Details

  Yes, everyone has a story. (Still in progress)  

[timoarnall]

[duchesshasastory-blog1]

[duchesshasastory-blog1]

Biraz beyhude

Bugün insanlara çok daha dikkatli baktım. Sıfat, çevrenizde bulunan herkes sizden sıfat ister. Sıfatlar önemlidir. Herkes birbirine bir anlam ifade etmek ister, karşıdaki insanın hayatında kendine uygun bir sıfat elde etmek. Ve anneniz sizden iyi yerlere gelmenizi ve kendinize uygun bir sıfat edinmenizi, veya yeni tanıştığınız çoğu vasfı taşıyan çeşit çeşit insanlar sizden bir kaç sıfat isterler. Ben Pollyanna yaşımda Virginia Woolf olmayı tercih ettim mesela. Hayatımda yaptığım en berbat seçimlerdendir. Fakat bu benim kendime edindiğim insanlar arasında geçerli bir sıfat. İnsanlara dikkatli bakma huyumu nerede edindiğim hakkında bir fikrim yok. Ama bunu yapmayı sevmiyorum. Çünkü beni tüketiyor. Salt çıkar savaşı, salt samimiyetsizlik ve bolca yalan. Yıllardır masumluk arayışında yaşamak benim intiharım oldu. Geneli için sıfat hayati önem taşıyor fakat inanır mısın şu yatakta tek başıma etrafımda olup biteni sorgularken akıttığım gözyaşlarında sıfat arayışında değilim. Az evvel kendimden korktum. Korktum çünkü sevebileceğim az şey kalmış elimde. Nedenler var aklımda, neden burdayım ve neden bunları seçtim ve neden bunları düşünüyorum ve neden bunları istiyorum. Sahi 365 gün içerisinde 1 gün görmeyi istediğim şehirlerde dolaştım, huzurum orada kalmayacak mıydı? Başarılı bir sanatçı olabilmeyi başarmışım, yıllar sonra. Stüdyo daire içinde köpeğimle mutlu mu olacağım gerçekten? Güzel şarkılarım ve bazı insanlara göre kusuru az çizimlerim varmış diyelim. Herşey geçecek mi? Bunları isteme nedenim neymiş? Bütün bu kargaşa beni acıtmayacak artık öyle mi? Yalan. Bunlar benim birkaç senedir kendime uydurduğum yalanlar. Evet artık mutluyum. Çünkü gerçeği şimdilerde en ince ayrıntısıyla görüyorum. Olmayacak. Beni hayata şuanda bağlayan önemsediğim insanların hissedecekleri duygular. Ne paramparça hayallerim ne de eskiden beni mutlu edebilmiş zamanlar. İnsanlar sıfatları içerisinde debelenip duruyorlar. Ben aslında kendime yakınıyorum. Çünkü inanılmaz yorgunum. Parmak uçlarıma kadar sızlıyorum. Evet ben güçsüzlükten aciz düşebilmiş genç kız. Ben şarkımı bitirdim, benim cümlelerim azaldı. Belki hikayeler bu kadar uzun olmamalıydı. O zaman ne körelmeye nede hissizliğe fırsat kalırdı. Ve istemeye istemeye donuk sıfatı edinmezdiniz kendinize. İyi geceler.

[kajsaalmquist]

[duchesshasastory-blog1]

[kekotelli]

[duchesshasastory-blog1]

[duchesshasastory-blog1]

[duchesshasastory-blog1]

[duchesshasastory-blog1]

[amberxliang]