęście pozostawiono nam tytuł lekarza. Na Zachodzie dentysta takiego tytułu nie posiada. Formalnie jesteśmy lekarzami dentystami, ale można jeszcze spotkać gdzieniegdzie i starą nazwę „stomatologa”.

To czym się różni polska stomatologia od zagranicznej?

Polscy stomatolodzy w porównaniu do zachodnich dentystów posiadają nieco więcej uprawnień, np. dentyści z niektórych krajów UE nie mogą wykonywać zabiegów chirurgicznych i wystawiają jedynie skierowania do chirurga ogólnego.

Na czym polega praca dentysty?

Lekarz dentysta leczy całą jamę ustną: zęby, śluzówkę, język, policzki, wargi (tkanki miękkie) i węzły chłonne, staw skroniowo – żuchwowy, śliniaki… Co istotne: to nie tylko zęby. Zwykle wizyta u dentysty kojarzy nam się z leczeniem bądź, co gorsza, z wyrywaniem zębów, ale leczenie jamy ustnej nie ogranicza się tylko do naszego uzębienia.

Jak zmieniły się gabinety stomatologiczne w przeciągu kilkudziesięciu lat?

To jest pytanie na osobną, opasłą książkę. Dosłownie: wszystko zmieniło się tak, jak całe środowisko, kraj i nawet cywilizacja. Jeszcze dziesięć lat temu żyliśmy w innej epoce stomatologii.

A co się zmieniło w leczeniu zębów?

Wszystko zostało wręcz wywrócone do góry nogami. Dzisiaj są zupełnie inne, nowocześniejsze i lepsze metody, materiały, sprzęt i zakres wiedzy. Można o tym również napisać książkę.

Co jest ważne w zawodzie lekarza dentysty?

Trzeba posiadać wiedzę, którą się systematycznie pogłębia nie tylko z tytułu nałożonych na nas obowiązków, i być kompetentnym, sumiennym i rzetelnym w wykonywaniu tego zawodu. Równie ważne są odpowiedzialność i szacunek wobec pacjenta/ ów, a także, co szczególnie istotne wobec innych dentystów. Najlepiej jeśli dentysta naprawdę kocha to, co robi, a wtedy z każdym problemem sobie poradzi.

Dalej wyrywacie zęby obcęgami rodem z warsztatu samochodowego?

(śmiech) Nie używamy młotka. Aż tak źle chyba nie jest. Zresztą zamiast młotka stosujemy bardziej humanitarne metody znieczulenia. Igła! A teraz poważnie: narzędzia chirurgiczne są bardzo specjalistyczne i mają różne kształty i funkcje. Jedne służą do usuwania korzeni, inne do ekstrakcji zębów mlecznych czy stałych. Wszystkie są bardzo drogie. Ich ceny sięgają do 1100 złotych za sztukę, a w gabinecie potrzeba ich co najmniej kilkadziesiąt! Zaś znieczulenie staje się już standardem, dzięki któremu pacjent nie musi boleśnie przeżywać wizyty u dentysty.

Po co i jak często trzeba odwiedzać dentystę?

Wizyty kontrolne każdy z nas powinien mieć przynajmniej raz na pół roku, ale najpierw jest koniecznością wyleczyć wszystkie zęby i uzupełnić braki zębowe (jeśli zależy nam w ogóle na zębach).

Jak dbać o swoje zęby?

Najważniejsza jest prawidłowa higiena jamy ustnej: co najmniej trzy razy dziennie trzeba szczotkować zęby przez co najmniej pięć minut metodą wymiatania, dwa razy dziennie nitkować wszystkie przestrzenie zębowe, stosować płyny do płukania jamy ustnej i dobre pasty do zębów. Oczywiście dochodzą do tego częste wizyty kontrolne w gabinecie stomatologicznym. Dentyści cały czas to powtarzają i będą to do skutku powtarzać jak mantrę.

Które pasty do zębów i płyny do płukania jamy ustnej warto używać?

