[dear-deathorlife]

Saatin tıkırtısı kulaklarımı dolduruyor, zaman hala akmakta; bense dün bıraktığım yerdeyim.

[dear-deathorlife]

Kötü olayları düşünüp kendi kendime büyütüp daha çok üzülmek gibi bir hobim var asla vazgeçemiyorum çünkü neden vazgeçeyim (!)

[dear-deathorlife]

Öğrendim ki kalabalıklar arasında yalnız kalacağıma kendimle yalnız kalmak en iyisiymiş, çünkü birinde etrafında onca insan olmasına rağmen ruhun acı çekerken diğerinde kimsesiz ama daha güçlü olduğunu fark ediyorsun. Böylece kimseye ihtiyacın kalmıyor.

[dear-deathorlife]

[hosumakactila-deactivated202605]

hiç kimse:

kalbim: hadi üzülelim

[dear-deathorlife]

Tanrım, neden sürekli acılar içindeyim?

[ruhumunmisralari]

Sonra dayanamıyorsun. Her şeyi içine atmaktan yavaş yavaş tükendiğini hissediyorsun. Seni çok iyi anlıyorum diyen herkesin,seni anlamadığını görüyorsun. En yakınından uzaklaşıyorsun. Yapabildiğin en iyi şeyin,yazmak olduğunu görüyorsun. Yazıyorsun. Herkesten saklasan da gizlesen de tükeniyorsun. Hani o dışarıya verdiğin mutluyum imaji var ya,içini yiyip bitiriyor. Biri gelse ve gerçekten de tam anlamıyla yanında olsa,düzeleceksin gibi geliyor. Ama o kadar çok yenilgiye uğradın ki,sevme de değer verme de bir yanın hep kimseye güvenme diyor. O yanına yenilmeye başladığın zaman,asıl acıları tatmaya da başlıyorsun. İşte o anlar kalbinin,aklını yendiğin anlar oluyor. Ve benim kalbim aklımı hep yeniyor. Değer vermekte bir sorun yokta,aynı önemi,ilgiyi,sevgiyi,değeri göremeyince başlıyor asıl sorun. Asıl sorunlar,asıl canını yakanlar oluyor. Bir de yitirdiklerin var,dönülmez yolda bıraktıkların,geri dönmeyeceğini ezberlediklerin. Hani her şeyde derler ya” hayat devam ediyor” aynen öyle. Ne giden geri geliyor,ne kalanlar değerini biliyor,ne yerin,nede kıymetin değişiyor.Sen sadece günden güne eriyorsun,tükeniyorsun,hissizleşiyorsun. Ama gerçekten de bir aklım bu savaştan üstün çıkarsa,o zaman tam anlamıyla sevdiğim insanlar,tam anlamıyla soğukluğu tadacaklar.

[dear-deathorlife]

Bugün hayat doluyum ama yarın için aynı şeyi söyleyemem

[dear-deathorlife]

“Bir şeyi gerçekten istersen, onu gerçekleştirmek için bütün evren senin için işbirliği yapar.” Paulo Coelho

[dear-deathorlife]

Kaderin mi Tanrı'nın mı oyunu olduğunu bilmiyorum ama her köşe başında orada olmana bir açıklama bulamıyorum.

[yandikalbim]

Şu para yüzünden tıkılıp kaldığımız yerlerden, yapmak isteyip yapamadığımız şeylerden gına geldi ya cidden gram keyif almıyorum hayattan. Her şey para gibi.

[dear-deathorlife]

Nefes almayı özledim.

[dear-deathorlife]

En son ne zaman güneşin batışını ya da doğuşunu izlediğimi hatırlayamıyorum artık. Anılar silikleşiyor. Tüm bu güzellikleri tekrar göremeyeceğimi düşünmek çıkmazlara sokuyor zihnimi. Karmakarışık bir dünyada yol arıyorum kendime.

[dear-deathorlife]

Bazı geceler vardır... Gözlerin kapalıdır, aklın bulanık, uyumazsın ama uyanıkda değildir zihnin... Kendi hayatının kabusundan uyanmak için uyursun..

[aysarin]

bir ağlarım, bin gülerim, seninle.

[dear-deathorlife]

♡

[dear-deathorlife]

Sürekli bir şeylerin özlemini çeken ama asla ne olduğunu bilmeyen bir kalple başım dertte

[ruhunamulteci]

Duvarlara resimler asılır, Balkonlara çamaşırlar. Sınavlar biter Sonuçlar asılır. Yeri gelir okul asılır, Hıdırellez olur, Gül dalına dilekler asılır. Şampiyon olunur, bayraklar…

Ülkeler görmüş DENİZ’ler GEZMİŞ İnsanlar bilir bunları İNSANLAR ASILMAZ…