Random Shit @drmlrd - Tumblr Blog

Posts

It feels shit that they expect so much from you, yung dapat ganito, dapat ganyan, dapat mataas, dapat walang grade na aabot sa ganito. Nakakasawa rin naman na sobrang taas ng expectations nila tapos ikaw hindi mo na alam kung pano kapa kikilos. Ang hirap kaya, yung hindi mo na maenjoy yung buhay mo kasi may mga bagay kang dapat kang mas unahin. Oo syempre dapat iprioritize yung pagaaral mo, oo they care about you and they want you to be successful one day pero hindi sa ganitong paraan, hindi sa paghihigpit kasi mas mababaliw ka lang eh, mas matatakot kang gumalaw kasi alam mong may sisista sayo. Ang sakit lang kasi hindi mo gusto yung paraan nila, na bibitawan ka ng masasakit na salita, na mas pinapangunahan nila ang bawat bagay bagay. Ang sakit lang kasi pamilya mo eh, oo sinasabi nilang matalino ka, pero ang sakit lang marinig sa kanila yung mga masasakit na salita paghindi mo napapatunayan yung sarili mo. Ang hirap maging estudyante, ang hirap maging estudyante na gusto nila. MInsan, mas gusto mo nalang magsarili, minsan gusto mo nalang patunayan na kaya mo, gusto mo nalang ipakita sa kanila na may mga bagay na hanggang diyaan lang at hindi mo na kayang umangat pa, kasi hindi naman ikaw yung tipo ng estudyante na sobrang talino, sobrang sipag, sobrang focus sa pagaaral. Talino? Wala eh hindi ka katulad nila na sobrang talino, wala eh hindi ganon kataas yung grades mo kagaya ng sa kanila. SIpag? Hindi kasi ikaw yung estudyante na ganito ganyan na nakasanayan nila na dapat ganun ka eh. Alam mo yun, gusto mo nalang mas magaral sa school kasi pagsa bahay ka nagaral, sasabihin pa nilang “HImala ha?” “Anong sumapi sayo?” Ang sakit lang na marinig sa kanila to, sobrang sakit lang na hindi sila nagtitiwala sayo, na iniisip nila na hindi ka naman nagaaral, chamba lang yung grades mo dahil pa easy easy ka lang pagdating sa bahay. Focus? Pano ka nga ba makakapagfocus kung ganon yung trato nila sayo, pano ka nga ba mamomotivate kung lahat na ata ng masasakit na salita na natanggap mo. Nakakapagod lang, nakakapagod lang maging isang taong gusto nila na maging ikaw samantalang hindi man lang nila inisip kung ano ba ang gusto mo. Nakakalungkot lang na sila yung pamilya mo pero hindi mo malabasan ng sama ng loob, ng hinanakit sa buhay kasi wala eh takot kang malaman nila kasi ayaw mo rin silang saktan kaya eto ka tinitiis lahat, lahat ng masasakit na salita, lahat ng lait, lahat ng mga bagay na kahit hindi naman talaga ikaw ay tinatanggap mo nalang kasi yun ang nakikita nila sayo. Masakit oo pero sana dumating yung araw na lahat ng sakit mawala, sana kaya mong patunayan sa kanila na kaya mo talaga, na mas okay pang magsarili ka nalang kesa patuloy na indahin lahat ng sakit na dulot nila. Oo kasi palamunin ka lang eh, wala ka pang ipagmamalaki ngayon, wala kapang maipagyayabang kasi wala eh estudyante ka palang. Sana dumating yung araw na tapos na tong hinanakit, tapos na tong pagdurusa, tapos ng tong pagtitiis at magiging masaya kana. Sana..