Każdą pastę do zębów, która jest z fluorem. Natomiast dobre płyny do ust zawierają chlorheksydynę. Aczkolwiek tak naprawdę najważniejsze są: sposób i czas szczotkowania.

Czy są jakieś programy profilaktyki zębów i czy odnoszą sukcesy?

Takich programów jest wiele, np. fluorkowanie zębów u pięcio–, sześciolatków w przedszkolach czy lakierowanie pierwszych zębów trzonowych u siedmiolatków.

Jak się ma higiena jamy ustnej do higieny uzębienia?

Należy pamiętać, że czyszczenie zębów powinno łączyć się ze szczotkowaniem języka i płukaniem jamy ustnej odpowiednimi płynami.

Kto najlepiej dba o swoje zęby, a kto najgorzej?

Nie ma takich podziałów, gdyż nie zależy to ani od wieku, ani od wykształcenia, ani od płci.

Jacy są pacjenci? Czy się boją? Jak reagują?

Pacjenci są naprawdę różni. Jedni się boją, inni nie, ale w gabinecie widać cały przekrój społeczeństwa. Jacy ludzie, tacy pacjenci.

Jak ludzie podchodzą do swoich zębów?

Jednym zależy na tym, aby były ładne, białe i zdrowe i ci leczą. A innym w ogóle nie zależy.

Z jakimi problemami najczęściej spotyka się dentysta?

Najczęstszym schorzeniem jest próchnica, która powoduje stany zapalne miazgi. Kończy się to ekstrakcją zęba. Bardzo dużą bolączką jest zła higiena jamy ustnej, poprzez nieusuwanie kamienia nazębnego i osadu. Kamień nazębny i osad prowadzą do stanów zapalnych śluzówki i parodontozy.

Jak dzisiaj wygląda wizyta u dentysty i ile średnio może trwać?

Najpierw lekarz przeprowadza wywiad lekarski, a następnie przeprowadza zabieg. W stomatologii zachowawczej opracowuje ubytek i zakłada wypełnienie. W zależności od zabiegu i potrzeb może znieczulić pacjenta. W leczeniu endodontycznym, czyli kanałowym, zaleca się leczyć pod mikroskopem, dzięki czemu leczenie to jest dokładniejsze i daje większy procent prawidłowego wyleczenia.

A jak wygląda wyrywanie zęba?

Najpierw podaje się znieczulenie nasiękowe lub przewodowe z dwóch stron. Następnie dźwignią przerywa się więzadła zębowo – zębodołowe (tj. te więzadła, które utrzymują ząb w zębodole). Po przerwaniu więzadeł odpowiednimi kleszczami i precyzyjnymi ruchami (prawo – lewo – dół) trzeba rozruszać ząb i go wyjąć. Na koniec zakłada się opatrunek chirurgiczny. I nic pacjenta nie boli!

Jakie zabiegi są najtrudniejsze?

Dość trudnymi zabiegami są chirurgiczne, np. usunięcie zatrzymanego zęba, torbieli, guzów czy leczenie nowotworów w jamie ustnej. Tak naprawdę jednak wszystko zależy od przypadku i nie ma typowych zabiegów. Czasami proste leczenie staje się trudnym. U jednej osoby np. wyrwanie ósemki trwa 10 min., a u drugiej – nawet 45 min. Pacjentów, z którymi jest utrudniony kontakt, najlepiej leczy się w znieczuleniu ogólnym (np. dzieci autystyczne).

Jak faktycznie wygląda sytuacja finansowa dentysty z własnym gabinetem?

Aby uruchomić własny gabinet dentysta potrzebuje co najmniej około trzysta tysięcy złotych i „mieć” pacjentów, aby móc go utrzymać. Miesięczny koszt utrzymania gabinetu balansuje w granicach dziesięciu tysięcy złotych. Resztki, które zostaną, są dochodem dentysty.

Jak wygląda sytuacja na rynku pracy dla dentystów?

Aktualnie absolwent akademii medycznej jest w bardzo trudnej sytuacji na rynku pracy. Coraz częściej wielu lekarzy dentystów rejestruje się po prostu w biurze pośrednictwa pracy.

