CIUMES
E te consumes
e te sumes
en lumes.

JBB: An Artblog!
Sade Olutola

No title available

Discoholic 🪩
cherry valley forever

Andulka
todays bird
No title available
Three Goblin Art
trying on a metaphor

祝日 / Permanent Vacation
he wasn't even looking at me and he found me
tumblr dot com
🪼
Monterey Bay Aquarium
YOU ARE THE REASON

@theartofmadeline
ojovivo
Sweet Seals For You, Always
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from China

seen from United States
seen from United States

seen from China

seen from Malaysia
seen from United States

seen from United States

seen from Germany

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
@dendeoparnaso
CIUMES
E te consumes
e te sumes
en lumes.
Dignidade D. J. Roy
Morre sen o son frenético dunha tecnoloxía posta en xogo para dar unhas horas extras a vida biolóxica. Morrer sen dor terrible que monopolizar toda a enerxía e conciencia. Morrer nun ambiente de vida humana e digno típico do que podería ser un fermoso momento. Morrer como un acto consciente de que é capaz de facer a difícil "Ars Moriendi". Morrer cos ollos abertos, dando e aceptando bravamente afrontar o que vén. Morrendo cunha mente aberta, aceptando que a vida moitas preguntas permanecen sen resposta aberta. Morrer co corazón aberto, que é a preocupación polo benestar dos deixados vivos.
Prendido en chamas.
Sei que ao fin, chegará o meu momento.
Entrementres, sorrío - tiritando.
Quen queira verme cheo de azos,
abrazos, codazos ao despiste, embobado. /dicídelle que SI.
QUE PODEN VIR Á MIÑA VIDA.
Ensaiando quen vou volver ser, espero.
#Inxusto
Outubro.
Cae a choiva e sigo a mollarme.
Porque ter a alguén especial é impagable.
Libraries are the thin red line between civilization and barbarism
Neil Richard Gaiman
Nessun dorma! Nessun dorma! Tu pure, o Principessa, nella tua fredda stanza guardi le stelle che tremano d'amore e di speranza.. Ma il mio mistero è chiuso in me, il nome mio nessun saprà! No, no, sulla tua bocca lo dirò, quando la luce splenderà! Ed il mio bacio scioglierà il silenzio che ti fa mia. Il nome suo nessun saprà... E noi dovrem, ahimè, morir, morir! Dilegua, o notte! Tramontate, stelle! Tramontate, stelle! All'alba vincerò! Vincerò! vincerò!
Dalí. Semella a opurtunidade de Avanzar na descuberta. Abrir os ollos con el e ver a Grandiosidade que puidera haber nunha mente pasada (?) Ogallá soubera del no meu día.
Un café cargado, por favor
E cando espertemos saberemos que non por mellor espertar terás un mellor almorzo, mellor día, ou cagarás flores rosas. Senon que simplemente te levantaches mellor. Menos hippie-ismo e máis pé de rúa, meu rei ou raíña.
Boa día.
Narcisismo
Sigo os pasos do sangue no meu corpo e coa unlla do meu dedo máis firme abro un sulco vermello en media lúa na vea que me acolle tan azul.
Pereiro, Lois (1992).
Que é o que me pasou.
Atormentado. Entre unha mañá desaparecida e unha noite pola que desespero. E seino. Tranquilidade a prezo de ouro neste momento. Comesto.
Quero durmir e non o entendo eu a min, en min mesmo. Toleo.
Collédeo.
Sorrir suplir sempre sustos sembrados de semen. Si. Ssssss
Quero durmir.
Evelyn Bencicova #Deshumanización #Instantánea
— É pecado sonhar? — Não, Capitu. Nunca foi. — Então por que essa divindade nos dá golpes tão fortes de realidade e parte nossos sonhos? — Divindade não destrói sonhos, Capitu. Somos nós que ficamos esperando, ao invés de fazer acontecer.
Dom Casmurro.
Voltarei,
cando teña que voltar.
Ambición
Camiñar
Pensa en Estropear(te). O bonito de vivir (?)
Des(a)tino. Semella unha parte que non quero saber de min mesmo.
Non quero ser Páxina. Quero ser lenzo,
aínda que sexa
QUEIMADO.
"En el tabaco, en el café, en el vino, al borde de la noche se levantan como esas voces que a lo lejos cantan sin que se sepa qué, por el camino."
Un café, Cortázar e a dormir.
Eu: Quen che deu permiso para voltar? __: Sabes que todo pasa por unha razón, enténdeo. Eu: torna ao teu castigo
__: non nos estresemos, estamos chamados a ser máis. Eu: nunca fixeches nada. Nada. __: entón porque me castigas? Eu: non é un castigo __: entón que é e onde me tes? Eu: non te teño. Non te posuio. __: sempre estiven aí. Levanteite! Eu: xamais estiveches. Sempre fuches a xustificación compracedente dos meus erros. Quen me usaba e me controlaba. Eras ti e non eu. Eras ti. Fóra ao teu caixón! __: mátame! Eu: non podo. Ou non sei. __: Ou non queres porque non podes.
Volvín a abrir a billa e continuou o baño a trasluz. Xamais puiden sair do cárcere compartido. Eramos dous na vella cela. Espidos.
Atrapado (?)
Só eu estaba vivo. Ou iso cría.