Hindi ko alam kung bakit ang daya daya, makakilala ka ng isang tao tapos magiging interesado ka sa kanya hanggang sa magkausap na kayo palagi at mas lalo mo siyang makilala. Lilipas ang oras na hindi mo namamalayan, aabutin kayo ng madaling araw ng hindi nauubusan ng paguusapan. Madaming kwentuhan, maraming tawanan, wala pang problema at puro lang kasiyahan. Nagdaan ang mga araw at ilang buwan na pala kayong magkakilala, ang saya lang kasi ngayon ka nalang ulit naging ganito, ganito kasaya, ganito ka ganadong gumising kasi alam mong may panibagong araw nanaman na magkakausap o makakasama mo siya. Magkakamustahan, magtatanong kung ayos lang ba, magkwkwento kung anong nangyari sa araw na iyon na tila wala panibagong usapan nanaman. Hindi nauubusan ng sasabihin, hindi nauubusan ng tanong, hindi nauubusan ng mga corny na joke para lang mapatawa ang isat-isa, ang saya lang ng ganito. Isang araw parang may iba, ibang pakiramdam, yung puso mo ang lakas ng tibok kapag kausap siya, palagi mo na siyang iniisip at hindi ka mapakali kapag hindi siya kausap, every minute check ng phone, stalk ng stalk sa lahat ng social media accounts niya at inaantay mong magtweet or magstatus ng kung ano man na related sayo. Nagaantay ng sign na baka gusto kana niya at pwede mo ng sabihin na gusto mo siya. Bawat araw mas minamahal mo na siya, ginawa mo yung mga bagay na hindi mo akalaing magagawa para lang maparamdam na espesyal siya sa buhay mo at ganun mo siya kamahal, niligawan mo siya at kung may gusto man siyang kainin, craving sa ganito o kung ano man dali-dali kang pupunta sa tindahan at dadalhan siya, magugulat siya at halatang halatang kinikilig pero itatago niya sayo. Dumating ang birthday niya at gumawa ka ng surprise kasi sabi niya alam niyang magiging malungkot nanaman at isang karaniwang araw lang ang birthday niya pero ikaw nageffort ka para pasayahin siya at gawing espesyal ang kaarawan niya, mga balloons, cake at mga sulat ginawa mo to kasi nga mahal na mahal mo, nung nakita ka niya masayang masaya siya at gulat na gulat kasi hindi siya nageexpect sayo na kaya mong gawin yon at dahil don naging masaya siya sa birthday niya. Mas naging masaya kayo, mas naging exciting kasi nakakapunta kana sa kanila. Nakakapagmovie marathon, nakakapagfoodtrip na, nadadalhan mo na siya ng gamot kapag may sakit siya at mas open kana sa panliligaw kasi kilala kana sa kanila. Ayoko na alalahanin pa ang masasayang memories na yon kasi tangina ang sakit lang na hindi mo alam kung ano ng totoo sa mga kwento niya, hindi mo alam kung ano pa ang paniniwalaan mo kasi nakapagsinungaling siya sayo, oo matatanggap mo pa sa una o pangalawa pero umabot na kasi sa pangatlo eh. Sinabi mo naman sa kanya na ayaw mo sa lahat ng nagsisinungaling pero nagawa niya, binuild up niya yung sarili niya sayo na may halong kasinungalingan, tinakpan lahat ng baho ng mababangong mga salita, pinaniwala sa mga imbento at masakit pa non kasi nagtiwala ka ng lubos, pero kahit ganon tinanggap mo siya, naging okay kayo saglit tapos eto na ang susunod na pagsubok, nagsabi siya sayo na nalulungkot daw siya kasi nagkalkal ako ng past niya pero ang sakit lang kasi iba ang kwento niya eh, kung hindi ko pa yun nalaman, mabubuhay ako sa kasinungalingan, magiging masaya sa mga hindi totoo. Magtitiwala sa nanggago. Nanghingi ka ng space pero anong ginawa niya? Sinabi niyang wag ka na ding bumalik. Ikaw nga kumapit eh pero siya ang bilis bumitaw, ang bilis sobra. Napagtanto mo na lahat talaga ng pangako napapako, lahat ng pinanghahawakan mong sinabi niya nawala na. Pinili niyang tapusin ang lahat sa kabila ng mga ginawa mo. Ang sakit lang na binigay mo ang lahat sa isang tao pero ganun lang kadaling i-suko ang lahat. Ano ka ngayon? Nakatulala? Naluluha? Nasasaktan? Oo kasi yung taong mahal na mahal mo, iniwan kana, hindi kumapit kung hindi bumitiw, hindi tinupad ang mga pangako kung hindi pinako, hindi naging happily ever after kung hindi tragic. Paalam na .. Paalam na sa mga memories niyong dalawa, paalam sa nararamdaman mo para sa kanya, paalam na sa mga ngiti na dahil sa kanya, paalaam na sa saglit na kasiyahan na napalitan ng kalungkutan. Ngayon alam mo ng kahit ano pang gawin mong alaga, pagaaruga, pageeffort, may mga taong iiwan ka ng basta basta at hahayaan kang magisa at ang masaklap pa dun ay naubos na ang lahat at wala kang tinira para sa sarili mo. </3