Z kim musi współpracować dentysta?

Koniecznością jest współpraca z asystentką dentystyczną, technikiem radiologii i technikiem dentystycznym. Dentysta wszystkiego sam przecież nie zrobi.

A jaką rolę odgrywają dzisiaj w pracy komputer i telefon?

Niebagatelną. W dobie komputeryzacji i cyfryzacji to jest podstawowe narzędzie do choćby prowadzenia ewidencji pacjentów czy układania kalendarza wizyt dentystycznych (można umawiać się na wizyty telefonicznie lub mailowo).

Czy istnieje jakiś kamień filozoficzny dla dentystów? A jeśli tak, to co nim jest?

(śmiech) Żeby z komórek macierzystych wyhodować zęby i je przeszczepić do organizmu!

* Danuta Sorochan–Olszak, lekarz stomatolog chirurgii stomatologicznej od trzydziestu lat prowadzi praktykę stomatologiczną w Zielonej Górze, absolwentka Pomorskiej Akademii Medycznej, przez 10 lat była prezesem Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego O/Zielona Góra, odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi, jest członkiem Okręgowej Izby Lekarskiej O/Zielona Góra.

(Indywidualna i Grupowa Specjalistyczna Praktyka Stomatologiczna DANADENT s.c., ul. Lisia 49, 65–093 Zielona Góra)

LECZENIE STOMATOLOGICZNE - BEZ LĘKU I STRESU

W naszym społeczeństwie istnieje nadal duża grupa ludzi, która boi się wizyt w gabinetach stomatologicznych. Często strach jest nieświadomie przekazywany przez rodziców dzieciom. Wystarczy, że dziecko w wieku kilku lat słyszy w domu: " znowu muszą iść do dentysty, a tak bardzo się boją", a jest to kodowanie w pamięci i ujawnia się przy wizycie. Najczęstszym błdem jest pierwsza wizyta dziecka u lekarza dopiero wtedy, gdy cierpi z powodu bólu zęba albo ma rozwinięte próchnicę. Nie ma wtedy czasu na nawiązywanie więzi lekarz - pacjent.

W swojej wieloletniej pracy często miałam do czynienia z dziećmi, które nie lubiąlub wręcz boją się wizyt u stomatologa. Analizując problem uznałam, iż wizyty w gabinecie muszą być przyjemne, wykonywane zabiegi bezbolesne, sprzęt i materiały najwyższej klasy, a każdy pacjent wymaga indywidualnego podejęcia. Każdą grupą wiekową zajmują się w inny sposób. W przypadku dzieci najmłodszych pierwsze spotkania mają charakter zabawy. Maluchy są obecne przy badaniu rodziców, a po każdej wizycie dostają upominek. Pierwsze posadzenie na fotel polega na obejrzeniu zębków, zabawach ze szczoteczką itp. Wymaga to czasu i cierpliwości zarówno ze strony lekarza, jak i rodziców. Nigdy nie można robić nic na siłę czy wbrew dziecku. Jeżeli mały pacjent na nic nie pozwala, a stan zębów wymaga szybkiej interwencji to polecam leczenie w znieczuleniu, np. żel znieczulający lub iniekcją bezigłową. Wizyty kontrolne małych pacjentów powinny odbywać się często i zapisać w pamięci jako miłe chwile. Przyczyną strachu młodzieży są niemiłe wspomnienia wizyt u dentysty. Młodym osobom nie lubiącym np. odgłosu, który wydaje unit w czasie opracowywania ubytków, proponują znieczulenie miejscowe i słuchanie muzyki za pomocą słuchawek. Musza mieć pewność, że zabieg można przerwać i na następnej wizycie dokończyć leczenie. Dorośli pacjenci nie zawsze potrafią przyznaćsię do strachu, ani tym bardziej do fobii dentystycznej. Tutaj pomaga rozmowa na dowolne tematy, wywiad lekarski i przede wszystkim cierpliwość. Spokojne analizowanie sytuacji i zdarzeń, które najbardziej stresują, pozwala znaleźć sposób na złagodzenie lękęw. Osobom, które nie dają się przekonaćmożna zaproponować kompleksowe leczenie w znieczuleniu ogólnym pod opieką anestezjologa. Najważniejsza jest atmosfera w gabinecie, serdeczny stosunek do pacjentów i wystrój pomieszczenia, co powoduje, że pacjent czuje się swobodnie. Podziękowanie pacjenta za bezstresowe wizyty to największa satysfakcja.

