Kendi Halinde Yazılar

İlla ki vardır bir nedeni olanların

[denemeyenler]

En sevmediğim şey, yaz gelince kışlıkları kaldırmak, kış gelince yazlıkları kaldırmak. Giyinme odası denen şey zorunlu olmalı evlerde. Yazlık kışlık hepsi bir yerde olmalı. Ne bu hurçlara tık kaldır, sonra arada hava soğur üstten çıkar, sonra yine uğraş geri kaldır.

Sloganım da hazır. Giyinme odası zarurîdir, lüks değil✍️

[denemeyenler]

Bazen konuşmaya, anlatmaya gerek yoktur. Ego yapmıyorum dedim de, aptal da değilim ki..

[denemeyenler]

Hayatın sırrı.. böyle olursan herkes seni sever ve seni kabul eder ama hep böyle olursan..

[denemeyenler]

Hangi taşı kaldırsam altından diş sıkması çıkıyor. Beyin sisinin nedeni de diş sıkması çıktı. Hatta beyin kaymasından, postür bozulmasına kadar giden bir sorun silsilesi yaratıyormuş. Ve bunu yapan ilkel hayvan bezi amigdala.. şaka mısın sen amigdala biraz huzur yaa

Diş sıkmasına çok basit bakıyordum ama ciddi ağilmem gerektiğini anlamış bulunuyorum.. sen beni yenemezsin amigdalaaaa

[denemeyenler]

Annelik hep korkutmuştur beni ama günümüz şartlarını ve toplumun yozlaşmasını görünce, bazen korkmak iyidir, diye düşünüyorum.

Bir adam, palayla saldıran uyuşturucu bağımlısı oğlunun üzerine şarjör boşalttı

[denemeyenler]

Ne yaptıysam olmuyor, lanet beyin sisinden kurtulamıyorum. Kafamın içi tıka basa dolu sanki, hiç bir şeye odaklanamıyorum, hiç bir şeyi net hatırlayamıyorum. Hele kaygılıysam bu daha beter hale geliyor. Öyle mi, böyle mi, şöyle mi derken beynim çatlayacak gibi oluyor. Yıllardır bitmeyen çilem oldu.

Haşimoto'nun güzide hediyesi. Demans gibi gezdiriyor beni.. Teşekkürler atalarım, ne güzel genetik aktarmışsınız. Malınız kalmamış hastalığınız kalmış😔

[denemeyenler]

Kendini ifade etmek, aklına takılanı açıklığa kavuşturmayı istemek ve bir şey canını sıkmışsa bunu dile getirmek takdir edilesi bir özellik. Herkes böyle olsa ne sorunlar birikir, ne öfkeler kalır.. ama takdir edilmediği gibi eleştirilebiliyor.

Sanırım bu özellik, insanlar sorunlarını yada duygularını yargılanacaklarını, suçlanacaklarını düşünmeden konuşabildikleri zaman takdir edilecek. Ve sorunları, kurmadan, biriktirmeden konuşabilecek birini bulmanın sevincini yaşayacak..

[denemeyenler]

İnsanların din adı altında yaptıkları iki yüzlülüğe katlanamıyorum, saygı duyamıyorum.

[denemeyenler]

Şu hayatta başımıza ne geliyorsa sanmalarımız yüzünden geliyor. O sanmaların içinde kaybolup gerçeği göremiyoruz.. Ailemizle ilgili, hayatla ilgili hep yanlış aktarılan, gerçek sandığımız sanmalarla çevriliyiz.

Mağduru iyi sanıyoruz yada ailemizde ki delileri normal sanıyoruz. Biz de deliriyoruz kendimizi normal sanıyoruz.

Acıyı sevgi sanıyoruz.. merakı özlem sanıyoruz.. sevdiğimizi iyileştireceğimizi sanıyoruz.. zamanı ilaç sanıyoruz.. zaman geçince değişir sanıyoruz.. hayatı mutlu olunacak bir zaman dilimi sanıyoruz.. mutluluğu peşinde koşulacak havuç sanıyoruz... Vs.

Belki sanmalarımız olmasa hayal kırıklığımız da olmayacaktı, oldu.

[denemeyenler]

Mesafeli, resmi olduğum biri adımı _cığım eki getirerek söylediğinde irite oluyorum. Saygısızlıktır bu

[denemeyenler]

İki yıl sonra ilk kez konuştuk. Yaram yarası olmuş, aynı yerden acımışız meğerse. Öyle üzüldüm ki belli etmeyim, onu daha çok üzmeyim diye espri yapmaya çalıştım ama olmadı, dağılmadı üzüntüm. Ne garip mutlulukta buluşamadık ama acıda buluştuk.

[denemeyenler]

Uzun zamandır haberleri izlemiyorum, arada şöyle bir göz atıyorum, bi bakmışım hala aynı yerde. Artık, herşey iyi olur, beklentim yok neyseki

[denemeyenler]

Hep en zor bulduğum insan, kırılgan çocuk moduna sahip insanlar.. Neye alınacaklarını tahmin edemezsin hep bir tereddütte kalırsın.. alınsa, kırılsa bunu anlayamazsın, kendi içinde kırılır senden sessizce uzaklaşır ve sonra mücadele etmeye başlarsın.

