Er zit een plekje in mijn hart
Een plekje dat ik zorgvuldig voor u open stelde. Ik gaf hoopvol dat plekje aan u.
Ik wist al snel dat er iets niet klopte
Maar vanaf het begin werden mij enkel lichtjes beloofd.
Weet hoeveel woorden voor mij betekenen.
Ik ben namelijk verliefd op poëzie. Misschien dat ik daardoor voor u viel, door die mooie woorden.
wanneer je mij vertelde dat je echt om me gaf, het echt met me meende.
Voor alles wat jij bent en zult worden.Mijn beste vriend.
Vertrouwen is leuker dan een bad van angst.
Ik was er mee klaar, ik waagde de sprong en geloofde dat deze liefde echt was.
Ik vertrouwde u blindelings. Nu weet ik dat liefde blind maakt.
Ik ben moe, uitgeput van het mes dat zich in mijn rug wroet en me telkens zwakker maakt. Het mes dat mijn plekje kapot maakt. Beetje bij beetje, telkens weer een beetje meer. Opnieuw en opnieuw.
Het zorgde er voor dat ik dacht dat er iets mis is met mij.
Uiteindelijk was ik gewoon naïef.
Zo verwarrend was het eigenlijk niet, ik zag het gewoon niet of wou het niet zien.
Het lijkt alsof ik enkel een gek was.
Die zichzelf liet gebruiken.
Door de dwaas die het zelf niet beseft. Want dat is nu degene die stilletjes geniet.
Ik verdien zo veel meer dan dat.
Ik verdien meer dan iemand die mij enkel graag ziet omdat ik er ben wanneer het niet gaat. Met mij gaat het soms ook niet.
Ik wil geen gouden troontjes
Ik wil iemand die mij ziet, mij graag ziet voor wie IK ben, en niet voor een droombeeld.
Ik wil rust en iemand waar ik veilig mijn liefde aan kan geven. Want ik weet dat ik heel veel te bieden heb.
Maar zolang ik dat niet kan doen.
Ga ik maar even lekker van mezelf houden. Dan vul ik mijn eigen plekje maar met liefde, ik heb er al teveel van weg gegeven.