solitude

28 | Potato | INFP-T

[diggingsuns]

Aphelion

When December comes, and home comes calling With an aching heart I pack my bag For the coming days would be days apart And time that would pass is time too long

Again the plane would bear me away The farthest I am from you, my Sun

Time that I would be with my family Only to leave family behind I go home to a home in a land so far 

To home I go, yet my heart to you would stay

[diggingsuns]

Proof of life, in the mountains, the falls inside the cave, the tuyo within.

May 09, 2026.

[diggingsuns]

Siguro minsan mas okay na yung kalabanin ang sariling utak, scream putangina, and take that leap of faith. Tas bahala na ang motherfucking consequences.

[diggingsuns]

At sa mga pagkakataong nakaka fuckton overwhelm ang mundong iyong ginagalawan, take a deep breath.

Then decide na umakyat ka ng bundok and get fuckton overwhelmed sa kagandahan na makikita sa pag-akyat at pagbaba.

Pose pose habang nagkukunwari na hindi naghihingalo.

[diggingsuns]

Just a proof of life.

[diggingsuns]

I am a statue

Stuck staring at such sunsets

'tis fate : soul willing

[juliaxyn]

Old books, yellowed pages, and the scent of untold stories

[diggingsuns]

“Lubos and pagdadalamhati ng langit para sa akin, na ito’y sumasabay sa aking pagluha.” Narinig ko na bulong mo sa iyong sarili, habang nakadungaw sa bintana at nakatitig sa mga patak ng ulan. Nangingintab ang iyong mga mata.

Malalim ang iyong tingin, na tila ba’y binibilang mo ang bawat butil na nahuhulog, kung sapat ba ang mga iyon upang matumbasan ang sakit sa iyong puso.

“Bakit mo pa kasi ipinagpipilitan ang iyong sarili sa kanya, kaibigan? Marami pang iba na sa iyo’y nagmamalasakit.” Ani ko, sabay tingin din sa kawalan na iyong tinititigan.

“Bakit nga ba? Marahil ay sadyang malalim lamang talaga ang aking pagtingin sa kanya. Marahil siya ay ang aking langit, na kahit ilang buwan ang tumagal ng pagtagumay ng kanyang kadiliman, mas aabangan ko parin ang liwanag at mainit na sikat ng kanyang araw, kahit hindi ito nakalaan para sa akin.”

Napahinga ka nang malalim, marahil pati mismo ang iyong sarili ay hindi makapaniwala sa mga salitang iyong sinasabi.

“Tama ang magmahal, kaibigan, ngunit ano ang pagmamahal kung iyong halaga ay hindi mo mapahalagahan?” Bulong ko, sapagkat ito’y mga salitang akin ding muli’t-muling sinasabi sa sarili.

“Pareho kayong bulag, kaibigan. Hindi niya makita ng iyong halaga, habang ikaw ay nabubulag dahil sa pagkahumaling mo sa kaniya.” Sabi ko sa iyo bago ako tumalikod at tuluyang humakbang papalayo.

“Marahil ay tama ka.” Narinig ko ang mga salita, kasabay ang pagpigil ng hikbi.

“Marahil ay kailangan ko muna magpakabulag, para sa panahon na aking mapagtanto ang aking mga kamalian ay mas marami akong matutunan.” Marahan mong sabi, habang may malungkot na ngiti sa iyong mga labi.

“Ngunit tandaan mo, kaibigan. Ako lang ang bulag. Ako, at hindi ang aking pag-ibig.”

[tvandfilm]

RATATOUILLE — 2007, dir. Brad Bird

[diggingsuns]

Siguro ito 'yong magiging essence ng ganaps ko this year, and hopefully hanggang sa huling hininga ko.

[diggingsuns]

Sa tagal ng kawalan ng pag-ukit ng gan'tong likha

ang pag pagpag-kalawang ay animo'y kutsilyo

na hahasaing muli para manumbalik ang talim

Na muling makasaksak at makahiwa nang malalim

-makataga ang bawat katagang itataga sa pahina

Bawat simbulong iuukit kasabay ng tagaktak ng pawis

Ay markado ng pagnanasa ng muling pagkabuhay

ng patay-sindi na kakayahan sa pagsulat

Ngunit malayo pa ang pagbabalik ng talim

Narito pa ako sa panahon ng pagtanggal purol,

sa mga sandali ng pag pagpag-kalawang

Dahan dahan ang proseso ng pagpapatalas

Kung ang purol ay mas may bakat sa utak at dila

Hinahanap pa ang mga nakalimutang kataga

Na muling itataga sa isipa't pahina

Kaya marahan ang paghasa, mariin,

masyado pang maaga

[diggingsuns]

Sigurado ako, makakapagsulat ako ng isang/mga nobela ngayong taon.

(Claimed, January 6,2025)

[weltenwellen]

Stephanie Foo, What My Bones Know: A Memoir of Healing from Complex Trauma

[moonsgodesss]

Go on anonymous and tell me a secret

[diggingsuns]

Nakakatawa kapag naka mask ako, tapos naga 'sir---ay ma'am--sir?' 'yong kausap ko. 🤣

[idleminds]

[diggingsuns]

First for the night. 1/3. Dagdagan lang ng makocontemplate after I finish this!

[diggingsuns]

Hindi na naka entry after the first bottle. Pero eto, after the 2nd one nalang.

One thing that I should really improve is the way I see myself. Napaka doubtful ko sa sarili ko, to the point na I would ask others if I have this trait ba, would I be able to do this thing, am I attractive, etc. Masasabing uhaw sa validation dahil bilang lang ang beses na natanggap ito mula sa pamilya. Growing up, I have been doubted kahit na ginawa ko 'yong best ko. Dinadown ako kapag may bagay ako na gusto ko maging passionate about. Palaging mali nalang kahit ano mang bagay na gusto ko sana para sa sarili ko. To the point na I don't have a concrete idea kung ano bang path meron ako. Nakakatakot mangarap dahil sa dalas ng pag shoot down nila sa gusto kong abutin. Kaya ngayon, I have a fucked up sense of self. Baldado ang self-confidence, prone to self- doubt. Ayun, uhaw sa validation.

Pero, 'yon ang susubukan kong baliin. Dapat, this year, hindi ko na kailangan marinig sa iba ang mga bagay na makaka uplift sa akin. All that overthinking about 'what's wrong' with myself, iibahin ko na. Kapagod naman na puro nalang seeing myself in a dim light.

Kaya dapat, ala concert spotlight with matching changing colors naman. Ayun lang, sana ma achieve!

Bounce!

[aint-icarus-deactivated20251111]

2025 ayusin mo. dapat marami akong kiss saka hug 😡