Minsan hindi importante kung anong oras na, kung papagalitan ka, o may pasok ka, kasi may mga oras na gusto lang natin enjoyin kahit na may naiiwan tayong mga bagay. Gusto nating tumakas sa problema at realidad ng buhay. Gusto nating makalimot muna at kahit papaano ay mabawasan yung stress na meron tayo.

Pagbabago? Kaya ba natin baguhin kung ano tayo ngayon? Ang hirap kasi e noh? Gustong gusto mo magbago pero ang daming bagay na tumatakbo sa isip mo kagaya nga baka isipin nila plastik ka, baka isipin nila pagood shot ka, tapos aasarin kapa ng mga tropa mo kapag napansin ka nilang nagbago. Ano nga ba? Pano nga ba? Para saan nga ba at gusto mong magbago? Mahirap baguhin ang nakasanayan natin pero mahirap din kung la-laki tayong ganun nalang. Its never too late to change nga daw diba? Everyday is a chance to be better than yesterday. Sana lang kung gusto nating magenjoy, sa paraang alam nating tama at alam natin hindi masisira ang buhay natin.

Ang pag ibig parang hangover din yan, akala mo pag tulog mo wala na, pero pag gising mo mas malala pala. Minsan kasi hindi natin namamalayan na gusto na pala natin ang isang tao. Darating sa punto na naguguluhan na tayo sa nararamdaman natin. Dinedeny natin kasi hindi naman dapat, kasi hindi inaasahan at kasi biglaan. Takot tayong yung closeness mawala dahil dito, yung dating kayo maging ikaw at siya nalang dahil naiilang na kayo sa isat-isa. Wala naman kasing makakapagsabi kung sino at kelan ka maiinlove. Ang tanong kaya mo bang ipagpalit yung dating kayo dahil sa nararamdaman mo?

sprfcknqt

Pansamantalang unan. Pansamantalang masasandalan. Pansamantalang libangan. Pansamantalang kasama sa oras na wala sya. Pansamantala. Hanggang dito na lang ba ako? Tatawagan mo tuwing wala sya. Itetext mo tuwing nasasaktan ka nya. Tatakbo ka sakin tuwing may away kayo. Pag nahihirapan ka na sakanya, tsaka mo ako maaalala. Ang hirap naman yata. Oo tanggap kong napapasaya kita at masaya ako dahil ako ang nagiging dahilan ng pag gaan ng loob mo tuwing ika'y nalulumbay pero mali eh. Hanggang kelan mo ba ako isasantabi at ituturing na option? Pero sabagay, sino nga ba naman ako para manumbat. Hindi naman tayo. Hindi. Masaya na ako bilang sandalan mo pag matutumba ka na at wala sya para saluhin ka. Kahit papaano, kahit masakit, titiisin ko na lang. Kaibigan lang naman ako. Kaibigang lubos na may pakealam sa nararamdaman mo.