OZONOTERAPIA

W Polsce mamy prawdziwą epidemię próchnicy i chorób przyzębia , a stan uzębienia Polaków jest porównywalny z dramatyczną sytuację w krajach trzeciego świata. Potwierdziły to badania światowej Organizacji Zdrowia WHO przeprowadzone w latach 1987 -1994 w ponad 20 krajach. Polska znalazła się wśród 15 państw o najwyższym wskażniku zachorowalności na próchnicą. Są to między innymi takie kraje jak Chile ,Salwador, Honduras, Nikaragua czy Peru. W Europie poza Polską do tej grupy zakwalifikowano Łotwę i dawną Jugosławię W Polsce wg MZiOS zaawansowaną próchnicę ma ponad 60 % dzieci już w 12 roku życia i 92% dorosłych poniżej 45 roku życia. Efektywna profilaktyka wymaga w pierwszej kolejności bardzo dokładnych i czułych metod diagnostycznych w celu wykrycia zmian próchnicowych na ich wstępnym etapie tzw. demineralizacji . Ich prawidłowa i wczesna diagnoza pozwala na wprowadzenie skutecznego programu zapobiegawczego. Obecnie za najbardziej czułą metodę diagnostyczną uważa się metodę laserową. Metoda ta pozwala na wykrycie90 %zmian w ich początkowym stadium, jest bezinwazyjna i przyjemna dla pacjenta.

Według najnowszych długoletnich badań klinicznych przeprowadzonych w kilku wiodących ośrodkach badawczych za bardzo skuteczną metodęprofilaktyki i metodę leczenia uważa się OZONOTERAPIĘ. Jest to metoda nieinwazyjna , bezbolesna i przyjemna dla pacjenta. Deaktywacja mikroorganizmów przy pomocy ozonu w zamkniętym obiegu pozwala na eliminację bakterii próchnicotwórczych w bardzo krótkim czasie, a następnie można przejść do wzmocnienia struktur tkanek zęba poprzez odpowiednie środki remineralizujące i chroniące struktury zębowe. Ozonowanie polega na deaktywacji mikroorganizmów,w tym bakterii wywołujących próchnicę,poprzez ich utlenianie. Jednocześnie dochodzi do rozbicia i neutralizacji niekorzystnych kwasów wytwarzających przez bakterie. Dzięki temu nie tylko możemy ,,sterylizować'' tkanki zęba ,ale również neutralizować środowisko otaczające zmiany chorobowe. Dzięki temu pacjenci mają możliwość skorzystania z ozonu w przypadku nadwrażliwości szyjek zębowych, zmian próchnicowych w szkliwie i zębinie, dodatkowego wyjaławiania w trakcie leczenia kanałowego, jak również w przypadku leczenia zmian związanych z aftami, opryszczką i paradontozą. Leczenie ozonem jest wspomagane farmakologicznie, tzn. na wizycie w gabinecie stomatologicznym następuje podawanie leku zawierającego odpowiednie związki fluoru i innych mikroelementów. Ważnż częcić tego rodzaju profilaktyki jest współpraca z pacjentem, który przez 6 tygodni po zabiegu powinien stosować odpowiednie preparaty (pasta, płyn, atomizer) przygotowane przez twórców tej metody leczenia. Mają one na celu przyspieszenie procesu remineralizacji tkanki zęba. Po 6 tygodniach następuje ponowne badanie laserem diagnostycznym. Metoda ta jest szczególnie polecana u dzieci, u których krótki czas zabiegu, możliwie jak największa bezbolesność i nieinwazyjne podejęcie (bez wiertła) pozwolą na przekonanie się dziecka, że u dentysty wcale nie musi boleć. Warto zwrócić uwagę, że stosując ozonoterapię dużą część zabiegów, gdzie lekarz do tej pory musiał wybrać leczenie inwazyjne, obecnie możemy przeprowadzać bez borowania.