-ne oldu, sorun ne, bişi mi oldu.. vs sorar durursun ama cevap alamazsın, ya öfkeye kapılırsın ya da kurgulardan olasılıklar seçersin ama sonuç çok değişmez mücadele ettiğinle kalırsın. Halbuki basit bir iletişim tüm sorunları çözebilecekken, sorun uzar, dolanır ve birikir.

Aslında her şey o kırılganlık duygusuyla başlıyor. O kadar güçlü bir keder duygusu ki bu, içine kapanıyor, konuşmak istemiyor, uzaklaşıyor ve aradan çok uzun zaman geçince ancak o duygudan çıkabiliyor. Ama çıktığında duygular eskisi gibi olmuyor, çünkü eski kırgınlıkların üzerine bir yenisini daha eklemiş oluyor. Gittikçe etrafında uzaklaştığı yada idare ettiği insanlar yığını birikiyor. Ve sonuç olarak kapalı devre bir yaşam sürüyor. Sevgiye, sıcaklığa, kendin olma neşesine kapalı, yalnız, kimsesizlik duygusu içinde bir hayat sürüyor.

Bu çok zor bir yaşam.. nefes almanız gerek ama ağzınızı kapatıyorsunuz, ışığa ihtiyacınız var ama perdeleri çekiyorsunuz.. öyle bir yaşam..

Kurtulmak zor mu peki? Tabi ki değil.. ama çaba istiyor. Biraz farkındalık ve güçlü bir iradeyle insan içindeki kırılgan çocuğu ikna edebilir. Tüm mesele onu konuşturmakta.. çünkü o konuşmaz.

Kırılganlık anında o çok güçlü bir şekilde ortaya çıkıyor ve anında içe dönüş, kaçış başlıyor. Eğer içe kapanmadan, geri çekilmeden kırılma nedenine yönelik iletişim kurabilirse, ne hissettiğini ifade edebilse duygu çabucak dağılabiliyor ama duyguya kapılıp geri çekilince o duygudan çıkmak zor oluyor. Sadece o an farkında olmak gerekiyor. Zamanla kırılgan çocuk ayrışıp, onu iyileştirebiliyor duyguya kapılmadan, geri çekilmeden sorunu konuşup çözebiliyor.

Ve O çocuk, ikna olunca büyüyor..

Ben artık böyle bir durumda olan birine soru sormuyorum, çözüm aramıyorum, mücadele etmiyorum. Çünkü anladım ki, kişi kendi sorunu aşmaya yada çözmeye gönüllü olmazsa ona kimse yardım edemez..

[denemeyenler]

Visit Original Link

Sözleri ben yazdım yapay zeka besteledi.. fazla bağırtmış kızı ama fena olmamış

[denemeyenler]

İnsan hep bir, değiştim, diyor ama gerçekten değişti mi anlayamıyor. İşte bir fırsat doğunca ancak bunu gözlemleme fırsatı oluyor..

Eskiden olsa takip isteğimi kabul etmediği için üzülür, kızar ve aşağılanmış, hissederdim. Öfkeyle karşılık verir, muhtemelen isteği geri çekerdim. Neyse ki öyle olmadı..

Hiç bir öfke, kızgınlık yada başka duygu yoktu içimde. Seçimine, olmak istediğine saygı duydum.

Bunu deneyimlemek bana iyi hissettirdi. Olayların, durumların merkezine kendimi koymadığımda hiç bir negatif duygu da olmuyor. Başarmanın huzuru oldu içimde.

Gerçekten olaylara, durumlara hangi açıdan baktığımız, kararlarımızı ve nerede durduğumuzu çok etkiliyor. Belki negatif bakış açısından çıkıp, yorumlamadan, duyguya kapılmadan kalabilmeyi öğrenmeliyiz, belki meselenin özü budur.

[denemeyenler]

Bi konuda yardım ettiğim arkadaşım "ne istiyorsun söyle hediye alacağım sana" dedi. Düşündüm " bir kilo fındık güzel olur" dedim. Arkadaşım küçük bir şok geçirdi, çünkü o kadar büyük bir şey isteyeceğimi tahmin etmemişti😁 Bir kg fındık 2000di en son.. neyse "şaka" deyince bi ferahladı ama olsa iyi olurdu, şarapla iyi giderdi.

[denemeyenler]

İnstada yaptığım paylaşımı gören bir tanıdık "kız kime gönderme yapıyorsun" diye mesaj attı. Sövmekle, nazik olmak arasında gidip gelirken nazikçe sövmeyi tercih ettim. "ne kadar güzel boş konuşuyorsun" dedim.

İnsanlar öküzün altında buzağı aramaktan bıkmadı. Neyse onu söyledim işte, neyi duymak istiyorsun acaba