Sana pwede akong pumasok sa time machine tapos ibalik ko yung dating tayo. Akala ko nakalimot na ako. Akala ko hindi na kita mahal. Akala ko nakamove na ako pero walang araw na hindi kita inistalk. Ganda mo dyan oh? NAPAKAGANDA pero wala eh. Siguro ngayong college kana mas makakakita ka ng mas better sakin, mas pogi mas gwapo at mas maeffort. Sana pwedeng tayo nalang ulit. Sana hindi ako sumuko sayo pero wala eh, sinanay na kita na wala ako sa tabi mo. Miss na miss na kita. Miss na miss ko na yung mga long messages mo, yung boses mo at syempre ikaw :( Bumili ako ng phone na kagaya sayo para kunwari match tayo. HAHAHAHAH kunwari nga lang :( Alam mo yung feeling na sobrang lungkot mo kasi wala kang magawa para balikan siya. “ Kapag yang ex mo nagparamdam ulit sayo ibig sabihin palpak yung ipinalit niya sayo” - Nabasa ko yan sa twitter mo. Ansakit. Tanga ko kasi pinagpalit kita at ansakit makita kang masaya at ako nagkakagago gago na. Mali ko eh and i should suffer from it’s consequences. Sana mabasa mo to. Sana bumalik na tayo sa dati kasi miss na miss na kita. Sana pagtagpuin tayo ulit ng tadhana. Sana...

Sabi nila true love waits daw pero hanggang kelan ka magaantay? Hanggang kelan mo titiisin yung inggit na nararamdaman mo kapag may nakikita kang couple, mga lovelife ng kaibigan mo, mga sweet messages nila, mga pictures, mga videos ng magboyfriend at girlfriend. Hanggang kelan ka magiging magisa? Hanggang kelan ka magtitiis? Sana dumating na siya. Hindi naman agad pero sana malapit na kasi mahirap magisa at sobrang lungkot. Ano kayang feeling kapag andyan na siya? Ano kayang feeling kapag bumalik na ang iyong ngiti? Ano kayang feeling kapag kompleto na ang buhay mo? Ano kayang feeling ma-inlove ulit?

Sa panahon ngayon, Sino nga ba ang hindi tumitinigin sa itsura? Sino nga ba ang mga natitirang tao na mas pinipili ang ugali kaysa sa appearance ng tao? Marami akong nakikita na maling pagtrato sa mga taong hindi ganon kaganda at kagwapo. Lumalaganap na ang racism, ang mga mapuputi ayaw sa maiitim at ang mga mayayaman diring diri sa mga mahihirap. Minanamahal mo ba ang isang tao dahil sa maganda o gwapo siya? Tama ba yon? Kasi mapagmamalaki mo ang istura niya? Maipagyayabang mo kasi siya? “Swerte ko sa kanya no? Ang ganda ganda niya” “Swerte ko sa kanya no? Ang gwapo gwapo at hot niya” - mga katagang binabanggit ng mga taong kala mo nanalo sa lotto dahil nga gwapo o maganda ang kanilang karelasyon. Para san nga ba bakit tayo pumapasok sa isang relasyon? Para sumikat? Para makakuha ng mga puri sa mga tao? Para ipagmalaki na may boyfriend kang ganyan o may ganito kang girlfriend? Para sa pleasure? Nakakainis na ganito na ang mga tao ngayon. Kinakalimutan na nila ang dahilan kung bakit ka pumasok sa relasyon. Para sakin? Hindi naman importante kung maganda o gwapo ka, dahil darating yung panahon na tayo ay tatanda at onti onting magiiba ang itsura. Ayaw mong mahalin ka ng tao dahil sa gwapo at maganda ka dahil ayaw mo ring maiwan ka ng taong mahal mo kasi hindi kana ganon kaganda o kagwapo kagaya ng dati. Mas okay na yung taong paninindigan lahat ng mga sinasabi niya, yung hindi ka iiwan, yung magbibigay sayo ng kakaibang ngiti na alam mong siya ang dahilan. Oo masasaktan at masasaktan tayo, magmumurahan, magsusumbatan, magiiyakan, magsisigawan, part ng relationship yon eh pero ano ang maganda dun? Natuto tayong sumugal kasi alam nating worth it lahat ng sakit na yon. Lahat ng trials malalamapasan, bawat pagsubok hawak kamay na haharapin, bawat problema sosolusyunan - ganyan dapat ang basihan ng mga tao sa pagpili kung sino ang kanilang mamahalin, walang kwenta ang itsura kung ugali ay basura. Pumapasok ka sa relasyon kasi gusto mong siya ang makasama mo sa pagtanda hindi yung dahil lang sa gwapo o maganda siya. Ang babaw mo kung ganon ka magisip. Love is blind ika nga nila kaya may mga taong kahit hindi naman sila kasing ganda o gwapo ng artista sapat at kuntento na sa kanila. You call it true love when you see an imperfect person perfect. Kung makakatagpo ka ng taong minahal ka dahil sa ugali mo at hindi dahil gwapo o maganda ka, wag mo na siyang papakawalan dahil illan nalang ang mga taong ganito. Yan ang tunay na nanalo sa lotto.