SYSTEM MINI-IMPLANTÓW MDI STABILIZUJE PROTEZY RUCHOME

System mini-implantów MDI zapewnia większą niż dotychczas stabilizację protez ruchomych.

System mini-implantów zębowych MDI SENDAX firmy IMTEC został stworzony w celu zapewnienia większej niż dotychczas stabilizacji protezy tym pacjentom, którzy nie mogą skorzystać z konwencjonalnego leczenia implantologicznego, nie mają wystarczającej ilości kości, aby można im było wszczepić implanty o tradycyjnych wymiarach. System składa się z miniaturowych implantów tytanowych, które pełnią rolę korzenia zęba i osadzeń implantów, które łączą się z płytą protezy. Główka implantu jest w kształcie kulki natomiast w protezie zamontowane są gumowe wczepy (O-ring). W trakcie mocowania protezy element panewki zatrzaskuje się na główce i utrzymuje protezę z pewną siłą. Po osadzeniu proteza delikatnie spoczywa na tkance dziąsłowej.

Wszczepianie mini-implantów jest procesem łatwym i szybkim, przeprowadzanym w znieczuleniu miejscowym. Jest to procedura jednoetapowa, która wykazuje minimalną inwazyjność chirurgiczną, bez użycia szwów. Proteza jest osadzana zaraz po zabiegu i w tym samym dniu można spożywać posiłki.

HIGIENA JAMY USTNEJ I ZABIEGI PROFILAKTYCZNE...

...W ZAPOBIEGANIU CHOROBOM PRZYZĘBIA

Choroby przyzębia są bardzo częstym schorzeniem wśród pacjentów. Pierwszym ich objawem są krwawiące i obrzęknięte dziąsła (stan zapalny samego dziąsła) natomiast w bardziej zaawansowanym stanie dochodzią może do znacznego rozchwiania, przemieszania się zębów a nawet ich utraty (stan zapalny całego przyzębia). Aby prowadzić skuteczną profilaktykę a także leczenie, jeśli proces zapalny już się zaczą, niezbędne jest zaangażowanie samego pacjenta. Bez utrzymywania odpowiedniej higieny jamy ustnej nawet zabiegi profesjonalne przeprowadzane w gabinecie nie odniosą oczekiwanego rezultatu. Główną przyczyną powstawania chorób przyzębia jest płytka nazębna (bakterie, resztki pokarmu). Jej regularne i dokładne usuwanie jest najważniejszym zabiegiem chroniącym przed tzw. paradontozą. Jeżli jej nie usuniemy przekształca się ona w kamień nazębny. Zabiegi higieniczne w domu powinny obejmować:

-regularne szczotkowanie zębów (2-3 razy dziennie)

-oczyszczanie przestrzeni międzyzębowych : taśmy, nici , szczoteczki międzyzębowe

-płukanie jamy ustnej płynami (m.in.ze środkami przeciwbakteryjnymi)

-można stosować także wykałaczki,irygatory (przepłukiwanie pod ciśnieniem), szczoteczki jednopęczkowe do oczyszczania trudno dostępnych miejsc

