Ben seni sevdim. Sadece sevdim. Hem de deli gibi sevdim. Kimsenin seni sevemeyeceği kadar çok sevdim. Ama sen ne yaptın? Sen bana acı çektirdin. Göz göre göre ruhumu öldürdün. Ama özür dilerim. O kızlar kadar güzel olamadığım için özür dilerim. Senin istediğin gibi biri olamadığım için özür dilerim. Affet beni. Belki başka bir hayatta sarılırım sana, belki ellerin ellerime değer, belki gözlerin gözlerimle karşılaşır, belki dudakların dudaklarımla buluşur. Belki de sevebilirsin beni. Kim bilir? Ben hep bu belkilerle hayata tutundum, hep bu belkilerle yaşadım. Ben seni nasıl hâlâ sevebiliyorum? Bana yaptığın onca şeyden sonra, çektirdiğin onca acıdan sonra sana nasıl böyle deli gibi aşık olabiliyorum? Aklım almıyor. Yemin ederim ki aklım almıyor. Eski günlere geri dönmek için her şeyimi verebilirim. Bana biraz da olsa iyi davrandığın, benden nefret etmediğin o güzel günlere. Ama imkansız. Hepsi imkansız. Şu an kalbinde başka biri var. Neden benim yerime onu seçtin? Neden ben değil de o? Ne istedin de vermedim? Sen onun için üzülüyorsun, acı çekiyorsun diye üzülecek, ağlayacak kadar çok sevdim ben seni. Ve hâlâ seviyorum. Ama sen beni görmemekte, duymamakta ısrarcısın. Sana ne zararım oldu benim? Ben sana ne yapmış olabilirim de bana karşı böyle bir nefret besliyorsun? Acı çekmemek için seni hayatımdan çıkarmak, seni unutmak zorundayım. Ama olmuyor. Seni kalbimden öylece söküp atmak bana dünyanın en zor şeyiymiş gibi geliyor. Ne yaptın sen bana? Ne ara ben sana bu kadar aşık oldum? Ben seni unutmaya çalıştıkça nereye baksam seni görüyorum. Sen beni hayatından çıkarsan da benim hayatımın tümü olmaya devam edeceksin. Bir gün bu belkileri gerçekleştirmek dileğiyle, hoşçakal...
Kendim yazdım nolur çalmayın🥺