sprfcknqt

Byahe ng Buhay

Ang buhay ay parang jeep at ikaw ang nagmamaneho. Yung pasahero naman ay yung mga taong dumadating sa buhay natin. Sila yung nagbibigay ng importansya sa atin sa pamamagitan ng pagbabayad na syang sinusuklian naman natin. Sila rin yung pumupuna sa bakanteng upuan ng jeep na syang kahalintulad ng puwang sa buhay natin. May sasakay pero di natin tantyado kung kelan sila papara para bumaba.

May mga taong agad nagbibigay ng bayad, meron din namang sa kalagitnaan ng byahe tsaka mag aabot, madalas lang yung mga taong kung kelan malapit na sila mawala sa buhay natin tsaka pa nila ipadadama kung gaano tayo kaimportante sa kanila. Minsan may mga taong buo ang binibigay kaya sinusuklian natin, meron namang sakto lang. Pero may makakapal din ang mukha na nakikisakay sa buhay natin pero ni isang kusing ay walang naiambag. Basta lang natin silang nadala sa destinasyong gusto nila na di natin namamalayang wala naman pala silang ibinayad. Ganyan naman eh. May mga taong pilit kang gagamitin at makikiepal sa buhay mo pero wala namang nagawang mabuti sayo.

May mga taong sinasabi agad kung hanggang saan lang sila, meron ding bigla na lang sisigaw ng “para.” Di tayo handa kung kelan sila bababa, di natin alam na hanggang dun na lang pala. Meron pa naman na naliligaw. Yung tipong dadating sa buhay mo pero di nya alam kung hanggang saan lang sya sa buhay mo. Minsan lumalagpas, madalas sumasakto. Pero ang masakit ay yung kung kelan narealize mo na ayaw mo na syang mawala, bigla na lang syang bababa kasi naisip nya na ayun na pala.

Minsan hinihintay natin na mapuno ang jeep at mapunan ang mga upuang bakante. Waluhan yan! Siyaman! Sampuan! Sinisiksik at pilit sumasabit basta lang umarangkada na ang jeep. Meron din namang pinapaandar na at kung sino ang madaanan na gustong sumali sa buhay mo ay pinapasakay. Mag aagawan pa sila sa pwesto na syang malapit sayo dahil ayaw na nilang sumigaw para lang matawag ang iyong pansin. Lalo na yung upuan sa tabi mo, pinagaagawan yan. Eh pang dalawang tao lang yun, isa sa pasaherong syang maituturing mong kaibigan at yung isa ay yung taong mahal mo. Teka, bababa din naman sila eh diba? Ayun nga, bababa sila at biglang mawawala pero ang maganda dun, may mga pumapalit sakanila na minsan nakakasama mo pa hanggang sa huling pasada. Madalas lang mangyari yun eh. Swerte mo na lang kung may makasama ka nga hanggang sa papasada ka na. Yung tipong sasabihin mong “huling byahe na to at sa ditong lugar na lang ako” tapos sasagot yung pasahero na “ay taga dun din po ako, dun na din po ako bababa.”

