Olay Örgümüz
Bana bahane istiyormus gibi gorunuyordu. Verdim eline bahanesini. Yapmasa miydim? Gercek olan bir seyi dogru ya da yanlis ortemedi bu kez. Bir sayfa daha cevirmek istercesine hayattan, hoyrat ve hizli davranmis olabilirdik bazen. Size de oluyor mu, bilmiyorum ama beynim tek bir kelimeyi daha algilayamayacak kadar doldu. Bir yandan da parcalarima ayrilmis gibiyim. Ve bircok parcam gizlenmis gibi. Tik tak sesler duyuyorum ancak delirmis degilim. Zaten o kadar kolay olsaydi delilik cogumuz bir an once girerdik o yola. O kadar korkagiz ki kendimizi birakiyoruz zamana. Her seyimizle ama. Mucizeler bekleyip duruyoruz, hicbir sey yapmadan. Akisina birakmanin boyle olmadigini algilayamadik gitti! Sonra dengesizin teki, olay orgusuyle oynuyor. Giris bolumuzde gelismemizi yaziyor; gelismede ise sonucu. Bir hayli yazik oluyor hepimize.