Dichtjes

[dichtjes-blog]

het is een grote warboel in mijn hoofd gedachten kronkels vloeien niemand weet welke kant ze opgaan

[dichtjes-blog]

ik zal op je wachten totdat ik niet meer kan mijn liefde blijven verzamelen in kleine doosjes met bonte kleuren en verwelkte blaadjes de strikjes er zacht omheen gebonden bespoten met jou favoriete parfum en ondertussen kijk ik naar je hoe je vecht voor het leven ik zal willen dat het jou wat anders had gegeven

[dichtjes-blog]

ik kan je niet vergeten ik wil bij je zijn samen het leven vieren jij nog iets dichter bij mij

[sociaalongemakkelijk]

Blijf maar lopen,

over mij heen.

Ik blijf wel hopen,

ik kan niet alleen.

[dichtjes-blog]

Liefde is waar het leven om gaat. Het is alles wat je nodig hebt. Het is de sleutel naar het geluk. Liefde. Wanneer je hart verwarmt word, door woorden, een aanraking of een lief gebaar. Wanneer je kriebels in je buik voelt, wanneer hij/zij in de buurt is. Liefde. Het is zo mooi. 

[dichtjes-blog]

Ze was zo onschuldig, maar dat was maar wat het leek.  Als je goed in haar ogen keek, zag je dat ze de wereld was.

[dichtjes-blog]

Mijn wereld verbleekt, wanneer ik kijk naar de sterren. De sterren weerspiegelen mijn gedachte in de nacht. De nacht is zo mooi en helder, weet niet wat op hem wacht.

[dichtjes-blog]

Ze stond daar tegen over me, wiebelde een beetje met haar tenen. Ik wist niet goed wat ik moest doen. Dichtbij haar verbleek ik, in haar schaduw. Ze was bijzonder. Ze had een gloed over haar heen. Iets wat niemand anders had. Of nou ja, niet veel mensen. Dus ik stond daar maar een beetje, te kijken hoe zij met haar tenen wiebelde. 

[dichtjes-blog]

Ik moet haar koesteren. in een doosje stoppen.  Haar verwelken als een bloem. Ze is de mooiste, van allen, wist ik dat maar toen.

[dichtjes-blog]

Ze vroeg me te beschrijven wat ik voor haar voelde. Ik knikte en keek weg. En zei na een paar minuten ongemakkelijk dat ik het niet wist. De waarheid was echter dat zij niet te beschrijven is met woorden. Ze heeft iets magisch als ik naar haar kijk. Zoals haar is er maar één.

[dichtjes-blog]

De wereld kijkt me soms aan met verwarde ogen. Ze zien niet wat ik zie. Ze voelen niet wat ik voel. Mijn ogen zijn niet blind en mijn hart niet harteloos. 

[dichtjes-blog]

Je keek naar me, en ik wist het meteen. Jij was het voor mij. Geen twijfel mogelijk. Ik keek verlegen terug en deed een stapje in jouw richting. Daar stonden we dan, samen. Je pakte voorzichtig mijn hand. Mijn hand trilde een beetje. Je merkte het, maar je zei er niks van. Het enige wat je deed was kijken. Kijken in mijn ogen. Lang en diep. Ik werd er een beetje zenuwachtig van. Ik wist niet precies hoe of wat ik moest doen. Ik besloot stilletjes te blijven staan, met jouw hand in de mijne.