Hindi hinahayaan ng driver na kontrolin sya ng mga pasahero. Dapat ganun din tayo, Wag natin hayaan ang mga taong dumadating sa buhay natin na sila ang magmaniobra ng buhay na tayo ang siyang may hawak. Pakealam nila? Kung gusto natin na dito tayo dadaan dahil traffic sa lugar na to at di madadaanan yung destinasyon na pupuntahan nila, mabuti nang bumaba sila at baka maligaw pa sila at isisi satin bakit naiba ang landas nila. Wala tayong kasalanan dun. Pinapaandar lang natin ang buhay natin at sila tong mga nakikisakay sa buhay ng may buhay.

Wag matakot na kontrolin ang sarili nyong jeep, wag mangealam sa paraan ng pagmamaneho ng buhay ng may buhay. Walang pakealamanan. Ang mahalaga sa dulo ng pamamasada eh may kinita ka na syang magpapatunay ng kung gaano ka meaningful ang buhay mo dahil sa mga taong nag bayad at hindi ka inisahan o niloko man lang. Diskarte lang yan. Dadating din tayo sa puntong matatapos na ang byahe ng buhay dahil kailangan na nating magpahinga. Malalim na ang gabi kaibigan, Salamat. xoxo

“People change after being hurt”

Naniniwala ako dito dahil ako mismo ay naranasan ko na ‘to. Yung feeling na ayaw mo na ulit magmahal dahil natatakot kang maramdaman yung sakit ng nakaraan. Lahat ng paniniwala mo nagbago dahil ikaw ay nagago. Dalawa lang naman ang dahilan kung bakit nagbabago ang isang tao after niyang masaktan. Ang una ay natuto siya sa mga nangyari sa nakaraan, dahil dito hindi na siya padalos dalos sa mga nangyayari. Hindi na siya yung taong kilala mo dati dahil mas naging mas mature na siya maghandle sa mga bagay bagay. Ang pangalawa ay dahil gusto niyang mapagisa, gusto niya magisip isip, magmuni muni, at isiping mabuti ang naranasan niya. Eto yung mga taong dati masigla pero ngayon sobrang tamlay na, yung dati sobrang ligalig pero ngayon ang tahimik na. After tayong masaktan may mga bagay tayong natutunan at may mga bagay na nalalaman sa mga sarili natin. Dito pumapasok ang mga katagang “Kung magmamahal ka wag mo ibigay lahat, tama na yung mahal lang. Wag mahal na mahal para pagnasaktan ka, masakit lang at hindi masakit na masakit” Also after being hurt by someone we love, hindi dapat tayo sobrang magpaapekto. Oo masakit, iiyak ka ng ilang gabi dahil maalala mo lahat ng mga pinagsamahan niyo, wala kang gana at sobrang lungkot mo pero dapat matuto tayong kalimutan ang sakit at magmove on. Life is too short to be unhappy. Tuloy pa din ang agos ng buhay kaya dapat nating enjoyin ang bawat araw na pwede tayong maging masaya kasi hindi natin alam kung hanggang kelan lang tayo.

Marami satin ang nagtatanong kung pano ba magiging masaya. Marami ang naghahanap ng paraan para maging masaya. Marami ang naguguluhan dahil kahit nasa kanila na ang lahat ay hindi parin nila maramdaman ang saya. Sa panahon kasi ngayon sa pera umiikot ang lahat. Makukuna mo lahat kung may pera ka. Lahat ng material na bagay mabibili mo kung may pera ka. Ultimo grades,hustisya at tao kaya mong bilhin dahil nga may pera ka. Ang sagot sa pagiging masaya? Ang pagiging kuntento sa buhay na meron ka. Ang pagtanggap sa buhay na meron ka. Ang pageenjoy sa buhay na meron ka. Hindi dapat tayo mainggit sa estado ng buhay ng iba dahil marami dyan sa tabi tabi na pinapangarap na sana katulad nalang natin sila. Oo madaling sabihin pero mahirap gawin dahil syempre madami tayong kinaiinggitan pero eto talaga ang paraan para maging masaya. Ang pera oo kailangan natin yan para mabuhay pero kahit kelan hindi mabibili ng pera ang mga tunay na kaibigan, ang pagmamahal ng ibang tao satin. Ang alaga na binibigay ng ating mga magulang. Kaya kung umangat man ang buhay natin, wag tayong makalimot sa mga taong andyan para satin. Bigyan natin sila ng halaga dahil wala tayo sa kung anong meron tayo ngayon kung hindi dahil sa kanila.

