Bliżej natury
Styl organiczny i styl eco to dwa nurty ostatnio bardzo popularne, choć ich popularność, w przeciwieństwie do popularności innych stylów, łączy się z silnie ideologią. Ekologia, dziedzina nauki badająca wzajemny wpływ różnych czynników na środowisko i żywe organizmy coraz głębiej przenika do świadomości społecznej, rozbudza zainteresowanie naturą i staje się także… inspiracją do tworzenia wyjątkowych wnętrz.
Choć stylistyka organic i eco wydaje się raczej nowoczesna, czasem nawet futurystyczna, i chociaż wyrasta z pogłębiającej się odpowiedzialności za środowisko naturalne, nie jest pierwszą, która wzorce bierze z otaczającego nas świata roślin i zwierząt. Inspiracje z natury czerpali już starożytni „designerzy” – jońskie kolumny imitowały rogi barana, korynckie – liście akantu, ściany rzymskich willi zdobiły freski z motywami roślinnymi. Również gotyk chętnie odwoływał się do wzorców z natury, wykorzystując np. sklepienia wachlarzowe przypominające ogromne liście łopianu. Nazwa baroku odnosi się do formy całkowicie organicznej – perły o nieregularnym kształcie. W motywach roślinnych celowała też użytkowa sztuka secesyjna (na gruncie polskim widać to również w stylu zakopiańskim).
Nowoczesny styl organiczny i styl eco to nie tylko wzornictwo inspirowane naturą, lecz równie etyczne podejście do stosowanych materiałów i zużycia energii. Eco i organic trzymają się więc z dala od przewidywalności w wykorzystanych formach, nadmiaru ostrych kolorów, sztucznych tworzyw i przeładowania przestrzeni detalami i często czerpią z dokonań nauki na rzecz środowiska – wykorzystują np. materiały odnawialne i z recyklingu . Blisko im czasem do stylistyki skandynawskiej, rustykalnej, a nawet do minimalizmu.
Materiały naturalne (i najlepiej odnawialne) to chyba główny wyznacznik wspomnianych stylów. Dużo drewna, szkła przybrudzonego naturalnymi domieszkami różnych pierwiastków, kamienia, trochę metalu, ceramiki, a także skóra, wiklina, wełna. Elementem wystroju mogą stać się również meble z palet, szpul przemysłowych, dekoracje z papieru z recyklingu i naturalnych tkanin.
Kolory to w przypadku tych stylów drugi istotny aspekt. Eco kocha naturalne barwy ziemi i roślin – ciemne i zgaszone brązy, spłowiałe czerwienie, beże, piaskowy, wszystkie odcienie drewna i kamienia, zieleń w każdej postaci, przełamane ewentualnie kolorami kwiatów i motyli. Styl organic (bazujący przede wszystkim na formie, o czym zaraz), wykorzystuje również czyste i chłodne barwy, jak np biel, czerń i i głębokie odcienie innych kolorów.
Forma, tekstura i struktura w przypadku obu tych stylów stoją w całkowitej sprzeczności z modną ostatnio geometrią, czy stylistyką tradycyjną, lub glamour. Symetria, gładkie powierzchnie, połysk, czy ostre kanty są raczej niepożądane. Najlepiej sprawdzą się tu wzory przypominające konary drzew, lub – w wersji mikro – żyłki na liściu, organiczne formy nawiązujące do budowy komórkowej żywych organizmów, słoje drewna czy też drewno surowe, jakby ciosane siekierą, naturalny wzór kamienia, ze wszystkimi przebarwieniami i plamkami, wzory zwierzęce, plecionka.