Najlepiej stosować szczoteczki średnio twarde lub miękkie. Dla niecierpliwych pacjentów polecane są szczoteczki elektryczne. Najczęciej polecaną metodą szczotkowania jest przesuwanie szczotki od dziąsła do zębów ruchem wymiatającym (tzw. metoda 'dziąsło-zęby'). Dobry stan uzębienia i przyzębia nie zawsze daje się jednak utrzymać metodami domowymi. Konieczne wtedy są wizyty u stomatologa, który przeprowadzi badanie, dodatkowy instruktaż higieny jamy ustnej (jeśli to konieczne), usunie płytką nazębną, przeprowadzi skaling (usuwanie kamienia nazębnego ręczne lub za pomocą ultradźwięków), usunie przebarwienia zębów (piaskowanie zębów, polerowanie szczotkami lub gumkami i specjalnymi pastami), wykona odwrażliwianie szyjek zębów, jeśli to konieczne). Zdejmowanie kamienia wykonuje się w zależności od potrzeb raz w roku lub częściej. W bardziej zaawansowanych przypadkach zapalenia przyzębia mogą być konieczne poważniejsze zabiegi lecznicze ( kiretaże, chirurgia przyzębia). Liczne doświadczenia wykazują, że połączenie profilaktyki domowej i profesjonalnej w gabinecie stomatologicznym najskuteczniej przeciwdziałają rozwojowi chorób dziąseł i przyzębia.

autor: Lek. stomatolog Karolina Tarka

LECZENIE ZĘBÓW MLECZNYCH

Opieka stomatologiczna nad dziećmi powinna rozpoczynać się jak najwcześniej. Działania profilaktyczne rozpoczyna się już w wieku przedszkolnym. U małych pacjentów ważne jest także wczesne wykrywanie i leczenie zmian próchnicowych. Zęby mleczne mają duże znaczenie dla prawidłowego rozwoju szczęk i kości twarzy, dlatego tak ważne jest utrzymanie ich w jamie ustnej do czasu fizjologicznej wymiany na zęby stałe. Przedwczesna utrata zębów mlecznych może powodować późniejsze wady zgryzu w uzębieniu stałym ( np. stłoczenia zębów, nieprawidłowe relacje zębów górnych i dolnych) a także np. zaburzenia w nauce mowy (przedwczesna utrata zębów przednich). Leczenie stomatologiczne dzieci rozpoczyna się po wcześniejszym przygotowaniu takim jak wizyty adaptacyjne dziecka w gabinecie, w trakcie których dziecko poznaje swojego stomatologa, oglada sprzęt, przeprowadzane są proste zabiegi profilaktyczne ( czyszczenie zębów , nauka szczotkowania, fluorkowanie). Ważne jest właściwe podejście lekarza do małego pacjenta. Przyczyny powstawania próchnicy w zębach mlecznych są takie same jak w zębach stałych. Rónica polega na przebiegu procesu próchnicowego - u dzieci ma ona charakter ostry , tzn szybko się rozprzestrzenia. Szczególnym rodzajem próchnicy jest tzw. próchnica butelkowa, próchnica okręna. Może się ona pojawić już w drugim roku życia. Jej przyczyną może być nieprawidłowa higiena i odżywianie ( dużo słodkiego pożwienia, butelki ze słodkim pokarmem przed zaśnięciem lub w nocy).

Zabiegi wykonywane u dzieci w gabinecie stomatologicznym : -oczyszczanie zębów z płytki nazębnej, instruktaż szczotkowania zębów, wybarwianie miejsc niedoczyszczonych -ozonoterapia -fluorkowanie zębów ( nakładanie preparatów fluoru na zęby w formie lakierów, pianek, past) lakowanie zębów ( zamknięcie bruzd na powierzchni zębów płynnym materiałem np. światłoutwardzalnym - jest to główne miejsce powstawania próchnicy u dzieci) -poszerzone lakowanie ( lakowanie po uprzednim poszerzeniu bruzd wiertłem ) -oczyszczanie zębów z próchnicy ( narzedziami ręcznymi , piaskarkę lub wiertłami) oraz wypełnienie ( szczególnie lubiane przez dzieci wypełnienia w różnych kolorach , np. twinky star) leczenie kanałowe -ekstrakcje (gdy nie ma możliwości zastosowania innej metody leczenia oraz wykonanie utrzymywaczy przestrzeni dla zębów stałych) -impregnacja zębów mlecznych ( nałożenie preparatu zatrzymującego postęp próchnicy)

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

DENTYSTKA PISZE