Madami satin na inaasam na sana ganito nalang tayo o kagaya nalang natin siya o palit nalang kame pero wala kahit anong pilit natin, kailangan natin tanggapin na ganito lang tayo at dapat tayong makuntento. Minsan kasi napapaisip tayo na sana kasing ganda ko si ganyan, kasing pogi si ganito. Anong feeling kaya ng tinitilian ng mga babae o sinisipulan ng mga lalaki. Hirap din kasi, mahirap pagnakikita mo silang mas angat sayo at may mas itsura sayo. Sobrang naiinsecure ka to the point na naiinis ka sa sarili mo kung bakit ganito ka lang at hindi ka niya katulad. Parang andali lang kasi sa kanila eh, madali lang magkalovelife syempre habulin yan dahil maganda o gwapo dba? Sa panahon kasi ngayon itsura ang basihan hindi na ang ugali. Oo meron na ugali ang inuuna pero iilan nalang. Pano ka makukuntento? Pano mawawala yung inggit sa mga mata mo? Pano mo iiwasang hindi maiinis sa itsura mo?

Mahal mo o mahal ka?

Tanong ng karamihan, sinong pipiliin mo? Ang mahal ka o mahal mahal mo? Kanino ka susugal? Sa taong alam mong hindi ka gusto pero mahal na mahal mo o yung taong mahal na mahal ka at alam mong hindi ka sasaktan pero alam mong hindi ka magiging masaya dahil iba din ang gusto mo. Sa buhay marami tayong mga desisyon na kailangan gawin, may mga bagay na kailangan natin timbangin, kung sino ba ang mas angat at dapat. Maraming nagkakamali sa pagpili kaya't ang kinalalabasan ay nasasaktan lang tayo sa huli. Kung ako yung papapiliin? Pipiliin kong lang taong mahal ako kesa sa taong mahal ko pero hindi ako mahal. Bakit? Kasi ayokong sumugal sa mga taong wala namang pake sakin. Play safe man tignan pero mahirap mapagkatanga, mahirap mageffort at sa huli sayang lang lahat yon. Oo hindi natuturuan ang tao na mahalin kaya mas okay piliin yung taong alam mong iingatan at ipaparamdam sayo kung gaano ka niya ka love.

Hindi ko alam kung bakit ganito, alam mong may mali pero wala kang magawa. Sobrang lungkot mo kasi nasanay ka sa mga bagay na mawawala rin pala sayo. Inakala mo kasi na hindi ka niya iiwan pero nagawa niya, pinaniwala ka niya sa mga kasinungalingan lang pala, mga pangakong napako, mga pangarap na hindi na matutupad kasi iniwan kana niya, mga ngiti na napalitan ng luha, mga goodmorning message at goodnight message na namimiss mo pero alam mong wala ka ng matatanggap mula sa kanya, mga nakasanayan mong ginagawa niyo pero kailangan mo ng masanay kalimutan yon kasi wala na siya. Hirap din talaga e noh? Minahal mo eh, ang totoo mahal mo pa nga pero wala kang magawa. Wala ka ng lakas ng loob pa na makipagbalikan kasi mahirap na, baka pagtawanan ka lang, baka mas masaktan ka lang, baka masaya na siya na wala ka, baka wala ka ng pagasa, gusto mo man subukan pero mas nangingibabaw yung takot pero ang mas masakit? yung babaeng mahal na mahal mo may iba ng nagpapasaya, may iba ng nagpapangiti, nagbibigay ng mga chocolates at flowers. Mapapaputangina ka nalang talaga eh. Mas sisihin mo lang sarili mo kasi sana kung may pinahalagahan mo siya, kung sana mas binigyan mo siya ng importansya, kung sana mas pinaramdam mo na mahalaga siya at mahal na mahal siya edi sana kayo pa din. Masaya kapa din ngayon at hindi nangungulila kasi hindi kayo nagkahiwalay ng taong mahal mo.

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Random Shit